Cytat dnia
[...] je suis ici pour expliquer les lois, et non, comme vous semblez le croire, pour en discuter la sagesse.
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2024
2023
Moja filozofia życiowa Georges Courteline 
„Lepiej zmarnować swoją młodość, niż nic z nią nie zrobić.” ; )
Księga złotych myśli.
„W nieśmiertelnej falandze genialnych ironistów francuskich, falandze, której przewodzi Rabelais i Molier, zajmuje Courteline jedno z czołowych miejsc.” / Zygmunt S. Klingsland, paryski wysłannik warszawskich „Wiadomości Literackich”.
Georges Courteline / 1858 - 1929 / francuski dramaturg i prozaik, autor fars charakteryzujących się dużymi pokładami komizmu, wyśmiewa głupotę ludzką we wszystkich jej wymiarach, „bez pamfleciarskiej żółci, bez moralizatorskiego patosu, bez pedagogicznych konkluzji”.
„Ciężko jest oczywiście nie być już kochanym, kiedy się kocha, ale nieporównywalnie ciężej jest być kochanym, kiedy się już nie kocha.”
„Słowo „ekspert” w pięciu na dziesięć przypadków znaczy „ignorant”.”
„Nigdy nie zapominaj, że wybornej jakości masło to podstawa dobrej kuchni, i pamiętaj, że wymądrzanie się to cecha każdego durnia.”
Miniatura literacka, ironiczna, lekka i przyjemna.
Le Commissaire Est Bon Enfant Georges Courteline 
[...]
KOMISARZ.
-To wystarczy. Na rozkaz rządu, któremu mam zaszczyt służyć, jestem tutaj, aby egzekwować prawa, a nie, jak się wydaje, aby debatować nad ich mądrością. Jeśli nie jesteś zadowolony z naszych instytucji, zmień je.
𝐏𝐄𝐑𝐘𝐏𝐄𝐓𝐈𝐄 𝐊𝐎𝐌𝐈𝐒𝐀𝐑𝐙𝐀 𝐖 𝐊𝐎𝐍𝐅𝐑𝐎𝐍𝐓𝐀𝐂𝐉𝐈 𝐙 𝐀𝐁𝐒𝐔𝐑𝐃𝐀𝐌𝐈 𝐂𝐎𝐃𝐙𝐈𝐄𝐍𝐍𝐄𝐆𝐎 Ż𝐘𝐂𝐈𝐀 𝐔𝐑𝐙Ę𝐃𝐍𝐈𝐂𝐙𝐄𝐆𝐎 ⵑ
"Le Commissaire est bon enfant" w tłumaczeniu "Komisarz jest dobrym człowiekiem" tudzież "Komisarz doskonały", to jednoaktowa komedia Georges'a Courteline'a oraz Jules’a Lévy’ego, której premiera odbyła się 16 grudnia 1899 w Théâtre du Gymnase Marie Bell w Paryżu .
Georges Courteline to komik, który potrafi być jednocześnie bezlitosny i czuły.
Władza ma to do siebie, że jest podobna do hojnego wina. A mianowicie: często uderza do głowy tym, którzy ją posiadają, i przeobraża ich w drobnych despotów. Tak właśnie jest z komisarzem policji, strażnikiem spokoju publicznego, który najpierw dba o swój spokój, stanowczo odrzucając wszystko, co mogłoby go zakłócić...
"Dobroduszny Komisarz" jest członkiem policji, który nigdy nie opuszcza swojego biura i spędza czas na pozbywaniu się ludzi, którzy przychodzą, aby zawracać mu głowę swoimi drobnymi problemami domowymi lub zakłócaniem porządku publicznego.
Aż do dnia, w którym ta metoda zaczyna go prześladować.
Czy tylko szaleństwo może pokonać gryzipiórka kryjącego się za artykułami Kodeksu?
Miałam również okazję wysłuchać Słuchowiska w adaptacji oraz reżyserii Zdzisława Dąbrowskiego, którego premiera odbyła się 2007.04.18.
Realizacja akustyczna - Andrzej Brzoska
𝗪 𝗢𝗕𝗦𝗔𝗗𝗭𝗜𝗘 :
-Wiesław Michnikowski - komisarz policji - Le commissaire ;
-Lech Ordon - Jegomość - Un monsieur;
-Adam Woronowicz - pan Breloczek - Breloc;
-Waldemar Barwiński - pan Szczapek / policjant I -M. Punèz / L'agent Lagrenaille;
-Marta Lipińska - pani Nadgórna - Madame Floche;
-Krzysztof Kowalewski - pan Nadgórny - Floche;
-Arkadiusz Janiczek - policjant II - L'agent Garrigou;
„The Commissioner is a good child” ujawnia oryginalność teatru Courteline . To coś więcej niż sztuka, mamy przodka skeczu.
𝗣 𝗢 𝗟 𝗘 𝗖 𝗔 𝗠 ⵑ 𝗖𝗭𝗬𝗧𝗔𝗝𝗖𝗜𝗘 - 𝗦Ł𝗨𝗖𝗛𝗔𝗝𝗖𝗜𝗘 - 𝗭𝗔𝗪𝗦𝗭𝗘 𝗪𝗔𝗥𝗧𝗢 !
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
𝐃𝐋𝐀 𝐂𝐈𝐄𝐊𝐀𝐖𝐒𝐊𝐈𝐂𝐇 :
Georges Moineaux urodził się w Tours w 1858 roku. Jednak to Paryż i Butte Montmartre skrywały jego miłość. W wieku pięciu lat rodzice, którzy zostawili go z dziadkami w Tours, wezwali go z powrotem do Paryża. Każdego lata oglądał gwiazdy teatru Drugiego Cesarstwa przechodzące obok jego domu na Montmartre. Studiował w Collège de Meaux, odbył służbę wojskową w Bar-le-Duc, a następnie wstąpił do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Oczywiście nie podobało mu się tam i zaczął pisać, ale natychmiast przyjął pseudonim ze względu na swojego ojca, Julesa Moineaux.
Courteline spędzał dzień w bistro. Tam trochę pił, czytał, pisał artykuły do gazet, grał w karty, opowiadał dowcipy znajomym, ale przede wszystkim, niczym entomolog, zbierał okazy ludzkiej głupoty. Tak należy rozumieć Courteline'a: jest przede wszystkim obserwatorem codziennego życia. Widzi, obserwuje, a potem pisze, często w dobrze skonstruowanych małych kawałkach, narzeka na brak wyobraźni, nie ma to nic wspólnego z komedią sytuacyjną i zawsze zabawnymi ekscesami Feydeau.
Jego słynne dzieła :
« Les gaietés de l’escadron » (1886),« Le train de 8h47 » roman de 1888, moins lu que son théâtre,
« Messieurs les ronds de cuir » (1893),« Boubouroche » (1893),« Les Boulingrin » (1898),« Le gendarme est sans pitié » (1899),« Le commissaire est bon enfant » (1900),« La conversion d’Alceste »,
pièce en vers, suite du
« Misanthrope » (1905)…
