Jednak nie zawsze stosunki z teściową oznaczają wojnę.

Serce jest narządem pragnienia (jak męska płeć nabrzmiewa, opada itd.), jeśli zostaje zatrzymane i zaczarowane w polu Imaginarium. Co uczyni świat, co uczyni inny z mojego pragnienia? Oto niepokój, w którym skupiają się wszystkie poruszenia serca, wszystkie „problemy” sercowe.

Serce jest narządem pragnienia (jak męska płeć nabrzmiewa, opada itd.), jeśli zostaje zatrzymane i zaczarowane w polu Imaginarium. Co uczyni świat, co uczyni inny z mojego pragnienia? Oto niepokój, w którym skupiają się wszystkie poruszenia serca, wszystkie „problemy” sercowe.

Rozpoznałbym go po dotyku, po samym zapachu; poznałbym go na ślepo po tym, jak oddycha i jak stawia kroki. Poznałbym go w śmierci, na końcu świata.

Rozpoznałbym go po dotyku, po samym zapachu; poznałbym go na ślepo po tym, jak oddycha i jak stawia kroki. Poznałbym go w śmierci, na końcu świata.

W spotkaniu zachwyca mnie, że znalazłem kogoś, kto kolejnymi i zawsze udanymi, bezbłędnymi pociągnięciami domalowuje obraz mojego fantazmatu; jestem jak gracz, którego szczęście nie opuszcza, wkładając mu w dłoń fragmencik od razu uzupełniający puzzle jego pragnienia. Jest to stopniowe odkrywanie (i jakby weryfikacja) powinowactw, porozumień, bliskości, które będę mógł wiecznie (tak sobie myślę) mieć z kimś innym, stającym się właśnie teraz „moim innym”: jestem tak bardzo wychylony ku temu odkryciu (aż drżę od niego), że cała wezbrana ciekawość spotkanej osoby znaczy w sumie tyle co miłość.

W spotkaniu zachwyca mnie, że znalazłem kogoś, kto kolejnymi i zawsze udanymi, bezbłędnymi pociągnięciami domalowuje obraz mojego fantazmatu; jestem jak gracz, którego szczęście nie opuszcza, wkładając mu w dłoń fragmencik od razu uzupełniający puzzle jego pragnienia. Jest to stopniowe odkrywanie (i jakby weryfikacja) powinowactw, porozumień, bliskości, które będę mógł wiecznie...

Człowiek może ma to, co nazywają duszą, a może i nie, ale książki z pewnością ją mają. Pewien znajomy dżentelmen - ale on jest mistykiem - posunął się nawet do tego, że papier z okładki nazywa ciałem, druk - duszą, a treść - duchem.

Człowiek może ma to, co nazywają duszą, a może i nie, ale książki z pewnością ją mają. Pewien znajomy dżentelmen - ale on jest mistykiem - posunął się nawet do tego, że papier z okładki nazywa ciałem, druk - duszą, a treść - duchem.

Wygląda pani na bardzo nieszczęśliwą osobę. Większość ludzi, za którymi chodzę, tak wygląda. Zupełnie jakby nie lubili swojej pracy i nie lubili wracać do domu. Zupełnie jakby nienawidzili każdego aspektu swojego życia.

Wygląda pani na bardzo nieszczęśliwą osobę. Większość ludzi, za którymi chodzę, tak wygląda. Zupełnie jakby nie lubili swojej pracy i nie lubili wracać do domu. Zupełnie jakby nienawidzili każdego aspektu swojego życia.

Wykpił sumienie, aby się lepiej sprzedać.

Wykpił sumienie, aby się lepiej sprzedać.

Pieniądze i władza były w tej epoce bogami nie mniej świętymi niż bóstwa wszystkich poprzednich epok.

Pieniądze i władza były w tej epoce bogami nie mniej świętymi niż bóstwa wszystkich poprzednich epok.

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.

Jednostronny pomiar sukcesu wskaźnikami monetarnymi jest ważnym powodem, który "pozbawił duszy" ekonomie gospodarczą. Czeski ekonomista Tomáš Sedláček stworzył według mnie najlepszą jak do tej pory metaforę tego, co stało się z ekonomią: Jeśli jakiemuś organizmowi wydrze się duszę to pozostaje zombi.

Jednostronny pomiar sukcesu wskaźnikami monetarnymi jest ważnym powodem, który "pozbawił duszy" ekonomie gospodarczą. Czeski ekonomista Tomáš Sedláček stworzył według mnie najlepszą jak do tej pory metaforę tego, co stało się z ekonomią: Jeśli jakiemuś organizmowi wydrze się duszę to pozostaje zombi.