- Czy pocałunek naprawdę byłby aż tak zły? Twoje usta są tak zajebiście kuszące.
- A twoje mają kontakt ze zbyt wieloma rzeczami jak na mój gust. Pewnie całowałeś więcej kobiecych stref intymnych niż większość desek klozetowych.

I nie dając mi zaczerpnąć oddechu, pocałował mnie czule. Zmazywał ślady zaschniętych łez z moich policzków, zbierał gorycz z moich ust. Oczyszczał mnie. Naznaczał swoją miłością. Czułam, jak coś się we mnie przebudza, jak dobre wspomnienia ożywają i rozrywają na strzępy ból, poniżenie, zwątpienie. Jak otwierają się drzwi do jasnego pokoju. Ta mała dziewczynka nadal we mnie była. Ukrywała się i skrycie marzyła o miłości. O tym, by ktoś ją pokochał. By móc obdarzyć kogoś miłością.
Bo w głębi duszy byłam spragniona, by kochać.

I nie dając mi zaczerpnąć oddechu, pocałował mnie czule. Zmazywał ślady zaschniętych łez z moich policzków, zbierał gorycz z moich ust. Oczyszczał mnie. Naznaczał swoją miłością. Czułam, jak coś się we mnie przebudza, jak dobre wspomnienia ożywają i rozrywają na strzępy ból, poniżenie, zwątpienie. Jak otwierają się drzwi do jasnego pokoju. Ta mała dziewczynka nadal we mnie była...

Teraz wszystko spoczywało w jego rękach. To on musiał zdecydować, czy wolał żyć w przeszłości czy może chciał ruszyć ze mną ku przyszłości.

Teraz wszystko spoczywało w jego rękach. To on musiał zdecydować, czy wolał żyć w przeszłości czy może chciał ruszyć ze mną ku przyszłości.

Miłość to nie tylko kwiatki i misie. To także wszelkie gówno, które nosimy w sobie.
Nie jest sztuką kochać kogoś ot tak, ale sztuką jest unieść to, co on sam musiał do tej pory dźwigać.

Miłość to nie tylko kwiatki i misie. To także wszelkie gówno, które nosimy w sobie.
Nie jest sztuką kochać kogoś ot tak, ale sztuką jest unieść to, co on sam musiał do tej pory dźwigać.

[Papież "umierający"] Tak po prawdzie nikt nie obchodzi mnie na tyle, bym zechciał wznieść w jego intencji modły, ani inni ludzie, ani ja am... Nie ma co wspaniały ze mnie papież. [str. 161].

[Papież "umierający"] Tak po prawdzie nikt nie obchodzi mnie na tyle, bym zechciał wznieść w jego intencji modły, ani inni ludzie, ani ja am... Nie ma co wspaniały ze mnie papież. [str. 161].

Człowiek przyzwyczaja się do swoich koszmarów i zapomina, jakie muszą robić wrażenie na innych.

Człowiek przyzwyczaja się do swoich koszmarów i zapomina, jakie muszą robić wrażenie na innych.

Nic tak nie cieszy ludzi, jak oglądanie czyjegoś upadku. Zwłaszcza jeśli ten ktoś ma to, czego nie mają inni.

Nic tak nie cieszy ludzi, jak oglądanie czyjegoś upadku. Zwłaszcza jeśli ten ktoś ma to, czego nie mają inni.

Sprawdzili zaplecze, szafki i szuflady. Wszędzie leżały pieniądze. Banknoty i monety, bezużyteczne śmieci. To dla nich ludzie kiedyś zabijali się nawzajem. To dla nich poświęcali wszystko, co mieli najlepszego. A teraz leżą niepotrzebne na ulicy. Dosłownie wszędzie. Żeby chociaż nadawały się do palenia.

Sprawdzili zaplecze, szafki i szuflady. Wszędzie leżały pieniądze. Banknoty i monety, bezużyteczne śmieci. To dla nich ludzie kiedyś zabijali się nawzajem. To dla nich poświęcali wszystko, co mieli najlepszego. A teraz leżą niepotrzebne na ulicy. Dosłownie wszędzie. Żeby chociaż nadawały się do palenia.

Po tym tygodniu nagle coś ważnego do mnie dotarło: nie ma sensu zarabiać pieniędzy, których nie ma się na co wydać.

Po tym tygodniu nagle coś ważnego do mnie dotarło: nie ma sensu zarabiać pieniędzy, których nie ma się na co wydać.

To prawda, co powiadają: pieniądze kto ma, idzie na komedię, a kto ich nie ma, w domu ma tragedię.

To prawda, co powiadają: pieniądze kto ma, idzie na komedię, a kto ich nie ma, w domu ma tragedię.