Poznanie papieża Franciszka było niesamowitym wydarzeniem. Wziął mnie za ręce, spojrzał mi w oczy i powiedział: "Módl się za mnie". Jaką on ma w sobie energię!

Tatuś czytał jej bajki, uczył ją się modlić, lepił z plasteliny wszystko, co chciała, kupował cukrową watę, gotował kapuśniak, prasował sukienki, zjeżdżał z nią na sankach, chodził na wywiadówki, rozwiązywał trójmiany kwadratowe, mył włosy, uczył tańczyć, pojechał z nią do Oświęcimia i trzymał cały czas za rękę, kupił jej kwiaty, gdy dostała pierwszą miesiączkę, zasypiał przy niej, czytając bajki, potem tłumaczył jej Herberta, wziął kredyt i kupił pierwszy komputer. Do dzisiaj ma go w kartonie, w piwnicy. Najtańszy jaki był, ale żeby miała. Jak wszystkie inne dzieci. Najpiękniejszy komputer, jakiego dotykała w życiu. Tatuś czynił wszystko, aby wynagrodzić jej nieobecność matki. I nie chciał się pogodzić z tym, że ona wcale nie potrzebowała matki.

Tatuś czytał jej bajki, uczył ją się modlić, lepił z plasteliny wszystko, co chciała, kupował cukrową watę, gotował kapuśniak, prasował sukienki, zjeżdżał z nią na sankach, chodził na wywiadówki, rozwiązywał trójmiany kwadratowe, mył włosy, uczył tańczyć, pojechał z nią do Oświęcimia i trzymał cały czas za rękę, kupił jej kwiaty, gdy dostała pierwszą miesiączkę, zasypiał przy n...

Jak mam rozpoznać swoją Drugą Połowę?
Nie bojąc się ryzyka. Ryzyka porażki, odrzucenia, rozczarowań.
Nigdy nie wolno nam rezygnować z poszukiwania Miłości.
Ten, kto przestaje szukać, przegrywa życie.

Jak mam rozpoznać swoją Drugą Połowę?
Nie bojąc się ryzyka. Ryzyka porażki, odrzucenia, rozczarowań.
Nigdy nie wolno nam rezygnować z poszukiwania Miłości.
Ten, kto przestaje szukać, przegrywa życie.

Pisarz dysponuje ułomnymi środkami. Słowa bywają wyświechtane i bez kształtu. Na przykład „miłość”. Mogłabym napisać „miłość” tysiąc razy i dla różnych czytelników miałaby tysiąc znaczeń.

Pisarz dysponuje ułomnymi środkami. Słowa bywają wyświechtane i bez kształtu. Na przykład „miłość”. Mogłabym napisać „miłość” tysiąc razy i dla różnych czytelników miałaby tysiąc znaczeń.

Przenajświętsza Panienko, cóż znaczą te pierdoły? Ziemia jest wysuszona i spękana. Mężczyźni i kobiety spotykają się niczym stada sępów nad śmierdzącą padliną - parzą się i rozlatują, każde w swoją stronę. Przypominają sępy spadające z nieba jak głazy. Szpony i dziób - do tego się sprowadzamy! Jesteśmy tylko ogromnym przewodem pokarmowym, a co więcej, potrafimy wyczuć padlinę. Naprzód! Naprzód bez litości, bez współczucia, bez miłości i przebaczenia. Nie proś o parę centów i nie dziel się nimi! Więcej pancerników, więcej gazu trującego, więcej materiałów wybuchowych! Więcej gonokoków! Więcej paciorkowców! Więcej maszyn bombardujących! Więcej i jeszcze raz więcej, aż cały ten pierdolony interes wyleci w powietrze, rozleci się na kawałki - i świat razem z nim.

Przenajświętsza Panienko, cóż znaczą te pierdoły? Ziemia jest wysuszona i spękana. Mężczyźni i kobiety spotykają się niczym stada sępów nad śmierdzącą padliną - parzą się i rozlatują, każde w swoją stronę. Przypominają sępy spadające z nieba jak głazy. Szpony i dziób - do tego się sprowadzamy! Jesteśmy tylko ogromnym przewodem pokarmowym, a co więcej, potrafimy wyczuć padlinę. ...

