Trudno zachować pogodę ducha, kiedy się umiera.

Zostaję, bo go kocham. Zostaję, bo jest moją rodziną, bo zasługujesz, by mieć ojca. Gdziekolwiek on pójdzie, pójdę i ja. On jest statkiem, Aleksandrze. My tylko pasażerami. A jeśli statek zatonie? Zatoniemy razem z nim. Kiedy umrę i mnie rozetną…znajdziesz ojca leżącego na moim sercu.

Zostaję, bo go kocham. Zostaję, bo jest moją rodziną, bo zasługujesz, by mieć ojca. Gdziekolwiek on pójdzie, pójdę i ja. On jest statkiem, Aleksandrze. My tylko pasażerami. A jeśli statek zatonie? Zatoniemy razem z nim. Kiedy umrę i mnie rozetną…znajdziesz ojca leżącego na moim sercu.

Mocne kobiety, z charakterem i godnością, [...] takie kobiety bardziej od łabędzi kochają brzydkie kaczątka. Kochają kulawe pisklęta i bezradne dziewczynki z zapałkami.

Mocne kobiety, z charakterem i godnością, [...] takie kobiety bardziej od łabędzi kochają brzydkie kaczątka. Kochają kulawe pisklęta i bezradne dziewczynki z zapałkami.

Moja miłość do Lintona jest jak liście w lesie. Czas ją zmieni. Moja miłość do Heathcliffa jest jak wiecznotrwała ziemia pod stopami - nie przykuwa uwagi swym pięknem, ale jest niezbędna do życia. Ja i Heathcliff to jedno...

Moja miłość do Lintona jest jak liście w lesie. Czas ją zmieni. Moja miłość do Heathcliffa jest jak wiecznotrwała ziemia pod stopami - nie przykuwa uwagi swym pięknem, ale jest niezbędna do życia. Ja i Heathcliff to jedno...

Każdy wie z własnego doświadczenia, że nic tak nie uczy, jak żywy przykład. Doświadczenia pozostają nieprzekazywalne. Można na przykład własnym dzieciom tłumaczyć wiele rzeczy, ostrzegać, chronić, ale i tak nie ustrzeże się ich przed błędami. Rozumu nauczy ich tylko własne doświadczenie. I zasady panujące w domu nie teoretycznie, lecz stosowane w praktyce w domu.

Każdy wie z własnego doświadczenia, że nic tak nie uczy, jak żywy przykład. Doświadczenia pozostają nieprzekazywalne. Można na przykład własnym dzieciom tłumaczyć wiele rzeczy, ostrzegać, chronić, ale i tak nie ustrzeże się ich przed błędami. Rozumu nauczy ich tylko własne doświadczenie. I zasady panujące w domu nie teoretycznie, lecz stosowane w praktyce w domu.

... samotne życie często rozwija dziwactwa w zachowaniu i charakterze nie zawsze łatwo dające się odróżnić od zaburzeń umysłowych. Człowiek jest jak drzewo: w lesie swych bliźnich rośnie tak prosto, jak tylko na to pozwala gatunkowa i indywidualna natura; sam na otwartej przestrzeni ulega deformującym siłom i szkodliwemu działaniu otoczenia.

... samotne życie często rozwija dziwactwa w zachowaniu i charakterze nie zawsze łatwo dające się odróżnić od zaburzeń umysłowych. Człowiek jest jak drzewo: w lesie swych bliźnich rośnie tak prosto, jak tylko na to pozwala gatunkowa i indywidualna natura; sam na otwartej przestrzeni ulega deformującym siłom i szkodliwemu działaniu otoczenia.

Słowa są dla wielu ludzi jedyną wolnością. Pomagają zrozumieć świat, uporządkować chaos, który często nas ogarnia. To, co nas przeraża, nazwane, zamknięte w słowach, mniej nas boli, łagodnieje, oswaja się.

Słowa są dla wielu ludzi jedyną wolnością. Pomagają zrozumieć świat, uporządkować chaos, który często nas ogarnia. To, co nas przeraża, nazwane, zamknięte w słowach, mniej nas boli, łagodnieje, oswaja się.

Kiedy w życiu pojawia się problem, który można rozwiązać za pomocą pieniędzy, nie jest to prawdziwy problem, tylko wydatek.

Kiedy w życiu pojawia się problem, który można rozwiązać za pomocą pieniędzy, nie jest to prawdziwy problem, tylko wydatek.

(...) powinnaś zacząć od jak najlepszej orientacji w kwestiach finansowych. Zdobywszy tę wiedzę, zastanów się nad swoją przyszłością i sporządź mapę zobowiązań dotyczących czasu oraz pieniędzy na najbliższe 5 lat.

(...) powinnaś zacząć od jak najlepszej orientacji w kwestiach finansowych. Zdobywszy tę wiedzę, zastanów się nad swoją przyszłością i sporządź mapę zobowiązań dotyczących czasu oraz pieniędzy na najbliższe 5 lat.

Amsterdam schudł trochę, bardziej posiwiał i niezwykle spoważniał, by nie powiedzieć – zdostojniał. Nosił, niczym bogaty goj, piękne ubranie z nankinu, z jego oczu zaś biła siła człowieka twardo stąpającego do celu i znającego swą wartość, za którą los sowicie mu płaci.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

Amsterdam schudł trochę, bardziej posiwiał i niezwykle spoważniał, by nie powiedzieć – zdostojniał. Nosił, niczym bogaty goj, piękne ubranie z nankinu, z jego oczu zaś biła siła człowieka twardo stąpającego do celu i znającego swą wartość, za którą los sowicie mu płaci.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.