Piękno i harmonia tkwią tylko w różnorodności i chaosie. Pruski porządek i klarowne idee to brama do masowych grobów, najczęściej bezimiennych

Trzeba coś kochać, żeby to znienawidzić.

Trzeba coś kochać, żeby to znienawidzić.

Nigdy nie błagaj o miłość, przyjaźń ani zaufanie.

Nigdy nie błagaj o miłość, przyjaźń ani zaufanie.

Kobieta dopiero wtedy wie naprawdę, że mężczyzna ją kocha i pożąda, kiedy chce wszystko za nią płacić. Wie biedaczek, że to, iż ją kocha i pragnie posiąść, to jeszcze mało, że to za skromny dar z jego strony, więc postanawia w miarę swojego portfela i możliwości ozdobić to lodami, ciastkami, kawą lub wódeczką i zakąskami. Poza tym kto kocha - ten karmi, kobieta karmi dziecko, mężczyzna kobietę, czasem kobieta mężczyznę. Dziwna rzecz, jak miłość u ludzi idzie zawsze w parze z jedzeniem.

Kobieta dopiero wtedy wie naprawdę, że mężczyzna ją kocha i pożąda, kiedy chce wszystko za nią płacić. Wie biedaczek, że to, iż ją kocha i pragnie posiąść, to jeszcze mało, że to za skromny dar z jego strony, więc postanawia w miarę swojego portfela i możliwości ozdobić to lodami, ciastkami, kawą lub wódeczką i zakąskami. Poza tym kto kocha - ten karmi, kobieta karmi dziecko, m...

Zbrodnie cementują społeczeństwo. A nawet więcej, tworzą zbiorową świadomość, która jest podstawowym budulcem jakiejkolwiek społeczności.

Zbrodnie cementują społeczeństwo. A nawet więcej, tworzą zbiorową świadomość, która jest podstawowym budulcem jakiejkolwiek społeczności.

Historia jest najczęściej w teatrze tylko wielką dekoracją. Na jej tle bohaterowie kochają, cierpią lub nienawidzą, przeżywają swój własny dramat, rozgrywają swoje sprawy osobiste. Czasem są nawet w nią bezpośrednio zamieszani. Historia komplikuje im życie, ale nawet wtedy nie przestaje być kostiumem, który jest mniej lub bardziej niewygodny: peruką, krynoliną, mieczem plączącym się między nogami.

Historia jest najczęściej w teatrze tylko wielką dekoracją. Na jej tle bohaterowie kochają, cierpią lub nienawidzą, przeżywają swój własny dramat, rozgrywają swoje sprawy osobiste. Czasem są nawet w nią bezpośrednio zamieszani. Historia komplikuje im życie, ale nawet wtedy nie przestaje być kostiumem, który jest mniej lub bardziej niewygodny: peruką, krynoliną, mieczem plączący...

- Doskonale o nich pamiętasz. Gdy przyjdzie moment, w którym wspomnienia powinny powrócić, wtedy sobie przypomnisz. Przypomnisz sobie wszystko. Pomyślisz o tych, którzy zginęli z twojej ręki, ale i o tych, których ochroniłeś, i którym ocaliłeś życie - wyszeptała siostra Aki, przyciągając moje czoło do swojego policzka.

- Doskonale o nich pamiętasz. Gdy przyjdzie moment, w którym wspomnienia powinny powrócić, wtedy sobie przypomnisz. Przypomnisz sobie wszystko. Pomyślisz o tych, którzy zginęli z twojej ręki, ale i o tych, których ochroniłeś, i którym ocaliłeś życie - wyszeptała siostra Aki, przyciągając moje czoło do swojego policzka.

Wszyscy uwielbiają udawać. Zwłaszcza bogaci. A zresztą łatwo jest być tym, kogo ludzie chcą: dać im coś, na co mogą się gapić, kiwać głową i uśmiechać się, mówić im, że są piękni. To trzy kroki do pieniędzy.

Wszyscy uwielbiają udawać. Zwłaszcza bogaci. A zresztą łatwo jest być tym, kogo ludzie chcą: dać im coś, na co mogą się gapić, kiwać głową i uśmiechać się, mówić im, że są piękni. To trzy kroki do pieniędzy.

Człowiek choruje na władzę. Pragnie fizycznego i materialnego komfortu. Czasem psychicznego. Bywa, że chce zdobyć kobietę, którą kocha. Albo pozostać przy życiu. Do tego potrzebuję pieniędzy. A gdyby potrzebował czegoś innego, też by zabił, tylko nie tego, kto ma pieniądze, lecz tego, kto ma to "coś innego". Ale tak czy inaczej by zabił. Bo emocje, które popychają go do zabijania, okazały się silniejsze niż biblijny zakaz, głoszący by nie zabijać.

Człowiek choruje na władzę. Pragnie fizycznego i materialnego komfortu. Czasem psychicznego. Bywa, że chce zdobyć kobietę, którą kocha. Albo pozostać przy życiu. Do tego potrzebuję pieniędzy. A gdyby potrzebował czegoś innego, też by zabił, tylko nie tego, kto ma pieniądze, lecz tego, kto ma to "coś innego". Ale tak czy inaczej by zabił. Bo emocje, które popychają go do zabijan...

Pieniądze nigdy nie są główną przyczyną zabójstwa. Mogą stanowić motyw, mogą być nawet wtórną przyczyną.Ale nigdy nie są pierwszą.

Pieniądze nigdy nie są główną przyczyną zabójstwa. Mogą stanowić motyw, mogą być nawet wtórną przyczyną.Ale nigdy nie są pierwszą.