Najbardziej lubię widzów, którzy mówią mi, że film jest o nich albo że coś dla nich znaczył, i takich, w których coś zmienił. Spotkałem pewną panią na ulicy w Berlinie. Akurat mnie rozpoznała, ponieważ wtedy odbywała się promocja ,,Filmu o miłości". Ta pani rozpłakała się. Miała pięcdziesiąt lat. Powiedziała, że mi strasznie dziękuje. Była w konflikcie z córką od wielu lat. Nie rozmawiały z sobą, mieszkając w jednym mieszkaniu. Poprzedniego dnia były na moim filmie i córka po raz pierwszy od pięciu czy sześciu lat pocałowała matkę. Oczywiście, one się pewnie znów pokłócą i za dwa dni wszystko to nie będzie miało żadnego znaczenia. Jeżeli jednak przez pięc minut było im lepiej, to wystarczy. To warto wykonywac tę pracę. Dla tego pocałunku warto robic film, dla jednej pani.
Wielu ludzi po ,,Filmie o zabijaniu" pytało: ,,Skąd pan wie, że to tak dokładnie jest?" Miałem wiele listów od ludzi, którzy pisali po ,,Amatorze": ,,Skąd pan wie, co oznacza byc amatorem?" ,,To jest film o mnie"; ,,Pan zrobił film o mnie"; ,,Skąd pan mnie zna?" Takich listów mam bardzo dużo. Otrzymałem je po wielu filmach. Takich listów mam bardzo dużo. Otrzymałem je po wielu filmach. Tak było po ,,Krótkim filmie o miłości". Mam list od pewnego chłopca, który twierdzi, że to plagiat jego życia.
Albo taka dziewczynka. Na jakimś spotkaniu we Francji pod Paryżem przyszła do mnie piętnastoletnia dziewczynka i powiedziała, że była na ,,Weronice". Była raz, drugi, trzeci i chciała mi powiedziec tylko jedną rzecz - zrozumiała, że dusza istnieje. Przedtem nie wiedziała, a teraz wie. Jest w tym coś bardzo ładnego. Warto było robic ,,Weronikę" dla tej jednej dziewczynki. Warto pracowac rok, stracic dużo energii, cierpliwości, męczyc się, mordowac, po to żeby jedna mała dziewczynka w Paryżu zrozumiała, że istnieje dusza. To są najlepsi widzowie. Nie jest ich tak dużo, ale może trochę.

Moja miłości
odnaleźliśmy się spragnieni i wypiliśmy wszystką wodę i krew
odnaleźliśmy się głodni pogryźliśmy się tak jak gryzie ogień
zostawiając w nas rany. Ale zaczekaj na mnie, Zachowaj swoją
słodycz. Ja także dam Ci różę

Moja miłości
odnaleźliśmy się spragnieni i wypiliśmy wszystką wodę i krew
odnaleźliśmy się głodni pogryźliśmy się tak jak gryzie ogień
zostawiając w nas rany. Ale zaczekaj na mnie, Zachowaj swoją
słodycz. Ja także dam Ci różę

Tak mówię do dziewczyny: Nie wwódź mnie w bór ciemny,
Nie wołaj po imieniu, nie patrz oko w oko -
Bo nigdy nie wiadomo, co za stwór tajemny
Z mroku na świat pod ludzką przychodzi powłoką.

Tak mówię do dziewczyny: Nie wwódź mnie w bór ciemny,
Nie wołaj po imieniu, nie patrz oko w oko -
Bo nigdy nie wiadomo, co za stwór tajemny
Z mroku na świat pod ludzką przychodzi powłoką.

Po wielu latach przyznaję, że byłem w błędzie, jeśli chodzi o Ewę. Lepiej jest bowiem żyć poza rajem z nią niż w raju bez niej.

Po wielu latach przyznaję, że byłem w błędzie, jeśli chodzi o Ewę. Lepiej jest bowiem żyć poza rajem z nią niż w raju bez niej.

- Jeżeli wszystko pozostało takie same, to dlatego, że wszystko jest zawsze heroiczne. Jeżeli wszystko pozostaje takie same, to dlatego, że wszystko jest zawsze nowe. Każdemu człowiekowi dano tylko jedną duszę, każdej duszy dano tylko odrobinę mocy - mocy, która w pewnych momentach może przerosnąć gwiazdy i połknąć je. Jeśli wiek po wieku ta moc przenika ludzi, cokolwiek jej im udziela jest wielkie. Cokolwiek sprawia, że człowiek czuje się stary, jest marne - wszystko jedno, czy będzie to imperium, czy sklep skąpca. Wszystko, co sprawia, że człowiek czuje się młody, jest wielkie - czy jest to wielka wojna, czy przygoda miłosna. W najbardziej tajemniczej z boskich ksiąg zapisana jest prawda, która jest również zagadką. To rzeczy nowe - mody, projekty, zmiany i udoskonalenia - nużą ludzi najbardziej. Rzeczy stare zdumiewają i upajają. To właśnie stare rzeczy są młode. Każdy sceptyk odczuwa, że wielu wątpiło już przed nim. Każdy bogaty i lekkomyślny człowiek, czuje, że wszystkie nowomodne pomysły są przestarzałe. Nie ma chyba ani jednego wielbiciela zmian, który by nie czuł na swym karku olbrzymiego ciężaru znużonego wszechświata. Ale my, którzy czynimy rzeczy stare, zostaliśmy obdarzeni przez naturę wiecznym dzieciństwem. Żaden zakochany nie wierzy, by ktokolwiek przed nim kochał. Żadna kobieta, która ma dziecko, nie wierzy, że istniały kiedykolwiek dzieci. Ludzi walczących za rodzinne miasto nie nęka ciężar upadłych imperiów. Tak, o głosie tajemniczy, świat jest ciągle taki sam, bo ciągle jest niespodziewany.

