Uczniowie Spartakusa

Książka dla nastolatka wyda się bardzo ciekawa i wciągająca - dla dorosłych już niekoniecznie, bo bije swoją naiwnością, patosem, wielkimi ideami, niemniej do przeczytania i jak na młodzieżową literaturę to się broni. Polecam nastolatkom.

Książka dla nastolatka wyda się bardzo ciekawa i wciągająca - dla dorosłych już niekoniecznie, bo bije swoją naiwnością, patosem, wielkimi ideami, niemniej do przeczytania i jak na młodzieżową literaturę to się broni. Polecam nastolatkom.

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

To druga książka Haliny Rudnickiej. Treść podoba mi się, ponieważ jest ubrana ładne zdania, przy tym jest łatwa w odbiorze. To jedna z ulubionych powieści w moim dzieciństwie. Główny bohater – Kalias, nastoletni Grek z Aten – doznaje interesujących survivalowych przeżyć.

Autorka ma żydowskie pochodzenie – daje się to odczuć. Odnoszę wrażenie, że opisując starożytną wojnę wraca myślami do współczesnej, drugiej wojny światowej. W powieści żydowska dziewczynka jest uratowana od zagłady. Jest mowa o wolności, prawach człowieka, oswobodzeniu spod władzy "panów" (tak jak głosi komunistyczna propaganda).

Chcę wrócić do tej książki w przyszłości. Oceniam na 7,5 gwiazdki (zaokrąglam do 8 gwiazdek).

To druga książka Haliny Rudnickiej. Treść podoba mi się, ponieważ jest ubrana ładne zdania, przy tym jest łatwa w odbiorze. To jedna z ulubionych powieści w moim dzieciństwie. Główny bohater – Kalias, nastoletni Grek z Aten – doznaje interesujących survivalowych przeżyć.

Autorka ma żydowskie pochodzenie – daje się to odczuć. Odnoszę wrażenie, że opisując starożytną wojnę...

" Bo jeśli za mało książek znasz,
to ci wychodzi na twarz "
W. Młynarski

" Kto czyta książki,
żyje podwójnie "
U. Eco

O tej książce, żydowskiej pisarki - polskiej patriotki piszę, żeby pokazać w jaki sposób czytanie książek od najmłodszych lat może wpłynąć na rozwój przyszłych zainteresowań i zasad moralnych.
Ta książka ( znaleziona u dziadka na strych w dużym wiklinowym koszu na pranie, całym wypełnionym książkami ),
to PIERWSZE moje spotkanie z Cesarstwem Rzymskim, Spartakusem, walką przeciwko zniewoleniu, niesprawiedliwość, uciskowi , ale też początku walki o sprawiedliwość i wolność, nawet kosztem życia.
Jest to również czas pojawiających się u mnie pytań:
CO BYŁO DALEJ ?
JAK TO SIĘ SKOŃCZYŁO ?
GDZIE MOGĘ SIĘ TEGO DOWIEDZIEĆ ?

Przepiękna wzruszająca proza, zrobiła na mnie ogromne wrażenie.
Prezentowana książka, to właśnie ta którą czytałem.
Raczej. dla młodszego czytelnika.


POLECAM !!!

" Bo jeśli za mało książek znasz,
to ci wychodzi na twarz "
W. Młynarski

" Kto czyta książki,
żyje podwójnie "
U. Eco

O tej książce, żydowskiej pisarki - polskiej patriotki piszę, żeby pokazać w jaki sposób czytanie książek od najmłodszych lat może wpłynąć na rozwój przyszłych zainteresowań i zasad moralnych.
Ta książka ( znaleziona u dziadka na strych w dużym wiklinowym...

Przeczytane w podstawówce z ciekawości, mimo znanego już smutnego końca. Początek przypomina (znacznie lepiej pisane mym zdaniem) „Przygody Meliklesa”. W obu powieściach główny bohater schwytany i sprzedany, tam Kartagina, tu Rzym, przyjaciele Kaliasa też mają imiona Melikles i Polinik. Co prawda tamten Melikles pokazany został w chwili, gdy odzyskuje wolność, tu Kalias ma niewolę przed sobą. Wpierw trafia do bogatego domu, stamtąd skutkiem złośliwości innego niewolnika do „ergastulum”, co z kolei przypomniało mi kopalnię z „Króla Maciusia na bezludnej wyspie”. „Ergastulum” (od ἐργαστήριον co oznacza tylko pracownię) było czymś w rodzaju więzienia dla „opornych” niewolników (wolni też tam byli zamykani, jak podaje Swetoniusz w żywocie Augusta 32). Wreszcie ucieczka razem z psem wyraźnie wzorowana na „Diossosie”. Chłopiec poznając Spartakusa i Sotiona (lekarza a równocześnie poetę) wyobraża sobie, że widzi Heraklesa i Chirona.
Słowa Sotiona (Σωτίων Zbawca) „Walkę o równość, o wolność podejmują synowie po ojcach, a potem wnuki i prawnuki...” jakby zapowiadały „Walka o wolność, gdy się raz zaczyna, z ojca krwią spada dziedzictwem na syna, sto razy wrogów zachwiana potęgą, skończy zwycięstwem”.
Czy gladiatorzy mogli tak mówić ? Zapewne, skoro wg Appiana (13, 14, 116) Spartakus „przekonał około 70 towarzyszy niedoli, że lepiej narażać życie dla zdobycia wolności aniżeli dla popisywania się na widowisku” (ἔπεισεν αὐτῶν ἐς ἑβδομήκοντα ἄνδρας μάλιστα κινδυνεῦσαι περὶ ἐλευθερίας μᾶλλον ἢ θέας). Zaś wg Plutarcha (Żywot Krassusa 8) „uwięzionych nie z powodu winy, lecz przez niesprawiedliwość właściciela trzymającego ich, by zmusić do walki, dwustu postanowiło uciec” (ἐξ αἰτιῶν οὐ πονηρῶν, ἀλλ᾿ ἀδικίᾳ τοῦ πριαμένου συνειρχθέντες ὑπ᾿ ἀνάγκης ἐπὶ τῷ μονομαχεῖν, ἐβουλεύσαντο μὲν διακόσιοι φεύγειν) .
Chociaż król Agis trochę na wyrost został tu nazwany „najszlachetniejszym z szlachetnych” (w późniejszej powieści Rudnicka przypisuje mu myśl „wolność dla wszystkich” w posłowiu zaznaczając, że helotów nie wyzwolił). Mowa też o „Państwie Słońca” gdzie wszyscy są równi i wolni, jednak bez wymienienia Arystonika, stąd można to zdanie przeoczyć.

