Przystań

Uwaga!
Lektura obowiązkowa dla wszystkich pokrzywdzonych - nie tylko przez księży, ale też, moim zdaniem, przez „kochających” wujków, którzy okazują się pedofilami, czy „wspierających” nauczycieli zapraszających uczennice na zaplecze, by im „coś” pokazać. Proszę nie czytać tej książki jednym tchem, bo wtedy łatwo stracić ważne wartości, mądrości i refleksje, które niesie.

Bohaterka, Anna, może być wzorem dla wielu Czytelniczek. Mimo że straciła piętnaście lat na związek z księdzem i ma kruchy, delikatny charakter, potrafiła odnaleźć miłość i swoją „przystań”. Jej droga ku wewnętrznemu spokojowi jest subtelna, nienachalna, a jednocześnie przejmująco prawdziwa. Anna dojrzewa na naszych oczach - nie poprzez wielkie gesty, lecz dzięki małym, codziennym decyzjom, które wymagają większej odwagi niż niejeden spektakularny czyn.

To bohaterka, którą chciałoby się przytulić i podziękować jej za to, że mimo własnych ran nadal potrafi nieść dobro dalej. Jej historia wzrusza, podnosi na duchu i daje poczucie, że każdy z nas ma prawo odnaleźć swoje bezpieczne miejsce - nawet jeśli najpierw musi przejść przez burzę.

Zarówno w „Utraconym niebie”, jak i w „Przystani” opisana jest rzeka Bug i jej okolice - tak pięknie i zachęcająco, że aż chce się tam pojechać, zasmakować ciszy, naturalnego uroku, niepowtarzalnej atmosfery i odnaleźć własną „przystań”.

Zachęcam do przeczytania, bo to powieść inna niż wszystkie.

Za co odejmuję pierwszą gwiazdkę?
Za styl! Moim zdaniem jest zbyt klasyczny i literacko uporządkowany, co wyraźnie odróżnia go od współczesnych trendów w powieściach obyczajowych, które coraz częściej stawiają na swobodę języka, potoczne dialogi i lżejszą narrację. Proza Autorki jest elegancka i poprawna, ale przez to mniej „codzienna”.

Za co odejmuję drugą gwiazdkę?
Za nadmierną idealizację świata. W powieści wszystko wydaje się zbyt gładkie - nie przypalają się patelnie, nie cieknie dach, nikt się nie kłóci. Brakuje drobnych potknięć i konfliktów, które nadają fabule autentyczności.

Reasumując:
Powieść oceniam na solidnych osiem gwiazdek!

Uwaga!
Lektura obowiązkowa dla wszystkich pokrzywdzonych - nie tylko przez księży, ale też, moim zdaniem, przez „kochających” wujków, którzy okazują się pedofilami, czy „wspierających” nauczycieli zapraszających uczennice na zaplecze, by im „coś” pokazać. Proszę nie czytać tej książki jednym tchem, bo wtedy łatwo stracić ważne wartości, mądrości i refleksje, które...

„Przystań” Gabriela Kotas to pełna ciepła i refleksji książka, która daje chwilę wytchnienia i pozwala spojrzeć na życie z innej perspektywy. Idealna lektura na spokojny wieczór.

„Przystań” Gabriela Kotas to pełna ciepła i refleksji książka, która daje chwilę wytchnienia i pozwala spojrzeć na życie z innej perspektywy. Idealna lektura na spokojny wieczór.

Znacie książki Gabrieli Kotas? 📝☕🌷
Ja niedawno przeczytałam piękną powieść jej autorstwa pt. "Uśpione niebo".
Bohaterką była czterdziestoletnia Anna, która została wykorzystana przez księdza i musiała po długim z nim związku zaczynać swoje życie od nowa.
Bardzo podobała mi się ta powieść, napisana z taktem i kobiecą wrażliwością. Gabriela Kotas dotknęła tematu tabu i zrobiła to z ogromnym wyczuciem. Byłam bardzo ciekawa dalszych losów bohaterów, dlatego też sięgnęłam po kolejną część, zatytułowaną "Przystań". 🌷🌷🌷

Z przyjemnością znalazłam się w świecie Anny. Odnalazłam spokój w nadbużańskim domu jej ciotki, która sama nie mając dzieci otuliła Annę miłością i otuchą.
W życiu bohaterki znalazł się także pewien mężczyzna...
Ale czy jego uczucie sprawi, że Anna zapomni o swej trudnej przeszłości? Czy kobieta znajdzie spokój serca i swoją przystań? Czy uda jej się przebaczyć?

