Sarbjit Kaur Athwal

Nigdy nie byłam pozytywnie nastawiona do obcych religii, ograniczających prawa człowieka, ale jak można czegoś nie lubić i krytykować, nie mając o tym zielonego pojęcia. To był główny powód dla którego sięgnęłam po tą książkę, chęć poznania prawdy, zwyczajów i przekonań indyjskich rodzin. Oprócz irytacji i złości, książka wyzwoliła we mnie niesamowite współczucie dla wszystkich dziewczynek a później kobiet, które wychowują się i żyją w rodzinach sikhijskich. W dzisiejszych czasach dla kobiety wyzwolonej jak ja, jest to nie do pomyślenia, żeby tak ograniczać wolność i swobodę ludzką. Nie wyobrażam sobie życia jakie prowadzą Sikhijki. Brak własnej woli, usługiwanie całej rodzinie, brak rozrywek, brak kontaktu z drugim człowiekiem, niemożność podjęcia jakiejkolwiek decyzji w swoim życiu. Inną przerażającą rzeczą jest ślub z obcym człowiekiem i wstąpienie do zupełnie obcej rodziny. Niestety główna bohaterka trafiła naprawdę źle. Książka porusza wątek honorowych morderstw, które mam wrażenie że są normą w tej kulturze. Jako osoba religijna tym bardziej nie mogę zrozumieć jak honor i imię rodziny może być ważniejsze od życia człowieka. Książkę polecam każdemu, kto chce wyrobić sobie zdanie na temat tej obcej nam kultury, ja sobie wyrobiłam, od dzisiaj szczerze potępiam.