Najpiękniejszą rzeczą, jakiej możemy doświadczyć, jest oczarowanie tajemnicą. Jest to uczucie, które stoi u kolebki prawdziwej sztuki i prawdziwej nauki. Ten, kto go nie zna i nie potrafi się dziwić, nie potrafi doznawać zachwytu, jest martwy, niczym zdmuchnięta świeczka.

- W każdej baśni jest ziarno prawdy - rzekł cicho wiedźmin. - Miłość i krew. obie mają potężną moc. Magowie i uczeni łamią sobie nad tym głowy od lat, ale nie doszli do niczego, poza ty, że...
- Że co, Geralt?
- Miłość musi być prawdziwa.

- W każdej baśni jest ziarno prawdy - rzekł cicho wiedźmin. - Miłość i krew. obie mają potężną moc. Magowie i uczeni łamią sobie nad tym głowy od lat, ale nie doszli do niczego, poza ty, że...
- Że co, Geralt?
- Miłość musi być prawdziwa.

Człowieka szczęśliwego można poznać po tym, że jest kochany przez tych, których najbardziej szanuje i podziwia.

Człowieka szczęśliwego można poznać po tym, że jest kochany przez tych, których najbardziej szanuje i podziwia.

To prawda, że miłość ma moc, ale ta moc ustępuje przed ogniem nienawiści

To prawda, że miłość ma moc, ale ta moc ustępuje przed ogniem nienawiści

(...) wszyscy chcieli równie intensywnie przeżyć życie, wszyscy uważali się za niepowtarzalnych, podczas gdy w rzeczywistości wcale tacy nie byli. Można było utonąć w nieważności.

(...) wszyscy chcieli równie intensywnie przeżyć życie, wszyscy uważali się za niepowtarzalnych, podczas gdy w rzeczywistości wcale tacy nie byli. Można było utonąć w nieważności.

Czasami zna się człowiek, ale w innym kontekście, więc się go nie poznaje.

Czasami zna się człowiek, ale w innym kontekście, więc się go nie poznaje.

Jack podniósł świński łeb do góry i nadział z rozmachem na patyk, aż zaostrzony koniec, przebiwszy miękką krtań, wylazł przez pysk. Odstąpił, a łeb tkwił na patyku, po którym sączyła się strużka krwi.

Jack podniósł świński łeb do góry i nadział z rozmachem na patyk, aż zaostrzony koniec, przebiwszy miękką krtań, wylazł przez pysk. Odstąpił, a łeb tkwił na patyku, po którym sączyła się strużka krwi.

- Pieniądze - mówił - to straszny ciężar, ale przyjemnie jest, jeśli człowiek nie musi się o nie troszczyć.

- Pieniądze - mówił - to straszny ciężar, ale przyjemnie jest, jeśli człowiek nie musi się o nie troszczyć.

Amsterdam schudł trochę, bardziej posiwiał i niezwykle spoważniał, by nie powiedzieć – zdostojniał. Nosił, niczym bogaty goj, piękne ubranie z nankinu, z jego oczu zaś biła siła człowieka twardo stąpającego do celu i znającego swą wartość, za którą los sowicie mu płaci.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

Amsterdam schudł trochę, bardziej posiwiał i niezwykle spoważniał, by nie powiedzieć – zdostojniał. Nosił, niczym bogaty goj, piękne ubranie z nankinu, z jego oczu zaś biła siła człowieka twardo stąpającego do celu i znającego swą wartość, za którą los sowicie mu płaci.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.