Spartakus „na polu między obu liniami powiesił jeńca rzymskiego, aby uprzytomnić swoim los, jaki ich czeka” (Appian 13, 14, 119). W powieści jest nim Gajusz Wibiusz, główny sprawca nieszczęść Kaliasa.

Chociaż ostatnia bitwa zakończona przegraną jednak

Wieki przeminą, Kapitolu mury
Trawa porośnie, oset i mech siwy
Sława Spartaka wzięci ponad chmury
Gdzie bój o wolność Spartak będzie żywy.

Jak orły zlecą Spartaka dziedzice
Myśli i czynów. Będą ich miliony
Spełnią się ludów cierpiących tęsknice,
Wstanie wiek złoty z ich walki zrodzony.

Przeczytane w podstawówce z ciekawości, mimo znanego już smutnego końca. Początek przypomina (znacznie lepiej pisane mym zdaniem) „Przygody Meliklesa”. W obu powieściach główny bohater schwytany i sprzedany, tam Kartagina, tu Rzym, przyjaciele Kaliasa też mają imiona Melikles i Polinik. Co prawda tamten Melikles pokazany został w chwili, gdy odzyskuje wolność, tu Kalias ma...

Horror czasów szkolnych, minęło tak wiele czasu a ja nadal wspominam. Nigdy w życiu - wcześniej ani później żadna książka mnie tak nie zmęczyła. Jako uczennica, chyba 4 kl podstawówki, nie rozumiałam totalnie o co chodzi w tej książce. Zdecydowanie nr jeden wszech czasów książki której nie poleciłabym nikomu.

Horror czasów szkolnych, minęło tak wiele czasu a ja nadal wspominam. Nigdy w życiu - wcześniej ani później żadna książka mnie tak nie zmęczyła. Jako uczennica, chyba 4 kl podstawówki, nie rozumiałam totalnie o co chodzi w tej książce. Zdecydowanie nr jeden wszech czasów książki której nie poleciłabym nikomu.

Dla chcących się dopiero zainteresować historią, a dla wprawionych w nauce służyć winna bardziej jako ciekawostka beletrystyczna. Nader ugrzeczniona, pozbawiona wielu innych ciekawych aspektów kultury grecko-rzymskiej.

Dla chcących się dopiero zainteresować historią, a dla wprawionych w nauce służyć winna bardziej jako ciekawostka beletrystyczna. Nader ugrzeczniona, pozbawiona wielu innych ciekawych aspektów kultury grecko-rzymskiej.

6,5pkt
Czytane lata temu...

6,5pkt
Czytane lata temu...

Kolejny powrót do krainy dzieciństwa.... Książka przedstawia powstanie niewolników w starożytnym Rzymie. Wciągająca powieść historyczno-przygodowa dla nastolatków - polecam.

Kolejny powrót do krainy dzieciństwa.... Książka przedstawia powstanie niewolników w starożytnym Rzymie. Wciągająca powieść historyczno-przygodowa dla nastolatków - polecam.

Uroczo niewinna, młodzieżowa powieść przygodowa, która z zaskoczenia potrafi ciąć ostrym jak miecz gladiatora akapitem czy opisem („Słodki jak wysmarowana miodem żmija” natychmiast trafiło do moich ulubieńców).

Staję się coraz większym sympatykiem prozy pani Haliny - mimo niewielkiego czasu ekspozycji na kartach (historia koncentruje się na Kaliasie, pojmanym młodym Ateńczyku),niektórzy bohaterowie są na tyle ciekawie zarysowani, że potrafią zapaść w pamięć - Spartakus, Kastor/Polluks, Furius, Sotion - baza, jak to mówi młodzież.

Uroczo niewinna, młodzieżowa powieść przygodowa, która z zaskoczenia potrafi ciąć ostrym jak miecz gladiatora akapitem czy opisem („Słodki jak wysmarowana miodem żmija” natychmiast trafiło do moich ulubieńców).

Staję się coraz większym sympatykiem prozy pani Haliny - mimo niewielkiego czasu ekspozycji na kartach (historia koncentruje się na Kaliasie, pojmanym młodym...