Traktowali mnie jak normalną dziewczynę, bo nie znali o mnie prawdy. Przygryzłam dolną wargę, zastanawiając się co by było, gdyby jeden z nich wiedział.

- Zasługujesz na miłość. Taką właściwą.

- Zasługujesz na miłość. Taką właściwą.

Jeśli jednak jest na odwrót, jeśli mylą się wszyscy poeci, błądzą romantycy - i miłość nie jest stanem w żaden sposób niezwykłym, lecz właśnie naturalną podstawą prawdy o człowieku, od której dopiero się odchodzi, gubiąc się w świecie pomiędzy "tak" i "nie"... Człowiek kochający jest prostszy i bardziej prawdziwy od człowieka niekochającego. Komplikacje i niepewności rosną wraz z oddaleniem się od miłości. (...) Obłęd to egzystencja bez uczuć, choroba to beznamiętność, perwersja to życie po miłości puste. Kto kocha, ten zdrowieje. Uczucie przemawia językiem dogmatycznych pewności; to z suchych rozumowań, pasji i żądzy pozbawionych, pochodzi wszelka niepewność, wszelkie półprawdy i półfałsze.

Jeśli jednak jest na odwrót, jeśli mylą się wszyscy poeci, błądzą romantycy - i miłość nie jest stanem w żaden sposób niezwykłym, lecz właśnie naturalną podstawą prawdy o człowieku, od której dopiero się odchodzi, gubiąc się w świecie pomiędzy "tak" i "nie"... Człowiek kochający jest prostszy i bardziej prawdziwy od człowieka niekochającego. Komplikacje i niepewności rosną wraz...

(...) to mnie jeszcze boli;

a ja sądziłem: minie, przejdzie,
że jakoś ból wypielę -
a ty mi ciągle z dna pamięci
wypływasz jak topielec...

(...) to mnie jeszcze boli;

a ja sądziłem: minie, przejdzie,
że jakoś ból wypielę -
a ty mi ciągle z dna pamięci
wypływasz jak topielec...

(...) Każdy normalny człowiek potrzebuję kogoś. Potrzebujemy być blisko. Skóra potrzebuje skóry.

(...) Każdy normalny człowiek potrzebuję kogoś. Potrzebujemy być blisko. Skóra potrzebuje skóry.

Gromada cieni.
Nie ma już we mnie strachu.

Gromada cieni.
Nie ma już we mnie strachu.

O, czemuż tak się dziać musi, że to, co stanowi szczęście człowieka, przemienia się w krynicę jego niedoli?

O, czemuż tak się dziać musi, że to, co stanowi szczęście człowieka, przemienia się w krynicę jego niedoli?

Wszyscy uwielbiają udawać. Zwłaszcza bogaci. A zresztą łatwo jest być tym, kogo ludzie chcą: dać im coś, na co mogą się gapić, kiwać głową i uśmiechać się, mówić im, że są piękni. To trzy kroki do pieniędzy.

Wszyscy uwielbiają udawać. Zwłaszcza bogaci. A zresztą łatwo jest być tym, kogo ludzie chcą: dać im coś, na co mogą się gapić, kiwać głową i uśmiechać się, mówić im, że są piękni. To trzy kroki do pieniędzy.

Nawet jeśli wejdzie się na sam szczyt,z którego widać tylko słońce,to nigdy nie należy zapominać o swojej głupiej rodzinie;nie wolno wstydzić się biedy i nędzy,z której się wyszło.Nie wiadomo bowiem,co przyniesie przyszłość i jak potoczą się nasze losy.Z piedestału bardzo łatwo się spada,moja droga.Sama teraz widzisz,jakie to wszystko kruche i ułudne - pozycja,szczęście i pieniądze.

Nawet jeśli wejdzie się na sam szczyt,z którego widać tylko słońce,to nigdy nie należy zapominać o swojej głupiej rodzinie;nie wolno wstydzić się biedy i nędzy,z której się wyszło.Nie wiadomo bowiem,co przyniesie przyszłość i jak potoczą się nasze losy.Z piedestału bardzo łatwo się spada,moja droga.Sama teraz widzisz,jakie to wszystko kruche i ułudne - pozycja,szczęście i pieni...

- Nieważne, ile zarabiasz (...). Robota nie jest warta żadnych pieniędzy, jeśli nie daje ci szczęścia.

- Nieważne, ile zarabiasz (...). Robota nie jest warta żadnych pieniędzy, jeśli nie daje ci szczęścia.