Olivia Rayne

Książkę tę kupiłam bardzo świadomie, gdyż chciałam poznać jak radzi sobie człowiek znajdujący się w takiej sytuacji. Bohaterką jest młoda dziewczyna, Brytyjka, która od najmłodszych lat jest ofiarą swojej matki - artystki malarki, niesamowitej psychopatki. W domu mieszka także ojciec bohaterki, ale jego postawa jest zawsze bierna, podporządkowana i niema wobec przemocy psychicznej skierowanej do niego i jego dziecka. Żona robi z nim co chce, nie potrafi się on przeciwstawić żadnym jest despotycznym decyzjom, które mają wpływ na całą rodzinę. Kiedy matka decyduje się na przeprowadzkę na inny kontynent posłusznie podąża za nią. Kiedy ona wraca do Europy pomimo ułożonego sobie życia, wykonywania zadowalającej go pracy także porzuca swój nowy świat i pakuje walizki za żoną. Olivia przeżywa już od najmłodszych lat potworne manipulacje, bezduszność i chłód ze strony matki. Matki brylujacej jako gwiazda towarzystwa, znajomych i u rodziny. Na każdym kroku, kiedy dziewczynie się cokolwiek spodoba czy uda ma to natychmiast odbierane. Włącznie z wyjazdami do dziadków, którzy są jedyną ostoją normalności tego dziecka. Czytając trudno uwierzyć, że matka może tak traktować swoje jedyne dziecko. Nie jestem w stanie nawet zebrać dobrze słów aby oddać tutaj czytającym Państwu jaką jazdę na każdym kroku funduje otoczeniu ta kobieta. Despotkę w końcu opuszcza jej mąż. Dla Oliwi nie ma to jednak znaczenia, bo ojciec nigdy nie kiwnął nawet palcem, aby jej pomóc. Nie będę wnikać w szczegóły, bo to każdy zainteresowany przeczyta sam, ale napiszę tylko, że dorosłej już Oliwi udaje się uwolnić z tego toksycznego środowiska w jakim wyrosła. Niesamowita książka - pamiętnik, zdecydowanie inna niż wszystkie historie rodzinne jakie czytałam.