Aktualności
14
Zapowiedzi książek: gorące premiery czerwca. Część 2
Szukacie inspiracji na lektury w długie i ciepłe letnie wieczory? Śpieszymy więc z pomocą – oto druga część czerwcowych zapowiedzi...
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2024
Powiązane treści
Córka dawcy nasienia. Jak poznałam 35 swoich braci i sióstr Chrysta Bilton 
Książka "Córka dawcy nasienia. Jak poznałam 35 swoich braci i sióstr" autorstwa Chrysty Bilton to reportaż, który opowiada historię głównej bohaterki od chwili jej poczęcia aż po wiek dojrzały. Jako pierwsze dziecko dawcy nasienia numer 150, Chrysta zna swojego ojca, nosi jego nazwisko i przez całe życie miała z nim kontakt, wierząc, że ich spotkania wynikają z jego miłości do niej.
Jej matka, homoseksualna alkoholiczka i narkomanka, mimo swojego ryzykownego stylu życia, ofiarowała Chrystie i jej siostrze wiele miłości. Natomiast jej ojciec traktował sprzedaż swojego nasienia jako dochodowy interes, nie zważając na konsekwencje swojego czynu.
Książka jest interesująca, jednak bardziej koncentruje się na biografii Chrysty niż na opowieści o jej relacjach z trzydziestopięciorgiem rodzeństwa. Drugi człon tytułu, który sugeruje poznanie licznego rodzeństwa, odnosi się głównie do początku i kilku końcowych rozdziałów, co jest trochę rozczarowujące. Mimo to lektura dostarcza wielu emocji i wnikliwie przedstawia skomplikowane losy głównej bohaterki.
Chociaż spodziewałam się bardziej szczegółowego opisu procesu poznawania przez Chrystę jej licznego rodzeństwa, to jednak muszę przyznać, że jej osobista historia jest równie fascynująca. Autorka z dużą szczerością opisuje swoje zmagania z trudną rzeczywistością, ukazując, jak skomplikowane mogą być relacje rodzinne, zwłaszcza w kontekście nietypowych okoliczności, w jakich przyszła na świat.
Podziwiam Chrystę za jej odwagę w dzieleniu się tak intymnymi szczegółami swojego życia, w tym relacji z ojcem, który, mimo że sprzedawał swoje nasienie dla zysku, odegrał w jej życiu istotną rolę. Jest to również opowieść o poszukiwaniu tożsamości i próbie zrozumienia własnego pochodzenia, co jest tematem niezwykle aktualnym i ważnym w dzisiejszych czasach.
Choć książka "Córka dawcy nasienia. Jak poznałam 35 swoich braci i sióstr" w większym stopniu skupia się na osobistych przeżyciach Chrysty niż na samej kwestii poznawania rodzeństwa, to jej historia niesie ze sobą potężny ładunek emocjonalny i stanowi cenne świadectwo. Chrysta Bilton dzieli się swoją podróżą przez życie, która obfituje w trudne wybory, niełatwe relacje rodzinne oraz poszukiwanie własnej tożsamości.
Autorka z niezwykłą szczerością przedstawia swoją relację z matką, która, mimo swoich problemów i kontrowersyjnych decyzji, kochała swoje córki na swój sposób i starała się zapewnić im jak najlepsze życie. Z drugiej strony, relacja z ojcem, który traktował sprzedaż swojego nasienia jako sposób na zarobek, pokazuje, jak skomplikowane mogą być ludzkie motywacje i jak dalekosiężne mogą być konsekwencje takich decyzji.
Książka skłania do refleksji nad istotą rodzicielstwa, etyką związaną z dawstwem nasienia i wpływem przeszłości na teraźniejszość. Chociaż oczekiwałam więcej szczegółów na temat relacji z rodzeństwem, to wciąż uważam, że historia Chrysty Bilton jest warta poznania. Jej odwaga w opowiadaniu swojej historii oraz umiejętność radzenia sobie z trudnościami życiowymi są godne podziwu.
Podsumowując, "Córka dawcy nasienia" to książka, która, mimo pewnych rozczarowań, dostarcza głębokich wrażeń i ważnych refleksji. To lektura, która porusza i pozostawia czytelnika z wieloma pytaniami na temat rodziny, miłości i tożsamości. Jest to lektura, która skłania do zastanowienia się nad tym, co naprawdę oznacza bycie rodzicem i dzieckiem.
