Czesław Białczyński

Miałem jakieś tam oczekiwania wobec tej książki, bo w końcu hard s-f to moja miłość. Rozczarowanie bękartem Białczyńskiego jest ogromne niczym ego Krzysztofa Ibisza, dlatego będę bezlitosny. "Próba inwazji" to syf, kiła, mogiła i ponury żart. Reklamowane jako hard sf nie ma nic wspólnego z sf, a z fantastyki ma jeno otoczkę fabularną. Reszta to tylko dziwne słowa i nazwy własne. Kuleje tutaj wszystko, bohaterowie są nudni, niewiarygodni, jednowymiarowi i różnią się od siebie tylko nazwiskami. Relacje między nimi to jakiś szkolny dramat, miłość głównego bohatera z sekretarką wygląda jak pilot wenezuelskiego serialu, który się nie przyjął. Świat przedstawiony toporny, płaski, naszkicowany, niewciągający zupełnie. Fabuły i akcji nie ogarnąłem, chociaż zasadniczo jest jednowątkowa, a autor często wtrąca jakieś górnolotne przemyślenia na poziomie pana Zdzisia brygadzisty. Niemniej panuje w tym aspekcie taki chaos, że zgubiłem się gdzieś na pięćdziesiątej stronie. Nie mam pojęcia po co autor stworzył tego kupsztala, ale sam się chyba przy tym dobrze nie bawił. Nie spodziewałem się, że dane mi będzie przeczytać jeszcze gorszą książkę niż "Herrenvolk", a tu proszę jaka niespodzianka. Męczyłem te niecałe 250 stron przez ponad miesiąc, w nadziei, że w końcu dowiem się, o co chodzi. Nie dowiedziałem się. Odradzam wszystkim, którzy cenią swój czas, mózg i fantastykę.