Obaj wybuchamy śmiechem. Fajne uczucie. Ulga. Jak śmiech na pogrzebie. Może niestosowny, lecz zdecydowanie potrzebny.

Tej nocy Maria spała w objęciach Piotra. Uwielbiała ciężar jego ręki na swojej talii. Jego twarz znajdowała się tak blisko, że Maria czuła kwaśny oddech męża i słyszała leciutkie terkotanie w jego gardle. W środku nocy lekko podniosła głowę i zauważyła, że oddech Piotra osłabł i spowolnił. Piotr zanurzył się w nieprzeniknionych głębinach snu.
-Kocham cię- szepnęła, nie przypuszczając, że on to usłyszy. Poczuła jednak delikatny ruch jego palca spoczywającego na jej plecach i wiedziała, że jej słowa do niego dotarły. Przesunęła głowę, żeby pocałować go w usta, po czym sama ześlizgnęła się z powrotem w kuszącą ciemność snu. Gdy rano Stiepan przyniósł im herbatę, obydwoje byli bladzi i sztywni, a ich skóra okazała się zimna. Odeszli spokojnie, we śnie. Ich twarze miały łagodny wyraz a usta wciąż się dotykały.

Tej nocy Maria spała w objęciach Piotra. Uwielbiała ciężar jego ręki na swojej talii. Jego twarz znajdowała się tak blisko, że Maria czuła kwaśny oddech męża i słyszała leciutkie terkotanie w jego gardle. W środku nocy lekko podniosła głowę i zauważyła, że oddech Piotra osłabł i spowolnił. Piotr zanurzył się w nieprzeniknionych głębinach snu.
-Kocham cię- szepnęła, nie p...

Partnerstwo zawiera w sobie zgodę na rozwój. Przyjmując partnerską postawę, zgadzamy się na to, by partner był naszym lustrem. W kontakcie z drugim, najbliższym nam człowiekiem, będziemy się dowiadywać o sobie rzeczy, których nie mielibyśmy szansy zauważyć bez tego lustra. O swoich potrzebach, reakcjach, lękach. Czasami to będzie niewygodne i bolesne.

Partnerstwo zawiera w sobie zgodę na rozwój. Przyjmując partnerską postawę, zgadzamy się na to, by partner był naszym lustrem. W kontakcie z drugim, najbliższym nam człowiekiem, będziemy się dowiadywać o sobie rzeczy, których nie mielibyśmy szansy zauważyć bez tego lustra. O swoich potrzebach, reakcjach, lękach. Czasami to będzie niewygodne i bolesne.

Nie mogłem przy tym oprzeć się poczuciu, że moment, w którym moje serce przestanie bić dla niej, będzie tym, kiedy przestanie na zawsze. Kolejny raz odnosiłem wrażenie, jakby od narodzin celem mojego życia było odnalezienie jej wśród tego nieprzeliczalnego, bezbarwnego tłumu i przeżycie z nią trwającej właśnie chwili.

Nie mogłem przy tym oprzeć się poczuciu, że moment, w którym moje serce przestanie bić dla niej, będzie tym, kiedy przestanie na zawsze. Kolejny raz odnosiłem wrażenie, jakby od narodzin celem mojego życia było odnalezienie jej wśród tego nieprzeliczalnego, bezbarwnego tłumu i przeżycie z nią trwającej właśnie chwili.

Są ludzie i ludzie. Jedni istotnie zasługują na to miano, z którym notabene wiążecie nader wygórowane wyobrażenia, drudzy nie mają z nim nic wspólnego, bo to tylko uczłowiecznione małpy.

Są ludzie i ludzie. Jedni istotnie zasługują na to miano, z którym notabene wiążecie nader wygórowane wyobrażenia, drudzy nie mają z nim nic wspólnego, bo to tylko uczłowiecznione małpy.

Wojna jest stanem tak absolutnie odmiennym od pokoju, że człowiek żyjący w bezpiecznym miejscu nie jest w stanie tego zrozumieć. To, co wydaje mu się pocieszeniem, jest rozdrapywaniem ran, to, co ma być pokrzepieniem, łamie i przygnębia.

Wojna jest stanem tak absolutnie odmiennym od pokoju, że człowiek żyjący w bezpiecznym miejscu nie jest w stanie tego zrozumieć. To, co wydaje mu się pocieszeniem, jest rozdrapywaniem ran, to, co ma być pokrzepieniem, łamie i przygnębia.

Ach ci ludzie, myśli z dezaprobatą. Hałasują, cuchną, wypełniają sobą całą przestrzeń tak, że nie dostrzegają świata wokoło. A jeśli mimo wszystko zdarzy im się cokolwiek poczuć natychmiast przytępiają swoje zmysły piwem i miodem, żeby hałasować i cuchnąć jeszcze bardziej I żeby docierało do nich jeszcze mniej.

Ach ci ludzie, myśli z dezaprobatą. Hałasują, cuchną, wypełniają sobą całą przestrzeń tak, że nie dostrzegają świata wokoło. A jeśli mimo wszystko zdarzy im się cokolwiek poczuć natychmiast przytępiają swoje zmysły piwem i miodem, żeby hałasować i cuchnąć jeszcze bardziej I żeby docierało do nich jeszcze mniej.

Najpierw nie mamy pieniędzy na rzeczy, których pragniemy – a ostatecznie to nie ich nam brakuje, tylko czasu, by z nich skorzystać.

Najpierw nie mamy pieniędzy na rzeczy, których pragniemy – a ostatecznie to nie ich nam brakuje, tylko czasu, by z nich skorzystać.

Przede wszystkim nie tęsknię za przeszłością. Nie żyję nią. To co było, jest dla mnie zamknięte, nie lubię do tego wracać, wspominać. Moje życie nie wiąże się z ustrojem. Nie czułam się kiedyś bardzo ciemiężona, ani teraz nie czuję się bardzo wolna. Po raz kolejny wrócę do tego wątku - moim zdaniem pełną wolność dają człowiekowi pieniądze. Jeśli je mam - mogę robić co chcę, jeśli nie - nie jestem w pełni wolna.

Przede wszystkim nie tęsknię za przeszłością. Nie żyję nią. To co było, jest dla mnie zamknięte, nie lubię do tego wracać, wspominać. Moje życie nie wiąże się z ustrojem. Nie czułam się kiedyś bardzo ciemiężona, ani teraz nie czuję się bardzo wolna. Po raz kolejny wrócę do tego wątku - moim zdaniem pełną wolność dają człowiekowi pieniądze. Jeśli je mam - mogę robić co chcę, jeś...

Mniej pieniędzy, więcej czasu. Jak dotąd ta wymiana jest warta każdego grosza.

Mniej pieniędzy, więcej czasu. Jak dotąd ta wymiana jest warta każdego grosza.