W ciągu czterystu lat, jakie upłynęły od pojawienia się ostatniego trawionego niepokojem ducha, ostatniego człowieka, który wiedział, co znaczy ekstaza, postępował ciągły upadek człowieka w sztuce, myśli i działaniu. Świat robi bokami, nie jest nawet w stanie sucho pierdnąc. Któż z oczyma rozpalonymi desperacją i głodem może zwracac najmniejszą uwagę na istniejące rządy, prawa, kody, zasady, ideały, idee, totemy i tabu? Gdyby ktoś potrafił odczytac zagadkę tego, co dziś określamy jako ,,szparę" lub ,,dziurę", gdyby ktoś miał chocby najdrobniejsze poczucie tajemnicy dotyczącej zjawisk nazywanych ,,obscenicznymi", ten świat by się rozpękł. To właśnie przez obsceniczny horror, suchy, wypierdolony aspekt rzeczy, ta szalona cywilizacja wygląda jak krater wulkanu. To właśnie tę wielką rozdartą zatokę nicości mają między udami twórcy i matki naszej rasy. Kiedy pojawia się duch przepełniony głodem i desperacją, wywołując kwiki świnek morskich, to dzieje się tak dlatego, że wie, gdzie wsadzic rozpalony bolec swego seksu, gdyż rozumie, że pod twardą skorupą obojętności kryje się ohydna szrama, nigdy nie gojąca się rana. I wsadza swój przepełniony energią instrument prosto między uda, i uderza poniżej pasa, przypiekając same trzewia. Na nic założenie gumowych rękawiczek; wszystko co można ując na chłodno, przy pomocy intelektu, należy do skorupy, a człowiek zdecydowany tworzyc zawsze zanurza się głębiej, w tę otwartą ranę, w ropiejący obsceniczny horror. Podłącza swoje dynamo do najczulszych miejsc; nawet jeśli tryśnie tylko krew i ropa, to już coś. Suchy, wypierdolony krater jest po prostu obsceniczny. Jeszcze bardziej obsceniczna jest inercja. A paraliż jest większym bluźnierstwem niż najbardziej wulgarne przekleństwo. Jeśli zostanie jedynie ziejąca rana, to musi coś z siebie wyrzucic, chocby były to tylko żaby, nietoperze i karły.

W ciągu czterystu lat, jakie upłynęły od pojawienia się ostatniego trawionego niepokojem ducha, ostatniego człowieka, który wiedział, co znaczy ekstaza, postępował ciągły upadek człowieka w sztuce, myśli i działaniu. Świat robi bokami, nie jest nawet w stanie sucho pierdnąc. Któż z oczyma rozpalonymi desperacją i głodem może zwracac najmniejszą uwagę na istniejące rządy, prawa,...

Gdyby znalazł się człowiek dostatecznie śmiały, by powiedziec wszystko, co sądzi o tym świecie, nie pozostawiono by mu pod nogami ani piędzi ziemi. Kiedy pojawia się człowiek, świat go przytłacza i łamie mu kark. Zbyt wiele przegniłych filarów stoi wciąż nietkniętych, za dużo jest ropiejącego człowieczeństwa, by człowiek mógł rozkwitnąc. Nadbudowa jest kłamstwem, a baza opiera się na potężnym, przyprawiającym o drżenie strachu. Jeżeli w interwałach wieków naprawdę pojawi się człowiek pełen głodu i desperacji, człowiek gotów przewrócic świat do góry nogami, by stworzyc nową rasę, miłośc, która niesie światu, zamieni się w żółc, a on sam - w bicz Boży.

Gdyby znalazł się człowiek dostatecznie śmiały, by powiedziec wszystko, co sądzi o tym świecie, nie pozostawiono by mu pod nogami ani piędzi ziemi. Kiedy pojawia się człowiek, świat go przytłacza i łamie mu kark. Zbyt wiele przegniłych filarów stoi wciąż nietkniętych, za dużo jest ropiejącego człowieczeństwa, by człowiek mógł rozkwitnąc. Nadbudowa jest kłamstwem, a baza opiera ...

Czy twierdzę, że kobiety są głupie? Absolutnie nie. Nic bardziej błędnego. Mówię, że robimy różne niewiarygodnie głupie rzeczy. I większość z nich jest bezpośrednio związana z pieniędzmi.

Czy twierdzę, że kobiety są głupie? Absolutnie nie. Nic bardziej błędnego. Mówię, że robimy różne niewiarygodnie głupie rzeczy. I większość z nich jest bezpośrednio związana z pieniędzmi.

Posłuchaj Ezza! Nie roztrząsajmy kwalifikacji moralnych tego Anglika, ale to przecież cudowny przykład ilustrujący moje teorie. On ma miliony w bankowych schowkach, a ja płótno w kieszeni. Mimo to nie możesz, nie ośmielisz się twierdzić, że jest on mędrszy, dzielniejszy, energiczniejszy niż ja. Nie jest wcale mądry: oczy ma jak niebieskie emaliowane guziki. Nie jest energiczny: snuje się od fotela do fotela jak paralityk. To poczciwy, sumienny stary osioł, a pieniądze ma po prostu dlatego, że zbiera je jak maniak znaczki pocztowe. Ty, Ezza, masz umysł za tęgi do interesów. Nie zajedziesz daleko. Trzeba być mądrym, żeby robić pieniądze. Zgoda! Ale najpierw trzeba być wystarczająco głupim, żeby pieniędzy pragnąć.

Posłuchaj Ezza! Nie roztrząsajmy kwalifikacji moralnych tego Anglika, ale to przecież cudowny przykład ilustrujący moje teorie. On ma miliony w bankowych schowkach, a ja płótno w kieszeni. Mimo to nie możesz, nie ośmielisz się twierdzić, że jest on mędrszy, dzielniejszy, energiczniejszy niż ja. Nie jest wcale mądry: oczy ma jak niebieskie emaliowane guziki. Nie jest energiczny:...

Jeśli ktoś tobie coś ofiaruje, miłość, przyjaźń, ba, nawet pieniądze... Bierz... Nie umiesz wziąć - nie umiesz dać...

Jeśli ktoś tobie coś ofiaruje, miłość, przyjaźń, ba, nawet pieniądze... Bierz... Nie umiesz wziąć - nie umiesz dać...