Iwona Taida Drózd

Książce mogłabym wystawić dwie oceny: jedną za treść a drugą za ilustracje. Teksty umieszczone w zbiorze są bardzo krótkie. Nie ma stopniowego nadawania klimatu i wprowadzania w opowiedzianą historię. Czytelnik dostaje najważniejsze wydarzenia z mocnym naciskiem na morał. Niekiedy zostaje wyrażony wprost - słowami a innym czytelnik sam go sobie dopowiada, ale zawsze jest on wyraźny. Widać również nawiązania do znanych wszystkim baśni np. Andersena. Do treści dwóch mam zastrzeżenia, jednak rozumiem, że morał dostosowany jest do kultury i religii z której pochodzą. Ilustracje charakteryzują się szeroką paletą barw. Niektóre zostały wzbogacone o złocenia, co od razu wpada w oczy. Tak jak w przypadku treści bajek, tak i tu nie wszystkie przypadły mi do gustu (nie przemówiły do mnie zwierzęta z ludzkimi oczami). Jednak większość sprawia, że można poczuć egzotyczny klimat charakterystyczny dla tego regionu i chce się dłużej im poprzyglądać. Nie mogę powiedzieć, że źle bawiłam się podczas ich czytania, jednak różne zastrzeżenia sprawiły, że w moim odczuciu brakuje do doskonałości. Jedne baśnie spodobały mi się bardziej a inne mniej. Jakby nie było dają one możliwość poznania zupełnie innej od tej europejskiej kultury. Opisują obcą nam tradycję, zwyczaje, prawa i obowiązki. Uczą szacunku, tłumaczą jak należy postępować według obowiązujących - określonych zasad. Pokazują że powinniśmy wyzbyć się zapisanych w społeczeństwie stereotypów, bo one często bywają mylne i nauczyć się wyrabiać własne opinie. Tak na prawdę nie ma znaczenia skąd pochodzimy - na całym świecie żyją ludzie prawi jak i mający "coś" na sumieniu, szczęśliwi ale i Ci skrzywdzeni przez los. Tacy którzy wiedzą czym jest dobro a czym zło i czym kierować się w życiu.