Gabrieli Kotas udało się ponownie zdobyć moje czytelnicze serce.💓
"Przystań" to mądra, ciepła opowieść, która uświadamia nam, że warto walczyć o własne szczęście i nie wolno zapominać o sobie.
Uśmiech drugiego człowieka, jego troska o nas, spokojne życie w zgodzie z przyrodą i samym sobą to wartości bezcenne. A gdy dodamy do tego przyjaźń i miłość, wtedy możemy już mówić o pełni szczęścia. Wiadomo, nie wszystko od razu...

Tak więc "Przystań" to nie tylko ciekawa fabuła, lecz także skarbnica przemyśleń, mądrych rad i wskazówek.
Z książki bije przesłanie, aby zatrzymać się w pędzie życia, zadbać o swoje zdrowie i psychikę, dostrzec piękno otaczającego świata, a w nim drugiego człowieka. Człowieka, który być może także potrzebuje naszego wsparcia...🌷
Polecam Wam tę niezwykle ciekawą powieść.
Bardzo życiową, napisaną z nutką nostalgii, pełną emocji.
Z przyjemnością sięgnę po kontynuację. 💙😘

Znacie książki Gabrieli Kotas? 📝☕🌷
Ja niedawno przeczytałam piękną powieść jej autorstwa pt. "Uśpione niebo".
Bohaterką była czterdziestoletnia Anna, która została wykorzystana przez księdza i musiała po długim z nim związku zaczynać swoje życie od nowa.
Bardzo podobała mi się ta powieść, napisana z taktem i kobiecą wrażliwością. Gabriela Kotas dotknęła tematu tabu i...

Zaskoczeniem są dla mnie tak wysokie oceny. Powieść obyczajowa nie jest moim konikiem czytelniczym, a ta była dla mnie po prostu nudna. Tak na prawdę o niczym, przemyślenia bohaterki na temat swoich uczuć, odczuć i rozterek sercowych.

Zaskoczeniem są dla mnie tak wysokie oceny. Powieść obyczajowa nie jest moim konikiem czytelniczym, a ta była dla mnie po prostu nudna. Tak na prawdę o niczym, przemyślenia bohaterki na temat swoich uczuć, odczuć i rozterek sercowych.

To że autorka zadedykowała książkę swojemu mężowi, wzruszyło mnie najbardziej. Każdy z nas szuka w życiu swojej przystani, i czasem może to być człowiek który daje nam swoje serce i swój dom, a czasem my sami. ważne jest żeby nie dać się sztormom i nienawiści, oraz temu co w przeszłości omal nas nie zabiło. Podziwiam bohaterkę ale też jej bliskich za to, że dali jej tyle oparcia i miłości. Polecam każdemu całą serie Uśpione niebo

To że autorka zadedykowała książkę swojemu mężowi, wzruszyło mnie najbardziej. Każdy z nas szuka w życiu swojej przystani, i czasem może to być człowiek który daje nam swoje serce i swój dom, a czasem my sami. ważne jest żeby nie dać się sztormom i nienawiści, oraz temu co w przeszłości omal nas nie zabiło. Podziwiam bohaterkę ale też jej bliskich za to, że dali jej tyle...

Byłam bardzo ciekawa jak potoczą się losy bohaterów, których poznałam w części pierwszej . Rady cioci ujęły mnie i otulilły. Bardzo podobały mi się też opisy przyrody, tak bardzo, że postanowiłam w najbliższym czasie odwiedzić nadbużański świat, gdyż nigdy tam nie byłam.

Byłam bardzo ciekawa jak potoczą się losy bohaterów, których poznałam w części pierwszej . Rady cioci ujęły mnie i otulilły. Bardzo podobały mi się też opisy przyrody, tak bardzo, że postanowiłam w najbliższym czasie odwiedzić nadbużański świat, gdyż nigdy tam nie byłam.

Kontynuacja książki Uśpione niebo, w której poznałam losy bohaterki Anny, jest bardzo ciepła, dojrzała i wpierająca.
Każdy z nas marzy o takiej cioteczce i gronie przyjaciół, na których zawsze można liczyć. Sama bohaterka, wykazała się niezwykłym hartem ducha. Może tak być, że to życiowe trudności ją zahartowały. Z niecierpliwością wypatruję już kolejnej części. Z tego co wiem, ukaże się niebawem.

Kontynuacja książki Uśpione niebo, w której poznałam losy bohaterki Anny, jest bardzo ciepła, dojrzała i wpierająca.
Każdy z nas marzy o takiej cioteczce i gronie przyjaciół, na których zawsze można liczyć. Sama bohaterka, wykazała się niezwykłym hartem ducha. Może tak być, że to życiowe trudności ją zahartowały. Z niecierpliwością wypatruję już kolejnej części. Z tego co...