- Jeżeli wszystko pozostało takie same, to dlatego, że wszystko jest zawsze heroiczne. Jeżeli wszystko pozostaje takie same, to dlatego, że wszystko jest zawsze nowe. Każdemu człowiekowi dano tylko jedną duszę, każdej duszy dano tylko odrobinę mocy - mocy, która w pewnych momentach może przerosnąć gwiazdy i połknąć je. Jeśli wiek po wieku ta moc przenika ludzi, cokolwiek jej im...

Dla większości ludzi do których należy moja matka,sprawy ostateczne są załatwione przez przodków. Wszystkie sprawy ostateczne,przekazywane z ust do ust, na piśmie i w rytuałach. To wielkie szczęście tych ludzi bo sami nie muszą już nic załatwiać. Ale rodzą się niekiedy ludzie, którym nie dane jest uznać, że wszystkie sprawy ostateczne są załatwione przez przodków. Dochodzą do tego, że dla nich żadna sprawa ostateczna nie jest załatwiona. Wtedy wszystko spada na ich plecy. Muszą zaczynać od zera. I wydawać by się mogło, że skazani są na spłonięcie w płomieniach w które się rzucają. Otóż niekoniecznie.

Dla większości ludzi do których należy moja matka,sprawy ostateczne są załatwione przez przodków. Wszystkie sprawy ostateczne,przekazywane z ust do ust, na piśmie i w rytuałach. To wielkie szczęście tych ludzi bo sami nie muszą już nic załatwiać. Ale rodzą się niekiedy ludzie, którym nie dane jest uznać, że wszystkie sprawy ostateczne są załatwione przez przodków. Dochodzą do t...

Nierzadko czuli się zażenowani tym, iż tak często, wcale nie mając takich intencji, odgadują swoje myśli czy też narażają się na śmieszność, gdy w towarzystwie jedno z nich mówi to, co drugie zamierzało właśnie powiedzieć. Razem przezwyciężyli powszednie niezrozumienie, chwilowe nienawiści, wzajemne świństwa i fantastyczne błyskawice chwały małżeńskiego wspólnictwa. Był to czas ich najlepszej miłości, kiedy kochali się bez pośpiechu i bez ekscesów, coraz bardziej świadomi i wdzięczni losowi za swoje nieprawdopodobne zwycięstwa nad wszelkimi przeciwnościami. Życie, oczywiście, miało ich jeszcze poddać innym śmiertelnym próbom, ale to już było nieważne: dotarli na drugi brzeg.

Nierzadko czuli się zażenowani tym, iż tak często, wcale nie mając takich intencji, odgadują swoje myśli czy też narażają się na śmieszność, gdy w towarzystwie jedno z nich mówi to, co drugie zamierzało właśnie powiedzieć. Razem przezwyciężyli powszednie niezrozumienie, chwilowe nienawiści, wzajemne świństwa i fantastyczne błyskawice chwały małżeńskiego wspólnictwa. Był to czas...

Słysząc słowa „uczciwość” lub „wysokie morale”, Vogon Jeltz sięgał po słownik wyrazów obcych, słysząc brzęczenie większej gotówki, sięgał po kodeks karny i czym prędzej go wyrzucał.

Słysząc słowa „uczciwość” lub „wysokie morale”, Vogon Jeltz sięgał po słownik wyrazów obcych, słysząc brzęczenie większej gotówki, sięgał po kodeks karny i czym prędzej go wyrzucał.

Tak naprawdę rachunki mówią więcej o naszych priorytetach niż cokolwiek innego.

Tak naprawdę rachunki mówią więcej o naszych priorytetach niż cokolwiek innego.

Kupującemu nie wolno powiedzieć, ile ma przy sobie pieniędzy. Równie dobrze mógłbyś wręczyć handlarzowi portfel i wysypać z kieszeni drobne na podłogę. Jeśli nie umiesz kłamać, milcz! To pierwsza zasada uczciwego handlu.

Kupującemu nie wolno powiedzieć, ile ma przy sobie pieniędzy. Równie dobrze mógłbyś wręczyć handlarzowi portfel i wysypać z kieszeni drobne na podłogę. Jeśli nie umiesz kłamać, milcz! To pierwsza zasada uczciwego handlu.