Córka dawcy nasienia. Jak poznałam 35 swoich braci i sióstr Chrysta Bilton
Uważam, że nie każdy powinien mieć dzieci.
Nie każdy, tak po ludzku, nadaje się do bycia rodzicem, co możemy zaobserwować w zasadzie na każdym kroku. Ogromnie jestem ciekawa jestem Waszego zdania w tej kwestii.
A skąd nagle takie kategoryczne stwierdzenie? Jeśli mnie obserwujecie od dłuższego czasu, moje stanowisko nie jest dla Was pewnie zaskoczeniem, jednak jeszcze mocniej, jeszcze dobitniej utwierdziło mnie w nim przeczytanie wspomnień Chrysty Bilton - „Córka dawcy nasienia. Jak poznałam 35 swoich braci i sióstr”. Dobitnie przekonałam się o tym, iż zdarza się, że dziecko bywa czymś na kształt maskotki, zachcianką. Upragnioną, ale jednak… A następstwa takiej spontanicznej „fanaberii”, dla niego, jako już dorosłego człowieka, bywają katastrofalne.
***
Takim właśnie przypadkiem jest autorka powyższych wspomnień. Córka niestroniącej od używek matki, która pewnego dnia, zapragnęła posiadania dziecka, tak jak pragnie się nowej, wymarzonej torebki. Idealny egzemplarz tatusia, spełniającego szereg wytycznych, znalazła natomiast w zakładzie fryzjerskim. Jeśli jednak myślicie, że oddała mu się w celu spłodzenia wymarzonego bąbelka, jesteście w błędzie. Kobieta bowiem potrzebowała jedynie nasienia, które… dostarczyła sobie sama - pipetą do faszerowania drobiu… Tatuś jednak nie był w ciemię bity. Zwąchał interes i podzielił się cennymi plemnikami z innymi potrzebującymi kobietami. Tym oto sposobem, stał się ojcem gromadki 36 dzieci…
Można się uśmiać. Albo zapłakać. Czytając opowieść Chrysty, skłaniałam się raczej ku temu drugiemu. Chociaż polski tytuł książki może wywoływać na twarzy cyniczny uśmieszek, sama opowieść autorki, wbrew pozorom jest głęboka i refleksyjna, szokująca - co oczywiste, ale i pełna mądrości, wzruszeń. Skłaniająca również do przemyśleń na temat definicji „normalnej, tradycyjnej rodziny”. Czy to zawsze więzy krwi sprawiają, że drugi człowiek jest naszą rodziną?
Z całą pewnością, podczas lektury „Córki dawcy nasienia”, uderzyła mnie jedna kwestia, a mianowicie autorka była niezwykle wyrozumiała wobec swojej matki, podkreślając wielokrotnie, że ta pragnęła podarować jej wszystko, co najlepsze: miłość, zaangażowanie, stabilizację, uwagę. Jednak ze względu na to, że sama była rozbita, że prawdopodobnie w jej życiu brakowało stabilności, poczucia bezpieczeństwa, miała kolosalny problem z tym, by odpowiednio zaopiekować się dzieckiem.
Bardzo poruszyła mnie ta książka. Jest fenomenalnie napisana: to kawał naprawdę świetnej literatury faktu, ale przede wszystkim - ze względu na to, że jest to rodzaj wspomnień, pamiętnika - to ogromnie przejmująca opowieść o dorastaniu w cieniu osoby uzależnionej, opowieść o tok$ycznych relacjach, o związku osób jednopłciowych, a w końcu o mężczyźnie, który absolutnie nie czuł się gotowy do bycia rodzicem, co nie przeszkodziło mu w spłodzeniu licznej gromadki dzieci.
Czy potępić takich rodziców? Zrozumieć ich, starać się wytłumaczyć? Ocenicie sami. Jedno jest pewne: to bardzo niejednoznaczna opowieść, niezwykle emocjonalna. Autorka jest prawdziwą gawędziarką, bardzo inteligentną i wrażliwą kobietą, dzięki czemu miałam okazję przeczytać absolutnie nietuzinkową, nadającą się na hollywoodzki przebój kinowy, historię napisaną przez samo życie.
Z całego serca polecam miłośnikom literatury faktu!
