Beata Grabarczyk

Jakoś do połowy czytało się nieźle, a potem Marcinkiewicz odpala się na antyPiSowca i lektura ciężko strawna. Cytaty typu "jestem pewien że Kaczyński nie odda władzy, że poleje się krew, przekonacie się" (no tośmy się przekonali) - i ogólna pogarda w odnoszeniu się do ludzi, którzy stworzyli mu warunki do kariery, którą sam zaprzepaścił. No sorry - mały z ciebie człowiek Kazimierzu. Spójrz w lustro, posyp głowę popiołem i zastanów się, czy warto tak Tuska i Trzaska chwalić. Część książki, to ciekawa polityczna kuchnia, pozostała to wylewanie żalu i frustracji za własne niepowodzenia. Ogółem - warto przeczytać, jeżeli kogoś interesuje polityka. PS: Kazimierz i autorka bardzo zręcznie unikają historii jego rozwodu i kochanki, której Kazimierz do dzisiaj ma spłacać alimenty. Cóż - wychodzi na to, ze to książka z tezą (PIS zły, ja dobry i piękny) i pisana na zlecenie - więc "prawny" może być w niej niewiele. Ale czyta się szybko, dobrze.