Czytanie jest ucieczką od myśli, pisanie stanowi zaś próbę sprostania im.

Kto powiedział, że mężczyzna lub kobieta muszą zostać mężem czy żoną? Może trzeba im pozwolić po prostu być sobą? A poza tym świat pełen jest poważniejszych spraw niż gołąbki miłości i weselne dzwony.

Kto powiedział, że mężczyzna lub kobieta muszą zostać mężem czy żoną? Może trzeba im pozwolić po prostu być sobą? A poza tym świat pełen jest poważniejszych spraw niż gołąbki miłości i weselne dzwony.

Miłość jest jak ziarno. Początkowo jej nie zauważasz, bo rośnie głęboko pod ziemią. Ale gdy zaczyna kiełkować, zdajesz sobie sprawę, że była w twoim sercu dużo wcześniej.

Miłość jest jak ziarno. Początkowo jej nie zauważasz, bo rośnie głęboko pod ziemią. Ale gdy zaczyna kiełkować, zdajesz sobie sprawę, że była w twoim sercu dużo wcześniej.

Okazuje się, że im mniejsze masz parcie na sukces, tym więcej ludzi przyciągasz. To jak z miłością. Jeśli naciskasz zbyt mocno, nic z tego nie wyjdzie. (Caroline de Maigret).

Okazuje się, że im mniejsze masz parcie na sukces, tym więcej ludzi przyciągasz. To jak z miłością. Jeśli naciskasz zbyt mocno, nic z tego nie wyjdzie. (Caroline de Maigret).

O, czemuż tak się dziać musi, że to, co stanowi szczęście człowieka, przemienia się w krynicę jego niedoli?

O, czemuż tak się dziać musi, że to, co stanowi szczęście człowieka, przemienia się w krynicę jego niedoli?

(...) wyobraźnia, ona ustanawia naszą pamięć, nadaje jej znamiona, dyktuje jej wybory, nie odwrotnie. Wyobraźnia jest ziemią naszego istnienia. Pamięć jest tylko funkcją wyobraźni. Wyobraźnia jest tym jedynym miejscem, z którym czujemy się związani, którego możemy być pewni, że tu właśnie żyjemy. I także umierając, w niej umieramy.

(...) wyobraźnia, ona ustanawia naszą pamięć, nadaje jej znamiona, dyktuje jej wybory, nie odwrotnie. Wyobraźnia jest ziemią naszego istnienia. Pamięć jest tylko funkcją wyobraźni. Wyobraźnia jest tym jedynym miejscem, z którym czujemy się związani, którego możemy być pewni, że tu właśnie żyjemy. I także umierając, w niej umieramy.

Charlie stwierdziłaby pewnie, że Simon wymyśla charakter Alice na podstawie zaledwie garstki faktów. Ale czy odbiór innego człowieka nie opiera się właśnie na takich fantazjach? Czy to nie szaleństwo zakładać, że rodzina, przyjaciele i znajomi stanowią spójne całości, których naturę można w pewien sposób podsumować i raz na zawsze ustalić? Przez większość czasu Simon czuł, że jest raczej zbiorem przypadkowych zachowań napędzanych niepoczytalnymi, anarchicznymi impulsami, które nie do końca rozumiał.

Charlie stwierdziłaby pewnie, że Simon wymyśla charakter Alice na podstawie zaledwie garstki faktów. Ale czy odbiór innego człowieka nie opiera się właśnie na takich fantazjach? Czy to nie szaleństwo zakładać, że rodzina, przyjaciele i znajomi stanowią spójne całości, których naturę można w pewien sposób podsumować i raz na zawsze ustalić? Przez większość czasu Simon czuł, że j...

Jakież to niewłaściwe, jakie śmieszne: sądzić, że nie może być z kimś z innego środowiska, że inni są od ciebie lepsi, bo mają pieniądze.

Jakież to niewłaściwe, jakie śmieszne: sądzić, że nie może być z kimś z innego środowiska, że inni są od ciebie lepsi, bo mają pieniądze.

jeśli pragniesz pieniędzy, ale jednocześnie uważasz, że koncentrowanie się na tym pragnieniu jest złe lub egoistyczne, odpychasz je od siebie.

jeśli pragniesz pieniędzy, ale jednocześnie uważasz, że koncentrowanie się na tym pragnieniu jest złe lub egoistyczne, odpychasz je od siebie.

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wchodząc w miłość, boimy się, że ją stracimy, trwając w niej boimy się, że to nie to, albo że nic w życiu już nas innego nie spotka. Nie mając miłości boimy się, że nigdy jej już nie znajdziemy. Wychowując dzieci boimy się, że coś im się stanie, że wpadną w złe towarzystwo, że to, co próbujemy im przekazać, do nich nie dociera. Boimy się wahań kursów, boimy się krachów na giełdzie, zmian klimatycznych, końca ropy, boimy się tego, że znów wygra PO, znów wygra PiS, a Michał Wiśniewski wciąż będzie nagrywał nowe piosenki. Boimy się Rusków i Unii Europejskiej. Boimy się barbarzyńskich hord narodowców i wyuzdanych hord pedałów. Boimy się tęczy, tej stojącej i tej płonącej.

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wch...