Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Foczki

Okładka książki Foczki autora Robert Ostaszewski, 9788367494090
Okładka książki Foczki
Robert Ostaszewski
6,3 / 10
Wydawnictwo: Lind&Co Cykl: Zemsta i Partnerzy (tom 2) kryminał, sensacja, thriller
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
audiobook
Cykl:
Zemsta i Partnerzy (tom 2)
Data wydania:
2023-02-04
Data 1. wyd. pol.:
2023-02-04
Język:
polski
ISBN:
9788367494090
Długość:
1 godzina 41 minut
Lektor:
Filip Kosior
Średnia ocen
6,3 6,3 / 10
11 opinii 100 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Foczki w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Foczki

Średnia ocen
6,3 / 10
100 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
2 ocen
9
2 ocen
8
9 ocen
7
36 ocen
6
28 ocen
5
16 ocen
4
2 ocen
3
3 ocen
2
0 ocen
1
2 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Foczki

avatar
1027
405
TheReader
20.08.2025
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Przewidywalna, żeby nie powiedzieć nudna.

Przewidywalna, żeby nie powiedzieć nudna.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
766
146
Klaara
18.07.2025
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
2025

Jakoś szczególnie nie porwała mnie ta historia. Główna bohaterka też nie wzbudziła sympatii. Ot historyjka na 1 wieczór.

Jakoś szczególnie nie porwała mnie ta historia. Główna bohaterka też nie wzbudziła sympatii. Ot historyjka na 1 wieczór.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
1565
1431
Bzibzioh
06.06.2025
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Audiobooki
,
Legimi

Wg mnie sprawa samobójstwa nie została dostatecznie wyjaśniona. Są dowody winy w przypadku zamordowanej modelki, natomiast nie ma żadnych w sprawie samobójczej śmierci drugiej.

Wg mnie sprawa samobójstwa nie została dostatecznie wyjaśniona. Są dowody winy w przypadku zamordowanej modelki, natomiast nie ma żadnych w sprawie samobójczej śmierci drugiej.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

150 użytkowników ma tytuł Foczki na półkach głównych
  • 137
  • 13
55 użytkowników ma tytuł Foczki na półkach dodatkowych
  • 12
  • 11
  • 10
  • 9
  • 4
  • 3
  • 3
  • 3

Tagi i tematy do książki Foczki

kryminał zemsta modeling trzymające w napięciu Gdańsk emocjonujące detektywka mroczne tajemnice samobójstwo audiobook Foczki

