Jedni mówią, że świat zniszczy ogień. Inni, że lód. Iż poznałam pożądania srogie, jestem z tymi, którzy mówią: ogień. Gdyby świat zaś dwakroć ginąć mógł, myślę, że wiem o nienawiści dość, by rzec: równie dobry lód jest, by niszczyć, i jest go w bród…

- Dlaczego wciąż za mną podążasz, Hunter?
(...)
- Ponieważ jesteś moim marzeniem, a ktoś kiedyś mi powiedział, że jeżeli mam marzenie, to powinienem za nim podążać. - Było to proste wyjaśnienie, ale wiedziałem, że Ellison zrozumie szczerą wagę moich słów.

- Dlaczego wciąż za mną podążasz, Hunter?
(...)
- Ponieważ jesteś moim marzeniem, a ktoś kiedyś mi powiedział, że jeżeli mam marzenie, to powinienem za nim podążać. - Było to proste wyjaśnienie, ale wiedziałem, że Ellison zrozumie szczerą wagę moich słów.

- (...)Spójrz na siebie. Wyglądasz bombowo. Przewyższasz mnie inteligencją. Robisz karierę, masz rodzinę, w której możesz szukać wsparcia, i przypuszczalnie nawet wiesz, jak prowadzić budżet domowy.
- I jestem samotna, Campbell - dodaje Julia - Jak ci się wydaje, dlaczego musiałam się nauczyć niezależności? Też mam porywczy temperament, w łóżku zabieram zawsze całą kołdrę, a palce u stóp mam nierównej długości. Włosy mi rosną, jak chcą. Do tego przed okresem regularnie dostaję świra. Ludzi nie kocha się za to, że są doskonali, tylko pomimo to, że tacy nie są.

- (...)Spójrz na siebie. Wyglądasz bombowo. Przewyższasz mnie inteligencją. Robisz karierę, masz rodzinę, w której możesz szukać wsparcia, i przypuszczalnie nawet wiesz, jak prowadzić budżet domowy.
- I jestem samotna, Campbell - dodaje Julia - Jak ci się wydaje, dlaczego musiałam się nauczyć niezależności? Też mam porywczy temperament, w łóżku zabieram zawsze całą kołdrę...

Wiedziałem jedynie, że wciąż jest tą kobietą, w której kiedyś się zakochałem, kobietą, którą nadal kocham, lecz której nigdy nie będę miał.

Wiedziałem jedynie, że wciąż jest tą kobietą, w której kiedyś się zakochałem, kobietą, którą nadal kocham, lecz której nigdy nie będę miał.

Wtedy zwać go mogłem człowiekiem, dzisiaj zaś mówię nieczłowiek. Wtedy wolność odczuwał beztroską, dzisiaj kajdany przywdział i klucz wyrzucił od kłódki, którą przymknął usta swoje.

Wtedy zwać go mogłem człowiekiem, dzisiaj zaś mówię nieczłowiek. Wtedy wolność odczuwał beztroską, dzisiaj kajdany przywdział i klucz wyrzucił od kłódki, którą przymknął usta swoje.

(...) o artyście mówią jego dzieła. On sam powinien pozostawać w cieniu, stamtąd widać wyraźniej.

(...) o artyście mówią jego dzieła. On sam powinien pozostawać w cieniu, stamtąd widać wyraźniej.

Może być w życiu człowieka jak w budowie. Ta lub owa deska ugina się pod nogą, to lub owo murszeje, trzeszczy. Ale cała budowa jeszcze mocna, służy drugim, obrosła dokoła cudzym życiem, chroni się pod jej dach troje bezradnych dzieci, nie wolno jej naruszać.

Może być w życiu człowieka jak w budowie. Ta lub owa deska ugina się pod nogą, to lub owo murszeje, trzeszczy. Ale cała budowa jeszcze mocna, służy drugim, obrosła dokoła cudzym życiem, chroni się pod jej dach troje bezradnych dzieci, nie wolno jej naruszać.

Ktoś niezmiennie tu zostaje,
tu się męczy, tutaj trwa,
szary, zwykły, skromny frajer,
co kłopoty same ma…
Towarzyszy mu od lat
syk szyderstwa, jęk litości,
taki mamy zasad skład,
system ocen i wartości.
Gdy się system ten wymaże,
raz na zawsze zmieni w żart,
może z czasem się okaże,
że ten frajer był coś wart,
że ten frajer jest coś wart…
[„Co ma zrobić taki frajer?”].

Ktoś niezmiennie tu zostaje,
tu się męczy, tutaj trwa,
szary, zwykły, skromny frajer,
co kłopoty same ma…
Towarzyszy mu od lat
syk szyderstwa, jęk litości,
taki mamy zasad skład,
system ocen i wartości.
Gdy się system ten wymaże,
raz na zawsze zmieni w żart,
może z czasem się okaże,
że ten frajer był c...

Każdy duszpasterz dysponuje wieloaspektowo niezawodnym wkładem własnym. Decyzyjnym i pieniężnym ze względu na branżę, w której działa, fizycznym natomiast dlatego, iż żadna inna grupa biznesmenów nie składa się z mężczyzn aż tak chronicznie wypoczętych i zrelaksowanych.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

Każdy duszpasterz dysponuje wieloaspektowo niezawodnym wkładem własnym. Decyzyjnym i pieniężnym ze względu na branżę, w której działa, fizycznym natomiast dlatego, iż żadna inna grupa biznesmenów nie składa się z mężczyzn aż tak chronicznie wypoczętych i zrelaksowanych.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

Jeśli sądzicie, że trudno rozmawiać o pieniądzach, kiedy jesteście w sobie zakochani, spróbujcie porozmawiać o nich później, kiedy będziecie niepocieszeni i rozgniewani, a wasza miłość zdąży wygasnąć.

Jeśli sądzicie, że trudno rozmawiać o pieniądzach, kiedy jesteście w sobie zakochani, spróbujcie porozmawiać o nich później, kiedy będziecie niepocieszeni i rozgniewani, a wasza miłość zdąży wygasnąć.