- Lubię dobre kryminały - wtrąciła nagle panna Howard. - Ale przeważnie to brednie. Sprawca ujawnia się w ostatnim rozdziale. Wszyscy są ślepi. Co innego prawdziwa zbrodnia. Wtedy od razu wiadomo.
- Bardzo wielu zbrodni nie wykryto - zaoponowałem.
- Nie mówię o policji. Chodzi mi o osoby zainteresowane, krewnych. Tych niepodobna oszukać. I tak będą wiedzieli.

Ale staram się nie myśleć o nim zbyt wiele. Staram się nie myśleć, że przez kilka godzin pewnego złotego październikowego dnia kogoś kochałam. A potem go straciłam.

Ale staram się nie myśleć o nim zbyt wiele. Staram się nie myśleć, że przez kilka godzin pewnego złotego październikowego dnia kogoś kochałam. A potem go straciłam.

Mówiąc to był nadzwyczaj szczęśliwy, choć niegdyś wielokrotnie powtarzał Cezaremu, iż współczuje mu syna i związanych z nim ciągłych zmartwień, nieprzespanych nocy, wypadających włosów i ostatecznego alkoholizmu.

Mówiąc to był nadzwyczaj szczęśliwy, choć niegdyś wielokrotnie powtarzał Cezaremu, iż współczuje mu syna i związanych z nim ciągłych zmartwień, nieprzespanych nocy, wypadających włosów i ostatecznego alkoholizmu.

Nasze serca biły szybko, zsynchronizowane. W tym momencie wszystko, przez co przeszliśmy, co straciliśmy i z czego musieliśmy zrezygnować, wydawało mi się tego warte. Tylko to miało znaczenie. I zawsze będzie miało.

Nasze serca biły szybko, zsynchronizowane. W tym momencie wszystko, przez co przeszliśmy, co straciliśmy i z czego musieliśmy zrezygnować, wydawało mi się tego warte. Tylko to miało znaczenie. I zawsze będzie miało.

- Co za gówno - zachrypiała otwierając tekturowy kartonik z chińskim daniem . Jeszcze parował. - Co za syf - dodała, gdy jej oczy zostały źle potraktowane przez parę i mimowolnie musiała usadowić wzrok na młodym chłopcu.

- Co za gówno - zachrypiała otwierając tekturowy kartonik z chińskim daniem . Jeszcze parował. - Co za syf - dodała, gdy jej oczy zostały źle potraktowane przez parę i mimowolnie musiała usadowić wzrok na młodym chłopcu.

Patrzył na nią, jakby widział tylko jakiś cień, nikogo konkretnego, całe ciepło między nimi kończyło się na herbacie.

Patrzył na nią, jakby widział tylko jakiś cień, nikogo konkretnego, całe ciepło między nimi kończyło się na herbacie.

(...) domy,jak ludzie, mają swoją duszę i oblicze, i że w ich wyglądzie odbija się ich wnętrze. Ten dom wyglądał smutno, bo miał wyrzuty sumienia, a miał te wyrzuty, bo taił zbrodnię (s. 103).

(...) domy,jak ludzie, mają swoją duszę i oblicze, i że w ich wyglądzie odbija się ich wnętrze. Ten dom wyglądał smutno, bo miał wyrzuty sumienia, a miał te wyrzuty, bo taił zbrodnię (s. 103).

Bogactwo jest nieuchwytną ideą, która krąży w powietrzu, by od czasu do czasu tu i tam się zmaterializować.

Bogactwo jest nieuchwytną ideą, która krąży w powietrzu, by od czasu do czasu tu i tam się zmaterializować.

Uderzyła mnie od razu liczba młodych Anglików rozsianych w tym tłumie: wszyscy dobrze ubrani, wszyscy jakby trochę głodni, cicho i poważnie rozmawiali z budzącymi zaufanie Amerykanami. Na pewno chcieli im coś sprzedać: akcje albo polisy ubezpieczeniowe, albo samochody. W każdym razie widać było, że wiją się w mękach, czując bliskość dużych pieniędzy, przekonani, że mogliby je mieć za kilka trafnie dobranych słów.

Uderzyła mnie od razu liczba młodych Anglików rozsianych w tym tłumie: wszyscy dobrze ubrani, wszyscy jakby trochę głodni, cicho i poważnie rozmawiali z budzącymi zaufanie Amerykanami. Na pewno chcieli im coś sprzedać: akcje albo polisy ubezpieczeniowe, albo samochody. W każdym razie widać było, że wiją się w mękach, czując bliskość dużych pieniędzy, przekonani, że mogliby je m...

Dobrze jest, myślał, samemu zakosztować wszystkiego, co człowiek powinien wiedzieć. Że światowe uciechy i bogactwo nie są dobrem, to wiedziałem już jako dziecko. Wiedziałem to już dawno, ale przeżyłem dopiero teraz. I teraz wiem, wiem nie tylko umysłem, ale oczami, sercem, żołądkiem. I całe szczęście, że wiem!

Dobrze jest, myślał, samemu zakosztować wszystkiego, co człowiek powinien wiedzieć. Że światowe uciechy i bogactwo nie są dobrem, to wiedziałem już jako dziecko. Wiedziałem to już dawno, ale przeżyłem dopiero teraz. I teraz wiem, wiem nie tylko umysłem, ale oczami, sercem, żołądkiem. I całe szczęście, że wiem!