Carian Cole

W „Przywiązanym” drugie z sześciorga rodzeństwa Grace, Tyler i uratowana przez niego młoda dziewczyna, Holly, uczą się od siebie nawzajem pokonywać własne demony. Są związani przeznaczeniem na wiele różnych, zaskakujących sposobów i czytelnik wraz z nimi je odkrywa. Trochę to bajkowa historia, ale bardzo dobrze się ją czytało. Byłam bardzo ciekawa tego tomu, zwłaszcza po epizodycznym przedstawieniu Tylera w poprzedniej części – jako zło wcielone, którego lepiej nie spotykać samotnie na leśnej drodze. A jednak znajduje w lesie porwaną jako dziecko Holly, stając się równocześnie jej bohaterem. Obserwowanie, jak ta dwójka pokiereszowanych psychicznie i fizycznie ludzi się na siebie otwiera, było naprawdę satysfakcjonującym przeżyciem. Książka ta jest krótsza niż poprzednia – powiedziałabym nawet że za krótka. Szczególnie interesowała mnie droga bohaterki do przystosowania się do życia w społeczeństwie po praktycznie całym życiu spędzonym w piwnicy porywacza. To ścieżka długa i poznaczona potknięciami, a rezultat nie do końca jest zgodny z oczekiwaniami, co jest dobrze pokazane przez autorkę. Powieść to oczywiście romans, ale nie jest on dramatyczny – to raczej spokojny proces modelowania wzajemnej relacji w oparciu o potrzebę wzajemnego zrozumienia. Dlatego też, mimo bolesnej przeszłości bohaterów, czytało mi się ją bardzo dobrze. Polecam pełnoletnim czytelni(cz)kom :)