Li Po

Nie sądzę, aby odwoływanie się do powszechnego odbioru byłoby jakimś wyznacznikiem, czy to Lema jak i Tokarczuk. I mam wrażenie, że sam sposób w jaki ten odbiór przedstawiasz opiera się na bardzo wąskim, nieco stereotypowym obrazie, przeciętnego Polaka. Jakbyśmy z góry wiedzieli, co kto czyta i ile z tego rozumie. W mojej opinie to ryzykowne założenia, zatem wole opierać się na bardziej namacalnych dowodach, np. fandomach i grupach osób, którym faktycznie są przeznaczone ich książki. Choć nie ukrywam, że mam dwóch znajomych dla których Lem jest bajkopisarzem, ale oni nie czytają fantastyki i właśnie traktują jego powieści na poziomie stereotypowym. Szczerze, nie biorę tego typu opinii na poważnie, gdyż oni nawet nie przeczytali tych książek. A takich ludzi jest wielu. Bazowanie na takich opiniach jest dość ograniczonym kryterium powszechności. Odbiór masowy nie jest jednym też miarodajnym kryterium wartości autora, szczególnie w kontekście takich pisarzy. A już na pewno w kontekście pisarza, który za życia był tłumaczony na dziesiątki języków, komentowany przez uznanych filozofów i naukowców, cytowany przez wielu innych autorów, nie tylko z fantastyki ale tych z klasyki literatury. Utożsamianie Lema wyłącznie z "memicznością" która jakoś szczególnie pod tym kątem nie była nawet popularna, jest dość powierzchowne, jakby ignorowało się cały ten intelektualny rezonans, który Lem wywoływał, i nadal wywołuje, także poza fandomami. A w kwestii fandomou bagatelizujesz jego znaczenie, sprawdzając go do jakiegoś zamkniętego kręgu pasjonatów, co niby czytają z braku laku. To bardzo krzywdzący obraz wielu wybitnych społeczności, nie byle jakich czytelników. Fandomy te bardziej świadome, starsze, które właściwie nie zajmują się byle czym, to często ludzie z ogromnym kapitałem kulturowym, intelektualnym, często ludzie, którzy tworzą niesamowicie kreatywne treści, rozbijając pewne pozycje na czynniki pierwsze. To nie tylko konsumpcja, a aktywna intelektualna współtwórcza praca wokół literatury, również tej z tzw. głównego nurtu. Redukowanie ich do czytelnika z ograniczonej puli to uproszczenia, które więcej mówi o stereotypach, niż o realnym stanie rzeczy. W kwestii liczby klasyków. Istnieje przesyt w literaturze ogólnej, ale to nie znaczy, że Lam ma łatwiej, wręcz przeciwnie. W kanonie fantastyki trzeba naprawdę czymś się wyróżnić, żeby być czytanym dekady po śmierci. I lem się wyróżnia, nie tylko oryginalnością, ale też głębia filozoficzną, językową, technologiczną, a nie tylko jakimiś przewidywaniami wynalazków. Jego dzieła trafiają pod akademickie strzechy, są analizowane, a nawet trafiają na pokład SpaceX Crew Dragon. I dalej, w mojej ocenie nie wygłupił się. Podtrzymuje swój pierwszy komentarz w tej dyskusji, na który odpowiedziałeś mi filmikiem z youtube, na który najzwyczajniej w świecie już nie chciało mi się odpowiadać. Zbyt duża różnica zdań. I chyba właśnie tutaj kończę. Pozwoliłem sobie na dalszy komentarz, ale ta różnica jednak jest zbyt duża aby znaleźć w dyskusji wspólny mianownik. Więc w takiej sytuacji najlepiej rozejść się w przeciwnych kierunkach. Szanuje za opinie, ale nie zgadzam się z tego typu argumentacją i opinią. Ale mimo tego rozumiem stanowisko, choć to stanowisko raczej upraszcza, niż służy rzetelnej rozmowie o Lemie. Memy nie mają nic wspólnego z twórczością. Nawet jeśli nie doczytał do końca, to nie ma to w tej dyskusji najmniejszego znaczenia. Naprawdę. Tak uznał i nikt mu tego nie odbierze. Najważniejsza jest twórczość. Nawet jeśli Tokarczuk to rozumiała. To w kontekście dorobku jego znaczenia, i dalszego wpływu nie znaczy to nic, że zrozumiała jego twórczość. Jedynie dobrze dla niej, że zrozumiała. Tyle i aż tyle. A jeśli ktoś przez tego typu nową, spłyconą formę, bardzo patologiczną, upraszającą patrzy na cały dorobek i uznaje to za jakąś wyrocznie. To już tutaj nie pomogę. Dla mnie memy nie istnieją. Wiem, że są w przestrzeni publicznej, ale właściwie ich nie używam. Mógłbym nawet czasami napisać, ze nie wiem czym są memy i cała ta memicznośc, ale z racji zainteresowania współczesnym społeczeństwem, zarówno psychologicznie, społecznie i technologicznie, to niestety wiem. No i tyle. :) Pozdrawiam serdecznie.