János Háy

Stałem na czystej wiedeńskiej ulicy : przede mną był wielki świat. I nie było przede mną niczego.

W tamtych baśniowych czasach nasza ojczyzna i wielki świat znały się tylko z widzenia. Nasza ojczyzna uchyliła kapelusza : Dzień dobry - i r...

W tamtych baśniowych czasach nasza ojczyzna i wielki świat znały się tylko z widzenia. Nasza ojczyzna uchyliła kapelusza : Dzień dobry - i rozejrzała się wokół. Twarze europejskie ani drgnęły. Niemcy byli akurat w pracy, a tam praca to rzecz święta, nie podnosimy rąk w trakcie, bo wtedy, prawda, trzeba odłożyć łom. Francuzi popijali kawę, siedząc na swych małych tarasach, Włosi wykrzykiwali na ulicach, spaghetti i pizza, i takie tam, Holendrzy już dawno przeszli na twarde narkotyki, tak więc głupotą byłoby czegokolwiek od nich oczekiwać, a Anglicy byli tak starzy, że już nawet nie pamiętali, gdzie odłożyli aparat słuchowy. Nasza ojczyzna pokłoniła się żwawo : Dzień dobry, ale tylko Bułgarzy zerwali kapelusze, potem nieco później Czechosłowacy, ale Francuzi...