Inne książki autora

Więcej
więcej
Robert Ostaszewski
Robert Ostaszewski
Polski prozaik, felietonista, krytyk literacki; doktorant w IFP UJ. Redaktor FA-artu i Dekady Literackiej, redaktor naczelny Portalu Kryminalnego, współredaguje także FA-art i Dekadę Literacką. Twórca określenia Proza Północy. Prowadzi bloga poświęconego literaturze „Mania literatury”. Prowadzi również warsztaty z kreatywnego pisania w Studium Literacko-Artystycznym na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autor kilkuset tekstów publikowanych m.in. w Gazecie Wyborczej, Tygodniku Powszechnym, Res Publice Nowej, Nowych Książkach, Odrze, Polityce, Twórczości, Tekstach Drugich. Wydał zbiór felietonów "Odwieczna, acz nieoficjalna" (2002),prozę "Troję pomścimy" (2002),zbiór opowiadań "Dola idola i inne bajki z raju konsumenta" (2005) oraz zbiór szkiców "Etapy. Rozmowy z pisarzami i nie tylko" (2008). Współautor dwóch powieści kryminalnych „Kogo kocham, kogo lubię” (2010, z Martą Mizuro) i „Sierpniowe kumaki” (2012, z Violettą Sajkiewicz). Autor powieści kryminalnych „Zginę bez ciebie” (2016) i „Zabij ich wszystkich” (2019),"Ukochaj na śmierć" (2020). Mieszka w Krakowie.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Uciec od prawdy Tomasz Wandzel
Uciec od prawdy
Tomasz Wandzel
Kiedy zaczęłam czytać "Uciec od prawdy" już od pierwszych stron zostałam wciągnięta w gęstą i pełną napięcia atmosferę kryminalnej zagadki. Wrocław, miasto pełne uroku, w tej opowieści staje się mrocznym labiryntem tajemnic, w którym nic nie jest takie, jakie się wydaje. Stefan Król, popularny pisarz kryminałów, zostaje zamordowany. To punkt wyjścia, który zapowiada historię pełną zwrotów akcji. Komisarz Andrzej Papaj i aspirant Justyna Nowicka stanowią duet, który doskonale prowadzi nas przez skomplikowaną pajęczynę tropów i motywów. Odkrywanie, że Król był oskarżany o plagiat, otrzymywał pogróżki, a jego żona miała romans, czyni śledztwo wielowymiarowym. Autor prowadzi nas przez labirynt podejrzeń, jednocześnie ukazując, jak cienka granica dzieli fikcję literacką od rzeczywistości. Jakby było mało to autor dodał jeszcze jeden wątek. Okazuje się, że odciski palców zamordowanego pisarza pasują do tych znalezionych na miejscu innego, równie brutalnego morderstwa. To jak dodatkowy kawałek układanki, który nagle zmienia cały obraz. Co chwilę dostajemy nowe elementy układanki, które zamiast rozjaśniać, jeszcze bardziej zaciemniają obraz. Wandzel doskonale żongluje wątkami, utrzymując napięcie i zmuszając do ciągłego zadawania pytań: kto, dlaczego, jak? Autor zbudował intrygę tak złożoną, że momentami miałam wrażenie, jakbym sama była jedną z podejrzanych. Książka zachwyciła mnie nie tylko intrygującą fabułą, ale także umiejętnością budowania postaci. Komisarz Papaj, z jego doświadczeniem i sceptycyzmem, kontrastuje z młodą i ambitną aspirant Nowicką. Ich dialogi i relacje dodają powieści lekkiego charakteru. Czytając "Uciec od prawdy", czułam, że wchodzę w sam środek kryminalnej gry, w której każdy ruch ma znaczenie. To książka, która sprawia, że czytelnik kwestionuje wszystko, łącznie z tym, co uważa za prawdę. Wandzel przypomina nam, że prawda jest często bardziej skomplikowana, niż chcielibyśmy wierzyć. Dla mnie to jedna z lepszych polskich powieści kryminalnych ostatnich lat – oryginalna, zaskakująca i poruszająca w sposób, którego się nie spodziewałam.
Malwi - awatar Malwi
ocenił na91 rok temu
