Patrzymy na siebie i przez chwilę mogłabym odnieść wrażenie, że znajdujemy się w tym pokoju zupełnie sami. Przez te wszystkie lata nauczyłam się, że małżeństwo właśnie takie jest - żmudny wspólny bieg pełen kompromisów, przerywany chwilami, gdy jest się gotowym odejść, a potem te rzadkie, cudowne momenty, gdy siła łączącej nas więzi wszystko inne spycha w cień.

Dopóki nie wiesz na pewno, na czym stoisz, wciąż się zadręczasz.

Czasami odczuwam czas jako sile natury, ktora pedzi nieprzerwanie przed siebie, Art znajduje sie w samym centrum tej sily, a ja obserwuje wszystko z boku, niezdolna dolaczyc".

...Art ma coraz wieksza kontrole nad swoim zyciem, a ja dryfuje zupelnie bezwolna".

-No tak,powinnas pieknie dla niego wygladac- mowi dobitnie. -Tak ciezko pracuje. Naprawde musisz sie troche bardziej postarac, slonko, zeby czul sie przy tobie jak krol." ZALOSNE!