— Ty też nie pokazujesz swojej prawdziwej twarzy wielu ludziom. Nie miałam pojęcia, że za tą wydziaraną muskulaturą i charakterkiem kryje się opiekuńczy, słodki facet.
Prawie się krztuszę.
— Wydaje mi się, że źle mnie oceniasz. Nigdy nie miałem w sobie nic ze słodyczy.
— Ależ tak, masz.
— No, kurwa nie.
Przygniatam ją.
— Cofnij to.

Okazywanie miłości, jak potem zrozumiałem, to coś więcej niż dwa słowa wymamrotane przed zaśnięciem. Miłość trzeba bez ustanku podsycać, pielęgnować choćby drobnymi codziennymi gestami.

Okazywanie miłości, jak potem zrozumiałem, to coś więcej niż dwa słowa wymamrotane przed zaśnięciem. Miłość trzeba bez ustanku podsycać, pielęgnować choćby drobnymi codziennymi gestami.

Wchodząc do pokoju po kilku godzianch wałęsania się po mieście, w którym co rusz się gubiliśmy, powiedziałam do niego te słowa, tak jaby były moimi słowami, a wtedy on się rozpłakał. Po raz pierwszy widziałam, jak płacze. Zmęczenie przytaczało nasze ciała, kochaliśmy się jak w zwolnionym tepie, jak w odrętwieniu, on wciąż łkał wtulony w moją szyję. Pragnęłam, żeby te minuty trwałyt bez końca, a cały ten cudowny melodramat rozdzielał nas dominującą łagodnością i sam w sobie zamykał czas, który przeżyliśmy wspólnie

Wchodząc do pokoju po kilku godzianch wałęsania się po mieście, w którym co rusz się gubiliśmy, powiedziałam do niego te słowa, tak jaby były moimi słowami, a wtedy on się rozpłakał. Po raz pierwszy widziałam, jak płacze. Zmęczenie przytaczało nasze ciała, kochaliśmy się jak w zwolnionym tepie, jak w odrętwieniu, on wciąż łkał wtulony w moją szyję. Pragnęłam, żeby te minuty trw...

Gdyby to nie bolało, gdyby się od tego nie umierało, gdyby to było możliwem - czy otwieralibyśmy się przed najbliższymi również tak: rozcinając skórę, rozwierając zapraszająco żebra, rozpinając mięśnie, rozsznurowując tętnice, wystawiając na światło dzienne i wzrok kochanka wstydliwe zmarszczki i krągłości wątroby i jelit, nierówności kręgów, prostackie krzywizny miednicy, by na koniec nieśmiało odsłonić bijące, nagie serce?

Gdyby to nie bolało, gdyby się od tego nie umierało, gdyby to było możliwem - czy otwieralibyśmy się przed najbliższymi również tak: rozcinając skórę, rozwierając zapraszająco żebra, rozpinając mięśnie, rozsznurowując tętnice, wystawiając na światło dzienne i wzrok kochanka wstydliwe zmarszczki i krągłości wątroby i jelit, nierówności kręgów, prostackie krzywizny miednicy, by n...

Wielki Boże! Kimże ja się stałem? Jakie macie prawo, wy tam, zaśmiecac moje życie, kraśc mój czas, szperac w zakamarkach mojej duszy, wysysac moje myśli, traktowac mnie jak kompana, powiernika i informatora? Za kogo wy mnie macie? Czy jestem komediantem na etacie, od którego wymaga się, by codziennie odgrywał intelektualną farsę na waszych durnych oczach? Czy może niewolnikiem zakupionym na targowisku, bym na brzuchu czołgał się przed wami - nierobami, i składał u waszych stóp wszystko, co zrobię, i wszystko, co wiem? Czyż jestem panienką z lupanaru, której każe się unosic spódnicę albo zdejmowac bieliznę jak na licytacji, na skinienie pierwszego lepszego faceta, którego stac na garnitur od krawca?

Wielki Boże! Kimże ja się stałem? Jakie macie prawo, wy tam, zaśmiecac moje życie, kraśc mój czas, szperac w zakamarkach mojej duszy, wysysac moje myśli, traktowac mnie jak kompana, powiernika i informatora? Za kogo wy mnie macie? Czy jestem komediantem na etacie, od którego wymaga się, by codziennie odgrywał intelektualną farsę na waszych durnych oczach? Czy może niewolnikiem ...

Gdy kieruje tym określona idea - nie ma niebezpieczeństwa.

Gdy kieruje tym określona idea - nie ma niebezpieczeństwa.

Człowiek, z którym spędziło się tyle długich lat, jest jak mapa samochodowa, podarta na
rogach i wytarta na zgięciach od ciągłego używania; na tej mapie widnieje szlak tak dobrze
znany, że można go z łatwością wyrysować z pamięci. Dlatego właśnie trzyma się tę mapę w
schowku i wozi ze sobą w każdą podróż. A jednak w najmniej oczekiwanym momencie na tej
dobrze znanej mapie potrafi się pojawić niespodziewany zjazd z autostrady i punkt widokowy,
którego wcześniej tam nie było; w takich chwilach nigdy nie wiadomo, czy to jest nowy element
krajobrazu, czy może coś, na co ani razu nie zwróciło się uwagi.

Człowiek, z którym spędziło się tyle długich lat, jest jak mapa samochodowa, podarta na
rogach i wytarta na zgięciach od ciągłego używania; na tej mapie widnieje szlak tak dobrze
znany, że można go z łatwością wyrysować z pamięci. Dlatego właśnie trzyma się tę mapę w
schowku i wozi ze sobą w każdą podróż. A jednak w najmniej oczekiwanym momencie na tej
d...

Im bardziej bezużyteczne wydają się pieniądze, tym bardziej są konieczne.

Im bardziej bezużyteczne wydają się pieniądze, tym bardziej są konieczne.

Pieniądze, luksusy, modne stroje, przyjemności: takie były cztery kamienie węgielne, na których wznosiła się jej egzystencja.

Pieniądze, luksusy, modne stroje, przyjemności: takie były cztery kamienie węgielne, na których wznosiła się jej egzystencja.

Jesteśmy zbyt zajęci płaceniem wszystkim wokoło.

Jesteśmy zbyt zajęci płaceniem wszystkim wokoło.