Córka zakonnika Tomasz Wandzel
Córka zakonnika
Tomasz Wandzel
Zaginięcie Klementyny Wiertnickiej to nie tylko zagadka kryminalna – to podróż w głąb mrocznych zakamarków ludzkiej psychiki i tajemnic, które często sami przed sobą ukrywamy. Tomasz Wandzel w „Córce zakonnika” snuje opowieść pełną napięcia, gdzie każda wskazówka jest jak cień – niby coś mówi, a jednak pozostawia więcej pytań niż odpowiedzi. Od pierwszych stron wciągnęła mnie atmosfera Gdańska, nie tego pocztówkowego, ale realnego, dusznego, pełnego zakamarków, w których mogłaby przepaść nie tylko Klementyna, ale i zdrowy rozsądek śledczych. Komisarz Janusz Woronko i aspirantka Katarzyna Solińska to duet, który działa jak dwa ostrza tej samej broni – każde ma swoją funkcję, ale razem tną rzeczywistość na kawałki, szukając prawdy. Ich interakcje, pełne napięcia i wzajemnych przytyków, były dla mnie jedną z najjaśniejszych (choć niepokojąco cynicznych) stron tej historii. A potem na scenę wkracza Leokadia Pawlak, kobieta, która zdaje się żyć w rzeczywistości zbudowanej z niedopowiedzeń i ukrytych znaczeń. Jej historia, początkowo wyglądająca na osobliwy żart, okazuje się sercem tej opowieści. Córka zakonnika – brzmi jak absurd, prawda? Ale Wandzel wie, jak z absurdu wykuć dramat, który wciąga i nie pozwala odetchnąć. Woronko, z jego cynizmem i zmęczeniem światem, przypomina mi wilka, który zbyt długo krążył po pustkowiach i teraz wrócił do miasta, by zrozumieć, że nigdy nie przestał być dziki. Z kolei Solińska to inna bestia – młoda, bystra, zdeterminowana, ale nosząca w sobie cień nieujawnionych słabości. Ich rozmowy to pojedynek na słowa jak szachy rozgrywane na planszy pełnej min. A Leokadia Pawlak? Ona jest jak zjawa, która pojawia się i znika, pozostawiając za sobą chaos. Wydaje się, że nie pasuje do tej opowieści, a jednak to właśnie ona sprawia, że wszystkie elementy układanki zaczynają się łączyć. Czy rzeczywiście jest córką zakonnika? Czy to tylko metafora, której nie potrafimy zrozumieć? Wandzel nie daje nam łatwych rozwiązań, zmuszając nas do snucia własnych teorii – i to jest w tym wszystkim najpiękniejsze. Podobało mi się, że autor nie daje łatwych odpowiedzi. Każdy nowy trop bardziej gmatwa sprawę, a każda odpowiedź rodzi kolejne pytania. W pewnym momencie przestałam zgadywać, kto jest winny, bo i tak byłam pewna, że Wandzel wywróci moje oczekiwania do góry nogami. I nie myliłam się – zakończenie wbiło mnie w fotel, pozostawiając z mieszanką niedowierzania i podziwu. „Córka zakonnika” to książka, która udowadnia, że kryminał nie musi być prostą historią o zbrodni i karze. To coś więcej – zagadka, która wciąga nas do środka i każe zastanowić się, jak wiele sekretów kryje się w nas samych. Jeśli szukasz czegoś, co wykracza poza schematy, ta książka jest jak najbardziej dla Ciebie.
Malwi - awatar Malwi
ocenił na91 rok temu
Okra Konrad Modrzejewski
Okra
Konrad Modrzejewski
Horror Nowy zespół, nowa sprawa, nowe miejsce zbrodni, pracy i chwilowego zamieszkania ekipy. Komisarz Filip, Tomek i nieoficjalnie Sara, trafiają na wyspę Okra gdzie w ośrodku wczasowym znaleziono ciała trzech osób. Atmosfera powieści jest cmentarna. Dosłownie, bo część akcji rozgrywa się właśnie tam. Ponadto organizowane są na wyspie noce horroru co w mglistej atmosferze wyspy musi robić piorunujące wrażenie. Maraton filmów grozy organizowany jest raz do roku. Niech się Halloween w Stanach schowa! Zjeżdża dużo młodzieży z całej