Anna wybaczyła księdzu a najlepsze jest to ze poznała druga dziewczynę skrzywdzona przez księdza...tylko ze ona potrzebowała więcej czasu by tamtemu przebaczyc...historia trudna ciekawa i piekna

Anna wybaczyła księdzu a najlepsze jest to ze poznała druga dziewczynę skrzywdzona przez księdza...tylko ze ona potrzebowała więcej czasu by tamtemu przebaczyc...historia trudna ciekawa i piekna

Zapraszam na moją opinię
https://mojefikusnezycieblog.blogspot.com/2023/02/przystan.html

"Jedno życie mamy dane i czy zrobimy z niego drogę przez mękę, czy dobrą zabawę to nasza, tylko i wyłącznie nasza decyzja."

Zapraszam na moją opinię
https://mojefikusnezycieblog.blogspot.com/2023/02/przystan.html

"Jedno życie mamy dane i czy zrobimy z niego drogę przez mękę, czy dobrą zabawę to nasza, tylko i wyłącznie nasza decyzja."

Przystań jest 2 tomem cyklu pt.: "Uśpione niebo" i zarazem 4 przeczytaną przeze mnie książką Autorki. To bardzo przejmująca powieść, która porusza ważne tematy. Jakie mam po niej wrażenia? Czym mnie wzruszyła? O tym przeczytacie poniżej.

Poznajemy tutaj dalsze losy głównej bohaterki Anny, która po kilku latach związku z księdzem, zostaje przez niego porzucona. Jest w całkowitej rozsypce i próbuje całe swoje życie poskładać od nowa. Choć jest to dla niej bardzo trudne, to jednak dzięki pomocy rodziny oraz przyjaciół udaje jej się wyjść na prostą. Droga ta jednak jest dosyć kręta i pełna różnego rodzaju przeszkód... Przed Anią stoją trudne decyzje, które być może całkowicie zmienią jej życie. Czy tak bardzo skrzywdzona przez mężczyznę kobieta, będzie jeszcze potrafiła zaufać i pokochać? Czy znajdzie gdzieś swoje miejsce na ziemi, gdzie będzie czuła się bezpiecznie? Czy będzie potrafiła zapomnieć o tym co złe? Czy uda jej się wybaczyć i z ufnością spoglądać w przyszłość? Na te pytania, znajdziecie odpowiedzi podczas czytania.

Jak wspomniałam na początku, jest to bardzo poruszająca lektura. Wskazuje nam ona między innymi jak ważne jest wsparcie najbliższych, jak trudną i nierówną walkę musimy podjąć o samych siebie. Ale też ważnym aspektem tej książki, jest wiara w Boga. Nie w jego pośredników, tylko w Samego Najwyższego. Jak rozmowa z Nim pomaga oczyścić duszę i umysł. Czując Jego obecność i łaskę, bohaterka czuje się spokojna i szczęśliwa. Wie, że z Jego pomocą pokona wszelkie trudności i będzie szczęśliwa, bo pragnie tego szczerze i z całego serca. Anna wie też, że musi iść dalej. Uświadamia sobie, że wszystko to, co spotkało ją do tej pory, wydarzyło się z jakiegoś powodu. Zdaje sobie sprawę również z tego, że na świecie żyje wiele kobiet, które przeżyły coś podobnego jak ona.

Bardzo wzruszająca a zarazem poruszająca trudny temat lektura. Romans z księdzem i jego konsekwencje, nie często są opisywane w powieściach, co czyni ją jeszcze bardziej intrygującą. Ta historia pokazuje wręcz heroiczną walkę o siebie i swoje szczęście, jednak czy opłacalną ? Dowiecie się tego, kiedy zapoznacie się z treścią książki ;)

Bardzo dziękuję Autorce oraz Million - Studio Wydawnicze za zaufanie, możliwość patronatu, za tę opowieść i za egzemplarz do recenzji. Przeczytajcie. Warto. Polecam i przyznaję 9 ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐/ 10 punktów ! 🛶😘

Przystań jest 2 tomem cyklu pt.: "Uśpione niebo" i zarazem 4 przeczytaną przeze mnie książką Autorki. To bardzo przejmująca powieść, która porusza ważne tematy. Jakie mam po niej wrażenia? Czym mnie wzruszyła? O tym przeczytacie poniżej.

Poznajemy tutaj dalsze losy głównej bohaterki Anny, która po kilku latach związku z księdzem, zostaje przez niego porzucona. Jest w...