Ludzie pytali mnie, czemu tyle biegam - zupełnie, jakby to była jakaś forma umysłowego upośledzenia. Mówili, że jestem za stary na takie rzeczy i że to czynność nie licująca z powagą dorosłego.

Koniec mojej pierwszej miłości nie może się równać ze śmiercią starego przyjaciela i rozpaczą starej przyjaciółki, ale przebiegał według tego samego schematu. Dokładnie. I jeśli wydawało mi się, że to koniec świata - z czego wzięły się najpierw te myśli samobójcze (cóż, że głupie i snute bez przekonania), a potem radykalna zmiana mojego dotychczas niekwestionowanego kursu - musicie zrozumieć, że nie miałem skali, według której mógłbym ocenić to, o się stało. To się nazywa młodość.

Koniec mojej pierwszej miłości nie może się równać ze śmiercią starego przyjaciela i rozpaczą starej przyjaciółki, ale przebiegał według tego samego schematu. Dokładnie. I jeśli wydawało mi się, że to koniec świata - z czego wzięły się najpierw te myśli samobójcze (cóż, że głupie i snute bez przekonania), a potem radykalna zmiana mojego dotychczas niekwestionowanego kursu - mus...

Miłość to tylko żądza krwi i słabość woli.

Miłość to tylko żądza krwi i słabość woli.

Kiedy się odsunąłem, popatrzyła mi w oczy i powiedziała:
- Spotkamy się w snach.
Próbując zapanować nad emocjami, odpowiedziałem ochryple:
- Spotkamy się w snach.

Kiedy się odsunąłem, popatrzyła mi w oczy i powiedziała:
- Spotkamy się w snach.
Próbując zapanować nad emocjami, odpowiedziałem ochryple:
- Spotkamy się w snach.

Dobre uczynki nie zmieniają świata. Nic nie zmienia, choć wrzuciło się monetę do puszki z przeznaczeniem na szczytny cel, pomogło przejść przez ulicę staruszce, przyłożyło rękę do budowy szkoły, gdzieś w zniszczonym przez katastrofę kraiku Trzeciego Świata. Dobroć może sprawić chwilową przyjemność, ale nic w człowieku się nie zmienia.

Dobre uczynki nie zmieniają świata. Nic nie zmienia, choć wrzuciło się monetę do puszki z przeznaczeniem na szczytny cel, pomogło przejść przez ulicę staruszce, przyłożyło rękę do budowy szkoły, gdzieś w zniszczonym przez katastrofę kraiku Trzeciego Świata. Dobroć może sprawić chwilową przyjemność, ale nic w człowieku się nie zmienia.

Dbaj o siebie, drogi Thomasie, a przede wszystkim nie smuć się z mego powodu! Nie wiem, co Ci radzić, ale wybieraj właściwe bitwy! Niektóre należy pominąć, zwłaszcza gdy się jest samemu. Czasami warto negocjować i odnieść triumf tam, gdzie ja poległem. Zaangażuj się w innych, samotność zabija".

Dbaj o siebie, drogi Thomasie, a przede wszystkim nie smuć się z mego powodu! Nie wiem, co Ci radzić, ale wybieraj właściwe bitwy! Niektóre należy pominąć, zwłaszcza gdy się jest samemu. Czasami warto negocjować i odnieść triumf tam, gdzie ja poległem. Zaangażuj się w innych, samotność zabija".

Uwierzyć w życie, jakaż to trudna wiara, jeśli się nad tym zastanowić. Może dlatego że z pozoru prosta, zwyczajna, pospolita. A jednak to najtrudniejsza z wiar. Tym bardziej że są tylko dwie perspektywy życia: młodość i starość. Kiedy człowiek jest młody, nie wierzy, że będzie stary, a gdy jest stary, nie wierzy, że był młody.

Uwierzyć w życie, jakaż to trudna wiara, jeśli się nad tym zastanowić. Może dlatego że z pozoru prosta, zwyczajna, pospolita. A jednak to najtrudniejsza z wiar. Tym bardziej że są tylko dwie perspektywy życia: młodość i starość. Kiedy człowiek jest młody, nie wierzy, że będzie stary, a gdy jest stary, nie wierzy, że był młody.

Ten, kto ma czas na rzeczy nieprzynoszące pieniędzy, uchodzi za wariata. Jednak bez takich szaleńców świat by zginął.

Ten, kto ma czas na rzeczy nieprzynoszące pieniędzy, uchodzi za wariata. Jednak bez takich szaleńców świat by zginął.

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wchodząc w miłość, boimy się, że ją stracimy, trwając w niej boimy się, że to nie to, albo że nic w życiu już nas innego nie spotka. Nie mając miłości boimy się, że nigdy jej już nie znajdziemy. Wychowując dzieci boimy się, że coś im się stanie, że wpadną w złe towarzystwo, że to, co próbujemy im przekazać, do nich nie dociera. Boimy się wahań kursów, boimy się krachów na giełdzie, zmian klimatycznych, końca ropy, boimy się tego, że znów wygra PO, znów wygra PiS, a Michał Wiśniewski wciąż będzie nagrywał nowe piosenki. Boimy się Rusków i Unii Europejskiej. Boimy się barbarzyńskich hord narodowców i wyuzdanych hord pedałów. Boimy się tęczy, tej stojącej i tej płonącej.

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wch...

(…) pomyśl, jak fajnie żyłoby się w Polsce, gdyby wszyscy, którym się udało, dali sobie na wstrzymanie. (…) Jest coś niestosownego w tym, w jaki sposób wydajemy pieniądze. Niestety, trudno nawet o tym mówić, bo brakuje dziś dobrego języka do takiej dyskusji. Brakuje pojęć. Takie słowa jak „skromność”, „powściągliwość” i „umiar” trącą myszką. Trzeba by używać jakichś poczciwych zdań z Prusa, żeby uzasadnić, dlaczego nie wypada szastać kasą. Coś w tej naszej wolnej Polsce po drodze zgubiliśmy, tylko nawet nie wiemy dokładnie, co (Dorota Wellman).

(…) pomyśl, jak fajnie żyłoby się w Polsce, gdyby wszyscy, którym się udało, dali sobie na wstrzymanie. (…) Jest coś niestosownego w tym, w jaki sposób wydajemy pieniądze. Niestety, trudno nawet o tym mówić, bo brakuje dziś dobrego języka do takiej dyskusji. Brakuje pojęć. Takie słowa jak „skromność”, „powściągliwość” i „umiar” trącą myszką. Trzeba by używać jakichś poczciwych ...