Polski. Prokurator Królik, straszny formalista, nielubiany przez zespół zachowuje się tak jakby bojkotował śledztwo. Zbliża się termin kolejnego festiwalu. Wieje grozą. Wszystkie służby w pogotowiu . Czy pokaz filmów zamieni się w igrzyska śmierci? Kalki z jakich skorzystał Harlan Coben, Wojciech Chmielarz, Cyryl Stronę są. Wiecie to jezioro. Ten las. Dużo młodzieży. Dzieje się coś złego. I wypełniamy te ramkę czym wola. To wypełnienie u Modrzejewskiego podoba mi się najbardziej. Aby dopełnić opisu grozy, autor w niewielkiej odległości osadza zakład, ośrodek, szpital raczej, dla psychicznie i nerwowo chorych i morduje po kolei w równych odcinkach czasu. Tak to już nie horror a slasher jak zauważyła Sara. Podobało mi się. Nawet te podsumowania Filipa, stary jestem, były na miejscu. No niestety, czas ucieka niszczy człowieka. ----------------------- Wzbogaciłam swój słownik o piżmian nie mylić z piżmakiem.
Hana - awatar Hana
oceniła na62 miesiące temu
Krwawe kimchi Robert Ostaszewski
Krwawe kimchi
Robert Ostaszewski
„Krwawe kimchi” Roberta Ostaszewskiego to audiobook, który wciąga słuchaczy w mroczny świat międzynarodowych intryg i zagrożeń. Akcja rozpoczyna się w Gdańsku, gdzie w remontowanej stoczni dochodzi do śmierci pracownika. Dynamiczna akcja spowodowana krótką formą daje całkiem nieźle spędzony czas.
Nessie - awatar Nessie
ocenił na69 miesięcy temu
Kasztanowo Konrad Modrzejewski
Kasztanowo
Konrad Modrzejewski
Trudna ocena. Z jednej strony były ciekawe i wciągające momenty. Z drugiej zastanawiam się co to za absurd. Nie wiem czy podobała mi się ta książka. Ciekawe wątki, dobra próba uchwycenia psychologii, a to wszystko przeplatane bajeczkami. Policjant, który nie jest policjantem tylko wynajętym aktorem. Komendant, który jest przemytnikiem. Dużo tych dziwnych sytuacji. Niby fajny główny bohater, ale nie wiem czy przeczytam kolejną.
książkoholiczka - awatar książkoholiczka
oceniła na623 dni temu
Demon z bramy Robert Ostaszewski
Demon z bramy
Robert Ostaszewski
Kolejna historia kryminalna z detektywką Renatą Łukowską, świetnie wykreowaną postacią literacką, którą bardzo polubiłam mimo jej nadużywania procentowych trunków i papierosów. Tym razem Renata późną nocą zostaje napadnięta w bramie gdańskiej kamienicy, w której mieszka. Z opresji ratuje ją sąsiad, jednak w najbliższych tygodniach dochodzi w Gdańsku do podobnych napaści na kobiety. Łukowska rozwiązuje sprawę, której tropy prowadzą do jej przeszłości. Podobnie jak w innych przeczytanych częściach cyklu akcja biegnie błyskawicznie i zaskakująco, świetne tło obyczajowe i samowolnie wymierzona kara przez detektywkę. Idealna 2 godzinna literacka rozrywka serwowana przez znakomitego lektora Filipa Kosiora.
Joanna - awatar Joanna
oceniła na710 miesięcy temu
Ślady zostają Agnieszka Pruska
Ślady zostają
Agnieszka Pruska
#books_consumption_2025: 078 Gdzie diabeł nie może, tam babę pośle część druga. Komisarz Sara „Szajba” Lipner nie zmieniła się po wydarzeniach z części pierwszej. Wraca wprawdzie do pracy w policji, acz za namową komisarza Piotra Sulicha ląduje w Archiwum X. Oczywiście nie była by sobą, gdyby w przydzieloną sprawę nie wgryzła się niczym pitbull w kość. Szczególnie, że wręcz na „dzień dobry” współpracownicy weszli jej na ambicję mówiąc, że jest kolejną osobą, która tą sprawę dostaje. W tle cały czas przewija się też sprawa jej byłego partnera. Jakie wrażenia? Podtrzymuję swoją opinię z części pierwszej, gdyż poziom jest utrzymany. Trochę trzeba przymknąć miejscami oko, ale generalnie historia jest ciekawa, czyta się szybko i przyjemnie. Przyzwoity tytuł, acz bez fajerwerków. Wobec czego 6/10 podtrzymane.
