Jean Prieur

Nareszcie skończyłem wszystkie książki traktujące o życiu po śmierci. Kupka wstydu maleje, a mi w końcu udało się dostosować plan dnia by w wygodzie regularnie czytać. Niestety tym razem trafiłem na dość kiepską książkę… Na szczęście mam trochę więcej do powiedzenia o tej książce niż o poprzedniej. Przede wszystkim widać wszędzie entuzjazm autora, co niestety szkodzi książce. Historie w niej przedstawione są niestety wątpliwe, nie wiem czy entuzjazm pisarza spowodował, że wrzucał on każdą historię o przeczuciu/przekazie z zaświatów/wizjach jakie dostał pocztą czy po prostu je zmyślał, ale wiele z nich jest niczym historie w stylu „kierowca autobusu wstał i zaczął klaskać”. Kolejnym niewielkim zgrzytem jest chrześcijaństwo autora. Nie, nie przeszkadza mi, że jest on chrześcijaninem, ale wszystko przypisuje Bogu, nawet gdy przytoczona historia nie wspomina o nim. W pewnym momencie zacząłem się zastanawiać czy pisarz nie zaczął odrzucać historii, które przedstawiały coś co przeczy jego wizji. Czy watro kupić tą książkę? Szczerze mówiąc nie wydaje mi się. Ja kupiłem ją za 2 złote na kiermaszu bibliotecznym i muszę przyznać, że to był niewypał. Książka to po prostu historie jakie autor przytacza (większość ma od pół do dwóch stron maksymalnie) i tyle. Nawet nie wiem czy jakąkolwiek można zweryfikować. Nawet jeśli interesuje się zagadnieniem życia po śmierci, kontaktów z duchami to według mnie ta pozycja to strata czasu i proponuję skierować swoją uwagę na inne pozycje, które mogą okazać się lepsze.