[...]
Entuzjazm Karola skończył się wraz z jego młodością, znużony, wycofał się w stan spoczynku, rezygnując z wszelkich ambicji, nie wystarczył mu już dom i samochód, zafundował więc sobie kochankę.

,,Kocha? - przyszło jej na myśl. - ,, Czyż on jest wstanie kochać? Gdyby nie zdarzało mu się słyszeć, że miłość istnieje, usta jego nie wymawiałyby nigdy tego wyrazu, gdyż on nie wie nawet, na czym miłość polega".

,,Kocha? - przyszło jej na myśl. - ,, Czyż on jest wstanie kochać? Gdyby nie zdarzało mu się słyszeć, że miłość istnieje, usta jego nie wymawiałyby nigdy tego wyrazu, gdyż on nie wie nawet, na czym miłość polega".

Coraz częściej czułem, że nie potrafię wyrazić słowami tego, co chciałbym. Mojej całej niepotrzebnej nikomu miłości.

Coraz częściej czułem, że nie potrafię wyrazić słowami tego, co chciałbym. Mojej całej niepotrzebnej nikomu miłości.

Swego czasu byłam niepoprawną romantyczką. Nadal jestem niepoprawną romantyczką. Kiedyś wierzyłam, że miłość to najwyższa wartość. Nadal wierzę, że miłość to najwyższa wartość. Nie spodziewam się, że będę szczęśliwa. Nie wyobrażam sobie, że znajdę miłość, cokolwiek to oznacza, albo że ona mnie uszczęśliwi, jeśli już rzeczywiście ją znajdę. Nie uważam miłości za odpowiedź czy rozwiązanie. Myślę o miłości jako o żywiole równie silnym jak słońce, równie potrzebnym, równie bezosobowym, równie gigantycznym, równie niemożliwym, który i spala, i ogrzewa, który powoduje suszę, i daje życie. A kiedy się wypala, jego planeta też umiera.

Swego czasu byłam niepoprawną romantyczką. Nadal jestem niepoprawną romantyczką. Kiedyś wierzyłam, że miłość to najwyższa wartość. Nadal wierzę, że miłość to najwyższa wartość. Nie spodziewam się, że będę szczęśliwa. Nie wyobrażam sobie, że znajdę miłość, cokolwiek to oznacza, albo że ona mnie uszczęśliwi, jeśli już rzeczywiście ją znajdę. Nie uważam miłości za odpowiedź czy ro...

Im lepiej wiesz, kim jesteś i czego chcesz, tym rzadziej pozwalasz, żeby coś wytrąciło cię z równowagi.

Im lepiej wiesz, kim jesteś i czego chcesz, tym rzadziej pozwalasz, żeby coś wytrąciło cię z równowagi.

Bohaterowie muszą umierać za sprawę, za jakąś szlachetną sprawę, która w oczach ludzkości uzasadni tę stratę.

Bohaterowie muszą umierać za sprawę, za jakąś szlachetną sprawę, która w oczach ludzkości uzasadni tę stratę.

Do swoich snów człowiek dopiero przez cierpienie dorasta (...)

Do swoich snów człowiek dopiero przez cierpienie dorasta (...)

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

Podobno pieniądz nabiera szacunku do ludzi, którzy źle się z nim obchodzą.

Podobno pieniądz nabiera szacunku do ludzi, którzy źle się z nim obchodzą.

Nieszczęście współczesnych czasów polega na tym, że nie ma nic ważniejszego od pieniędzy.

Nieszczęście współczesnych czasów polega na tym, że nie ma nic ważniejszego od pieniędzy.