Iluż to było w rodzinach Aleksandrów Wielkich, Hektorów, Spartakusów, Rolandów i Ryszardów Lwie Serce, iluż naszych przodków walczyło pod Wiedniem, broniło Częstochowy, dusiło czapką lonty rosyjskich armat, iluż szło na Moskwę z Napoleonem, przelewało krew w powstaniach, gniło Szlissenburgach i Magdeburgach. Nikt za to w rodzinie nie słyszał o zdrajcach, tchórzach, o kurwach i złodziejach, ludzkich miernotach na służbie zaborców, oportunistach,, zwykłych oprychach, tępych burżujach, zrujnowanych hazardem arystokratach, ciemnych i pazernych chłopach obdzierających powstańcze trupy, pogromiarzach i szmalcownikach, próżnych byczkach ziemiańskich, zakłamanych bigotach - wszyscy oni, okazuje się nie mieli krewnych. Urodzili się samorodkami i zmarli bezpotomnie.

Dlaczego zależy nam na ludziach, dlaczego ich kochamy, opłakujemy, potrzebujemy, dlaczego tęsknimy za nimi, skoro i tak umrzemy samotnie?

Dlaczego zależy nam na ludziach, dlaczego ich kochamy, opłakujemy, potrzebujemy, dlaczego tęsknimy za nimi, skoro i tak umrzemy samotnie?

Ale komuś musiał powiedzieć o Elianie. Zaczął mówić do siebie. Czasem podczas długich spacerów po plaży wspominał o tym krabom w piasku. ,,Ona mnie kocha", mówił do nich, a one rozbiegały się, aby nieść radosną nowinę. Mijając zabłąkaną meduzę podczas kąpieli w morzu, wołał do niej: ,,Hej, słyszałaś? Ona mnie kocha!". A meduza machała parzydełkami w odpowiedzi. Nocą szeptał do gwiazd: ,,To tak między nami, ale ona mnie kocha. Bardzo". A gwiazdy mrugały do niego.

Ale komuś musiał powiedzieć o Elianie. Zaczął mówić do siebie. Czasem podczas długich spacerów po plaży wspominał o tym krabom w piasku. ,,Ona mnie kocha", mówił do nich, a one rozbiegały się, aby nieść radosną nowinę. Mijając zabłąkaną meduzę podczas kąpieli w morzu, wołał do niej: ,,Hej, słyszałaś? Ona mnie kocha!". A meduza machała parzydełkami w odpowiedzi. Nocą szeptał do ...

Jest na świecie taka miłość, która jest bezinteresowna i najprawdziwsza ze wszystkich - to miłość matki do dziecka. Choćby nie wiem co się stało, choćby nie wiem jak bardzo własne dziecko cię zawiodło, zraniło, to i tak będziesz je kochać ze wszystkich sił. Ta miłość jest jedną z najpiękniejszych miłości.

Jest na świecie taka miłość, która jest bezinteresowna i najprawdziwsza ze wszystkich - to miłość matki do dziecka. Choćby nie wiem co się stało, choćby nie wiem jak bardzo własne dziecko cię zawiodło, zraniło, to i tak będziesz je kochać ze wszystkich sił. Ta miłość jest jedną z najpiękniejszych miłości.

Dziwiłam się, że mogłam im się wydawać kimś odrębnym i trwałym, czymś charakterystycznym.

Dziwiłam się, że mogłam im się wydawać kimś odrębnym i trwałym, czymś charakterystycznym.

Siedziałem tam opatulony własnymi ramionami, bynajmniej nie dłonią Pana. A zewsząd światła żarówki białej spiekały moje oczy. Choć zwykle potrafię zajrzeć w jej głębię bez światłowstrętu, bez żałości i posępnej miny, teraz wiem, że obca jest oczom moim biel jaskrawa, uchodząca ze środka szkła ludzką ręką powstałego.

Siedziałem tam opatulony własnymi ramionami, bynajmniej nie dłonią Pana. A zewsząd światła żarówki białej spiekały moje oczy. Choć zwykle potrafię zajrzeć w jej głębię bez światłowstrętu, bez żałości i posępnej miny, teraz wiem, że obca jest oczom moim biel jaskrawa, uchodząca ze środka szkła ludzką ręką powstałego.

(...) domy,jak ludzie, mają swoją duszę i oblicze, i że w ich wyglądzie odbija się ich wnętrze. Ten dom wyglądał smutno, bo miał wyrzuty sumienia, a miał te wyrzuty, bo taił zbrodnię (s. 103).

(...) domy,jak ludzie, mają swoją duszę i oblicze, i że w ich wyglądzie odbija się ich wnętrze. Ten dom wyglądał smutno, bo miał wyrzuty sumienia, a miał te wyrzuty, bo taił zbrodnię (s. 103).

Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.

Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.

- Nieważne, ile zarabiasz (...). Robota nie jest warta żadnych pieniędzy, jeśli nie daje ci szczęścia.

- Nieważne, ile zarabiasz (...). Robota nie jest warta żadnych pieniędzy, jeśli nie daje ci szczęścia.

- Mamo - spytała Cesia, patrząc na nią z czułością. Czy ty lubisz pieniądze?
- Ja? - zdziwiła się mama. - A bo co?
- Nic. Po prostu, nagle mnie zainteresowało, jaki masz do nich stosunek.
- Hm - zastanowiła się mama. - Powiedziałabym, że taki, jak do kogoś, za kim tęsknię, a kto mnie wyraźnie unika.

- Mamo - spytała Cesia, patrząc na nią z czułością. Czy ty lubisz pieniądze?
- Ja? - zdziwiła się mama. - A bo co?
- Nic. Po prostu, nagle mnie zainteresowało, jaki masz do nich stosunek.
- Hm - zastanowiła się mama. - Powiedziałabym, że taki, jak do kogoś, za kim tęsknię, a kto mnie wyraźnie unika.