Kiedy za pierwszym razem od niej odszedłem, pozostawiłem ją w rozpaczy. Teraz, odchodząc od niej po raz drugi, rozpaczałem ja.

Przytulił mnie i tak mocno całował, że pomyślałam, że umrę, jeśli mnie wypuści. Ale nie umarłam. Wypuścił mnie i zostałam tutaj. Nadal żyję. Nadal oddycham. Chociaż z trudem.

Przytulił mnie i tak mocno całował, że pomyślałam, że umrę, jeśli mnie wypuści. Ale nie umarłam. Wypuścił mnie i zostałam tutaj. Nadal żyję. Nadal oddycham. Chociaż z trudem.

-Powiedzmy, że nigdy jeszcze nie byłaś zakochana...
-Może nie miałam na to jeszcze czasu... Po czym się to poznaje? [...]
-To dobre jak kawior, mocne jak wódka, gorące jak słońce i błękitne jak niebo...

-Powiedzmy, że nigdy jeszcze nie byłaś zakochana...
-Może nie miałam na to jeszcze czasu... Po czym się to poznaje? [...]
-To dobre jak kawior, mocne jak wódka, gorące jak słońce i błękitne jak niebo...

Matki i córki sprzeczają się ze sobą jak świat światem... odkąd istnieją matki i córki. Ale to wcale nie znaczy, że się nie kochają.

Matki i córki sprzeczają się ze sobą jak świat światem... odkąd istnieją matki i córki. Ale to wcale nie znaczy, że się nie kochają.

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przelatując. To coś w rodzaju rentiera. Tymczasem więzień żyje, nie umiera, na zewnątrz nie widać nic z tego, co się dzieje w jego wnętrzu, jest zdrowy, a nawet cieszy się promieniem słońca. Ale nadchodzi pora odlotu. Napad melancholii - dzieci, które się nim opiekują, mówią: on ma przecież wszystko, czego mu potrzeba - ale on patrzy na niebo ciężkie, chmurne i czuje w sobie bunt przeciw swemu losowi. "Jestem w klatce, jestem w klatce, nie brak mi niczego, głupcy! Mam wszystko, czego mi potrzeba! Och, łaski, wolności, móc być ptakiem jak wszystkie ptaki!"
Pewien rodzaj próżniaka-człowieka przypomina pewien rodzaj próżniaka-ptaka.
Ludzie często nie mogą nic zrobić, są więźniami w jakiejś strasznej, strasznej, najstraszniejszej klatce.

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przel...

- Nie wiem. Myślałem, że sztuka powinna coś oznaczać.
- A nie sądzisz, że może istnieć, nie domagając się wyjaśnienia? Czy wszystko musi być dla nas zrozumiałe?
Być może sensem jej istnienia jest wzbudzanie emocji - i tyle. A nie oznacza czegoś konkretnego.

- Nie wiem. Myślałem, że sztuka powinna coś oznaczać.
- A nie sądzisz, że może istnieć, nie domagając się wyjaśnienia? Czy wszystko musi być dla nas zrozumiałe?
Być może sensem jej istnienia jest wzbudzanie emocji - i tyle. A nie oznacza czegoś konkretnego.

(...) wyobraźnia, ona ustanawia naszą pamięć, nadaje jej znamiona, dyktuje jej wybory, nie odwrotnie. Wyobraźnia jest ziemią naszego istnienia. Pamięć jest tylko funkcją wyobraźni. Wyobraźnia jest tym jedynym miejscem, z którym czujemy się związani, którego możemy być pewni, że tu właśnie żyjemy. I także umierając, w niej umieramy.

(...) wyobraźnia, ona ustanawia naszą pamięć, nadaje jej znamiona, dyktuje jej wybory, nie odwrotnie. Wyobraźnia jest ziemią naszego istnienia. Pamięć jest tylko funkcją wyobraźni. Wyobraźnia jest tym jedynym miejscem, z którym czujemy się związani, którego możemy być pewni, że tu właśnie żyjemy. I także umierając, w niej umieramy.

Istnieje osiem rzeczy, których posiadanie stanowi o szczęściu człowieka: darząca pomyślnością mogiła przodków, dobra żona, długie lata życia, dużo dzieci, obfite urodzaje, wiele pieniędzy, liczni bracia i wykształcenie.

Istnieje osiem rzeczy, których posiadanie stanowi o szczęściu człowieka: darząca pomyślnością mogiła przodków, dobra żona, długie lata życia, dużo dzieci, obfite urodzaje, wiele pieniędzy, liczni bracia i wykształcenie.

Jedyną rzeczą, która może wam odebrać ostatnie złudzenia na temat ludzkości, jest szybkie dorobienie się sporej sumy pieniędzy, wtedy widzimy, jak sfruwają się zakłamane sępy.

Jedyną rzeczą, która może wam odebrać ostatnie złudzenia na temat ludzkości, jest szybkie dorobienie się sporej sumy pieniędzy, wtedy widzimy, jak sfruwają się zakłamane sępy.

Chcesz się przekonać, jak odrealnieni jesteśmy, jeśli chodzi o wydawanie pieniędzy? Spróbuj przez tydzień używać tylko gotówki. Wszystko za nią kupuj. Płać nią ratę kredytu hipotecznego. Patrz na tysiące dolarów jak na górę gotówki. Nigdy już nie będziesz traktować pieniędzy tak jak wcześniej. (Drazan Prelec).

Chcesz się przekonać, jak odrealnieni jesteśmy, jeśli chodzi o wydawanie pieniędzy? Spróbuj przez tydzień używać tylko gotówki. Wszystko za nią kupuj. Płać nią ratę kredytu hipotecznego. Patrz na tysiące dolarów jak na górę gotówki. Nigdy już nie będziesz traktować pieniędzy tak jak wcześniej. (Drazan Prelec).