L.J. McDonald

To jedna z tych historii nad którymi piałabym wniebogłosy, gdybym potknęła się o nią na jakimś blogu w internetach, i podtykała ją pod nos każdemu znajomemu krzycząc "patrz, jest nadzieja dla internetu!". Oczywiście zaraz po tym jak zabrakłoby mi tchu do piania nad nią. Niestety nie natknęłam się na nią w internetach a w księgarni, i nie piałam nad nią a kiwałam trochę głową. Możliwe, że "Walka sylfa" stracił sporo uroku podczas tłumaczenia (no nie wiem jak innych, ale mnie polski 'Hejty' zwyczajnie drażnił, oryginał brzmiał o wiele lepiej) w końcu każdy przekład nieco traci, jednak miałam małe problemy z przebiciem się przez ta książkę. Może nawet nie małe, bo męczyłam ją blisko tydzień co nie powinno mieć miejsca. Przede wszystkim dlatego, że chyba po raz pierwszy natknęłam się na paranormal romance, który nie wcisnął się w szablon wampirzo-wilkołaczy i tylko to dawało mu +100 do zarąbistości a mnie samej +50% do szybkości czytania. Cóż, gdzieś po drodze musiałam wpaść w plamę smoły. To pewnie był ten pierwszy 'Hejty' w książce. Hejty. Hejty. Hejty. Hejty. Ten 'Hejty' będzie mi się śnił po nocach w formie koszmaru.