[Heraklit]
Pamiętaj, przegrasz życie jeśli będziesz ścigał jakieś cele, ponieważ życie nie ma celu. (…) Donikąd nie zmierza, po prostu raduje się z samego siebie.

Wzajemna szczerość powoduje, że zaczynamy zbliżać się do siebie i to również działa uzdrawiająco. W zdrowych relacjach bliskość sama przez się stanowi potężne źródło akceptacji, dowartościowania, sympatii i miłości: skoro decyduję się na takie zmniejszenie dystansu między nami, to znaczy, że ufam ci i mam przyjazne nastawienie.
Z bliskością łączy się też szereg sygnałów niewerbalnych, które "ładują akumulator" znacznie szybciej i skuteczniej niż jakiekolwiek słowa: uśmiech, ciepłe spojrzenie prosto w oczy, pełen aprobaty wyraz twarzy, pogłaskanie po ramieniu, przytrzymanie dłoni. Doświadcza się także szczególnej koncentracji uwagi na sobie i poczucia, że każde moje słowo jest usłyszane i każde zostało potraktowane jako ważne, że spotykam się z troską, współodczuwaniem, zrozumieniem.

Wzajemna szczerość powoduje, że zaczynamy zbliżać się do siebie i to również działa uzdrawiająco. W zdrowych relacjach bliskość sama przez się stanowi potężne źródło akceptacji, dowartościowania, sympatii i miłości: skoro decyduję się na takie zmniejszenie dystansu między nami, to znaczy, że ufam ci i mam przyjazne nastawienie.
Z bliskością łączy się też szereg sygnałów ...

-Gdybyśmy się zakochiwali wyłącznie w ludziach, którzy są dla nas stworzeni - powiedział - nie byłoby tego całego zamieszania wokół miłości.

-Gdybyśmy się zakochiwali wyłącznie w ludziach, którzy są dla nas stworzeni - powiedział - nie byłoby tego całego zamieszania wokół miłości.

Nie jest naszym zadaniem zbliżyć się do siebie, tak samo jak nie zbliżają się do siebie słońce i księżyc albo morze i ląd. My dwaj, drogi przyjacielu, jesteśmy słońcem i księżycem, jesteśmy morzem i lądem. Celem naszym nie jest przeniknąć w siebie wzajemnie, ale poznać się wzajem i nauczyć się jeden w drugim widzieć i czcić to, czym on jest: przeciwieństwo i uzupełnienie drugiego.

Nie jest naszym zadaniem zbliżyć się do siebie, tak samo jak nie zbliżają się do siebie słońce i księżyc albo morze i ląd. My dwaj, drogi przyjacielu, jesteśmy słońcem i księżycem, jesteśmy morzem i lądem. Celem naszym nie jest przeniknąć w siebie wzajemnie, ale poznać się wzajem i nauczyć się jeden w drugim widzieć i czcić to, czym on jest: przeciwieństwo i uzupełnienie drugie...

Przez całe życie wierzyłam w to, że ludzie są dobrzy. Nigdy nie oglądałam mroku na własne oczy. Teraz jednak nienawidziłam wszystkich i wszystkich o wszystko podejrzewałam. Zepsuł się kolejny element mnie: umiejętność obdarzania zaufaniem.

Przez całe życie wierzyłam w to, że ludzie są dobrzy. Nigdy nie oglądałam mroku na własne oczy. Teraz jednak nienawidziłam wszystkich i wszystkich o wszystko podejrzewałam. Zepsuł się kolejny element mnie: umiejętność obdarzania zaufaniem.

Heidegger [...] udowodnił, że współczesne połączenie wiedzy i postępu technicznego doprowadziło do nieodwracalnie wyobcowania człowieka w świecie.

Heidegger [...] udowodnił, że współczesne połączenie wiedzy i postępu technicznego doprowadziło do nieodwracalnie wyobcowania człowieka w świecie.

To jeden z aspektów życia na tym świecie: człowiek się uczy, jak to życie może być złożone. (s.59).

To jeden z aspektów życia na tym świecie: człowiek się uczy, jak to życie może być złożone. (s.59).

Gdzieś tam w świecie pewnie zarobiłby więcej pieniędzy, jednak bogactwo to małe piwo. A władza to szampan.

Gdzieś tam w świecie pewnie zarobiłby więcej pieniędzy, jednak bogactwo to małe piwo. A władza to szampan.

Ludzie się nie zmieniają. Od zawsze mają niepohamowany apetyt na władzę, pieniądze i seks. To swoista trójca mało święta.

Ludzie się nie zmieniają. Od zawsze mają niepohamowany apetyt na władzę, pieniądze i seks. To swoista trójca mało święta.

Pieniądze, luksusy, modne stroje, przyjemności: takie były cztery kamienie węgielne, na których wznosiła się jej egzystencja.

Pieniądze, luksusy, modne stroje, przyjemności: takie były cztery kamienie węgielne, na których wznosiła się jej egzystencja.