Caitlín R. Kiernan

Aby w pełni zrozumieć ten tom opowiadań, trzeba najpierw zapoznać się dość szeroko z twórczością Lovecrafta. Autorka nie tworzy bowiem utworów luźno opartych na mitologii Cthulhu, ale ją współkształtuje, choć opiera się głównie na dwóch/trzech motywach: Dagonie i Innsmouth oraz ghulach i Krainie Snów. Podobało mi głównie rozwinięcie pewnych wątków dotyczących Innsmouth, ponieważ opowiadanie o tej miejscowości jest jednym z moich ulubionych. Wiele opowiadań jest ze sobą w jakiś sposób połączonych – literalnie wymienioną postacią albo zdarzeniem, którego konsekwencją są następne opisane już w kolejnym opowiadaniu. Autorka jest geologiem i paleontologiem z wykształcenia – mitologia Cthulhu nabiera przez to nowej głębi. Opowiadania są pisane w różnym stylu – od wzorowania na opisowej metodzie Lovecratfa przez klasyczną narrację po oniryczne, rwane fragmenty łączące się w jedną całość pod koniec utworu. Jest to tom bardzo przez to nierówny i w efekcie przy jednych utworach się męczyłam, a inne czytałam całkowicie w nich zanurzona. Ogólnie miałam wrażenie powtarzalności i poczucie, że ciągle czytam o tym samym - lektura trochę mnie już pod koniec nużyła. Polecam do samodzielnej oceny.