Cytat dnia
W tym objawia się cała nędza naszej natury ludzkiej, iż staliśmy się bogami, a w chwilach przytomności rozpaczamy, iż nie mamy swoich bogów.
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Miasto starych dzwonów Mieczysław Smolarski 
Często nie doceniamy starszych książek, tej nie wznawiano od dawna, a szkoda.
Owym miastem z tytułu jest Kraków opisany oczami autora od końca XIX wieku do 1918r. Zazdroszczę Smolarskiemu, który przechadzając się ulicami spotyka Sienkiewicza, Tetmajera i wielu innych.
Książka zawiera wiele anegdot, wydarzeń, którym żyli wtedy ludzie. Mamy liczne samobójstwa, uzależnienie od morfiny, morderstwa, pojedynki, romanse a nawet kulinarne wspomnienia z Hawełki. Autor podróżuje, przedstawia losy swojej rodziny i znajomych.
Polecam przeczytać i spotkać na stronach tej książki Żeromskiego, Rydla, Ravela, Matejkę i wielu innych.
Opowieści niesamowite z języka polskiego Stanisław Lem 
Większość z zawartych w tym zbiorze opowiadań jest co najwyżej przeciętna. Zdarzają się oczywiście utwory wartościowe – Zmorski, Leśmian, Grabiński, Schulz; w szczególności ujął mnie Mirandola – jest ich jednak zbyt mało, by zrównoważyć pozostałą słabiznę. Nie wiem, czy przekonanie to jest słuszne, ale książka pozostawiła mnie z wrażeniem, że za wyjątkiem kilku nazwisk polska proza po prostu nie poradziła sobie z kategorią niesamowitości. Istotową cechą grozy i wzniosłości gotyckiej jest niedopowiedzenie, tajemniczość, nieokreśloność… ale ta tajemniczość musi zostać umiejętnie wprowadzona i nabrać wagi czegoś fundamentalnego; nie wystarczy po prostu wrzucić ducha i nie wytłumaczyć, skąd się wziął. Tymczasem w zbiorze często spotykamy opowiadania, które tym się właśnie zadowalają – albo, co gorsza, wyjaśniają niewyjaśnione, psując cały efekt grozy (czego przykładem choćby „Amulet Ozirisa”).
