Najeżony zębami łeb sterczący z piersi Kane'a drgnął, szarpnął się konwulsyjnie i jednym zrywem wydostał na wierzch. Łeb i szyja były przytwierdzone do zbitego, silnego ciała pokrytego skórą w tym samym, ohydnie białawym kolorze. Szponiaste łapy, albo nogi, niosły stworzenie z nieoczekiwaną szybkością. Wlokąc za sobą wnętrzności Kane'a, wylądowało z plaskiem pośród talerzy znacząc wszystko dookoła krwią zmieszaną z płynami ustrojowymi. Potworek przypominał Dallasowi zarżniętego indyka z zębami sterczącymi na kikucie szyi.

Płakałam, gdy odeszła ode mnie miłość - rzekła cicho - kiedy odchodzi przyjaźń - nie mam już łez.

Płakałam, gdy odeszła ode mnie miłość - rzekła cicho - kiedy odchodzi przyjaźń - nie mam już łez.

Rozłąka jest dla miłości tym, czym wiatr dla ognia - małą gasi a wielką roznieca.

Rozłąka jest dla miłości tym, czym wiatr dla ognia - małą gasi a wielką roznieca.

Mówią, że miłość jest ślepa, ale to powiedzenie głupców. Czasami widzi zbyt dużo.

Mówią, że miłość jest ślepa, ale to powiedzenie głupców. Czasami widzi zbyt dużo.

Co za różnica jaką śmiercią umrze człowiek, który już jest martwy?

Co za różnica jaką śmiercią umrze człowiek, który już jest martwy?

Łzy były dla niego tym, w co rozpuszcza się człowiek, gdy chce być nie tylko człowiekiem, gdy pragnie przekroczyć swój los; wydawało mu się, że w łzie człowiek ucieka ze swego materialnego losu, ze swych granic, zmienia się w dal i staje się nieskończonością.

Łzy były dla niego tym, w co rozpuszcza się człowiek, gdy chce być nie tylko człowiekiem, gdy pragnie przekroczyć swój los; wydawało mu się, że w łzie człowiek ucieka ze swego materialnego losu, ze swych granic, zmienia się w dal i staje się nieskończonością.

Niecierpliwość człowieka bierze się z odkrycia własnej śmiertelności.

Niecierpliwość człowieka bierze się z odkrycia własnej śmiertelności.

Dla wielu ludzi to nie spłukanie się, ale pełne kieszenie są problemem.

Dla wielu ludzi to nie spłukanie się, ale pełne kieszenie są problemem.

[Kriss do mieszkańców Welgrund] Ta wioska jest zhańbiona! A ja na zawsze zetrę ją z powierzchni ziemi! Niech każdy z was złoży przede mną swoje pieniądze i kosztowności. Potem weźmiecie z kuźni pochodnie i podpalicie wszystkie nędzne chaty, które tu jeszcze stoją! [str. 34].

[Kriss do mieszkańców Welgrund] Ta wioska jest zhańbiona! A ja na zawsze zetrę ją z powierzchni ziemi! Niech każdy z was złoży przede mną swoje pieniądze i kosztowności. Potem weźmiecie z kuźni pochodnie i podpalicie wszystkie nędzne chaty, które tu jeszcze stoją! [str. 34].

Za pieniądze nie kupimy zdrowia i miłości, ale dzięki nim zaopiekujemy się tymi, którzy chorują i sprawimy przyjemność tym, których kochamy. Pieniądze pozwalają nam żyć lekko, bo piękno zachodzącego słońca szybciej doceni ktoś najedzony i ciepło ubrany, niż głodny i marznący.

Za pieniądze nie kupimy zdrowia i miłości, ale dzięki nim zaopiekujemy się tymi, którzy chorują i sprawimy przyjemność tym, których kochamy. Pieniądze pozwalają nam żyć lekko, bo piękno zachodzącego słońca szybciej doceni ktoś najedzony i ciepło ubrany, niż głodny i marznący.