Przez sekundę stałam tam wstrząśnięta. Miałam zamęt w myślach, wciąż byłam owładnięta ulotnymi znakami jego pożądania, wspomnieniem pocałunku i jego twardości w swej dłoni. Ale źle mnie zrozumiał: wcale mu się nie oddałam. Oznajmiłam, że on jest mój.

Do miłości wiedzie cierniowa droga. Miłość to nie poryw. Nie otrzymuje się jej ot, tak w darze, i to na pierwszej lepszej zabawie, do tego szkolnej. Miłość trzeba wytęsknić, wycierpieć, wypłakać. A i tak nie ma pewności, czy się zjawi.

Do miłości wiedzie cierniowa droga. Miłość to nie poryw. Nie otrzymuje się jej ot, tak w darze, i to na pierwszej lepszej zabawie, do tego szkolnej. Miłość trzeba wytęsknić, wycierpieć, wypłakać. A i tak nie ma pewności, czy się zjawi.

Prawdziwa miłość nigdy nie staje się przeszłością.

Prawdziwa miłość nigdy nie staje się przeszłością.

(...) to zabawne, ale człowiek wynajduje najdziwniejsze powody, aby nie pozwolić sobie na miłość. Boi się cierpienia, boi się porzucenia. A jednak gorąco kocha życie, chociaż wie, że ono na pewno kiedyś go opuści.

(...) to zabawne, ale człowiek wynajduje najdziwniejsze powody, aby nie pozwolić sobie na miłość. Boi się cierpienia, boi się porzucenia. A jednak gorąco kocha życie, chociaż wie, że ono na pewno kiedyś go opuści.

Nie można być wielkim człowiekiem tanim kosztem.

Nie można być wielkim człowiekiem tanim kosztem.

Człowiek rodzi się po to, żeby przeżyć życie i to od niego zależy czy go nie przegapi.

Człowiek rodzi się po to, żeby przeżyć życie i to od niego zależy czy go nie przegapi.

Ponieważ jedynym terenem eksploracji, przez który poznajemy świat, jesteśmy my sami, to nie wiedząc o sobie samych do końca wszystkiego, wiele wiedzieć nie będziemy.
(Rozmowy z pisarzami, Z. Taranienko, 1986, s. 505)

Ponieważ jedynym terenem eksploracji, przez który poznajemy świat, jesteśmy my sami, to nie wiedząc o sobie samych do końca wszystkiego, wiele wiedzieć nie będziemy.
(Rozmowy z pisarzami, Z. Taranienko, 1986, s. 505)

Nawet w czasach kryzysu ludzie i zwierzęta muszą jeść, a nastolatki zarabiające grosze stanąć za ladą, nakręcając sprzedaż.

Nawet w czasach kryzysu ludzie i zwierzęta muszą jeść, a nastolatki zarabiające grosze stanąć za ladą, nakręcając sprzedaż.

Amsterdam schudł trochę, bardziej posiwiał i niezwykle spoważniał, by nie powiedzieć – zdostojniał. Nosił, niczym bogaty goj, piękne ubranie z nankinu, z jego oczu zaś biła siła człowieka twardo stąpającego do celu i znającego swą wartość, za którą los sowicie mu płaci.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

Amsterdam schudł trochę, bardziej posiwiał i niezwykle spoważniał, by nie powiedzieć – zdostojniał. Nosił, niczym bogaty goj, piękne ubranie z nankinu, z jego oczu zaś biła siła człowieka twardo stąpającego do celu i znającego swą wartość, za którą los sowicie mu płaci.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

Zastanów się przez chwilę. Czy pieniądze były tematem tabu w Twoim domu? Czy słyszałaś lub słyszałeś zdania takie jak: „Pieniądze nie rosną na drzewach”, „Lepiej być biednym, ale uczciwym”, „Bogaci to złodzieje”, „Nie stać nas na to”? Każde z tych twierdzeń to nie tylko słowa. To akty renderowania. Ich ciągła obecność w Twoim środowisku była jak skrypt, który zakodował się w Twoim wewnętrznym systemie operacyjnym jako niewidzialna prawda. W rzeczywistości była to tylko opinia. Ale nieświadomy umysł nie odróżnia prawdy od często powtarzanego wzorca.

Zastanów się przez chwilę. Czy pieniądze były tematem tabu w Twoim domu? Czy słyszałaś lub słyszałeś zdania takie jak: „Pieniądze nie rosną na drzewach”, „Lepiej być biednym, ale uczciwym”, „Bogaci to złodzieje”, „Nie stać nas na to”? Każde z tych twierdzeń to nie tylko słowa. To akty renderowania. Ich ciągła obecność w Twoim środowisku była jak skrypt, który zakodował się w Tw...