PrzemekRyk - awatar PrzemekRyk
ocenił na63 miesiące temu
Ogród zły Magdalena Sobota
Ogród zły
Magdalena Sobota
Magdalena Sobota "Ogród zły" "Złote kwiaty" "Róże cmentarne" Całkiem niezła seria, na którą trafiłam zupełnym przypadkiem. Co ciekawe, każdy tom jest inny. W pierwszym bohaterka jest policjantką, w drugim jest bezrobotna i prowadzi prywatne śledztwo - a w trzecim tom skupia się na procesie sądowym. Nie podobało mi się zakończenie - to chyba zakończenie, bo autorka zamyka klamrą wszystkie zdarzenia. Do tego sposób, w jaki rozwiązała zagadkę w tomie trzecim zupełnie mi się nie podoba... Jednak i tak warto przeczytać cała trylogię! Polecam!
Katarzyna - awatar Katarzyna
oceniła na91 miesiąc temu
Wbrew rozsądkowi Agnieszka Pruska
Wbrew rozsądkowi
Agnieszka Pruska
#books_consumption_2025: 077 Gdzie diabeł nie może, tam babę pośle… W przypadku Sary „Szajby” Lipner diabła nie trzeba, sama pani komisarz wystarczy. Będąc na urlopie po wcześniejszych dramatycznych wydarzeniach dowiaduje się o zamordowaniu znajomego z siłowni. I cóż… Usiedzieć na czterech literach nie potrafi, rozpoczyna prywatne śledztwo, regularnie podnosząc ciśnienie prowadzącemu oficjalnie dochodzenie komisarzowi Piotrowi Sulichowi. Komisarzowi, który przez długie tygodnie wyciągał Szajbę z marazmu, a który (prawdopodobnie) niejednokrotnie pluł sobie z tego powodu w brodę. Sytuacja w życiu prywatnym zaś… No też jest u Sary taka, jaka jest. Sama historia? Powiem tak. Czyta się szybko, lekko i przyjemnie. Owszem trzeba trochę przymknąć oko na pewne nieścisłości, np. to, że raz mowa o tym, że Sara jest na urlopie bezpłatnym, a w innym miejscu mowa, że co miesiąc wpływa jej na konto wypłata, czy to, że jej kiepska kondycja psychiczna nie przeszkadza jej w dorabianiu jako kierowca Ubera… Poza tym Szajba pcha palce między drzwi, wychodzi cało z każdej opresji, Sulich chronią ją niczym kwoka kurczęta jednocześnie dzieląc się informacjami o prowadzonym dochodzeniu. No jednak troszku to wszytko naciągane. Nie jest to kryminał wybitny, historia nie jest jakiś wyszukana, nie wciągający tak, że wypieki na twarzy się pojawiają, a oderwać się od czytania nie można. Po prostu w miarę solidnie napisany tytuł, dobra pozycja na lekturę np. w trakcie podróży. Jak będzie w kolejnych częściach cyklu? Poczytam, to zobaczę. Na razie „Wbrew rozsądkowi” dostaje ode mnie 6/10.
PrzemekRyk - awatar PrzemekRyk
ocenił na63 miesiące temu
Czerwony Krąg Anthony Horowitz
Czerwony Krąg
Anthony Horowitz Sarah J. Naughton
Całkiem przyjemne słuchowisko, pomimo tego, że postać Sherlocka była już "wałkowana" przez popkulturę wielokrotnie - naprawdę znalazłam tutaj coś nowego. Samego Sherlocka uważam, że można by jeszcze podkręcić, dodać więcej scen świadczących o jego specjalnych zdolnościach, ale zobaczymy... Może to była tylko pierwsza, wstępna, zarysowująca historię część. Od razu zaczęłam kolejną.
kie_rka - awatar kie_rka
oceniła na71 rok temu
Złote kwiaty Magdalena Sobota
Złote kwiaty
Magdalena Sobota
Magdalena Sobota "Ogród zły" "Złote kwiaty" "Róże cmentarne" Całkiem niezła seria, na którą trafiłam zupełnym przypadkiem. Co ciekawe, każdy tom jest inny. W pierwszym bohaterka jest policjantką, w drugim jest bezrobotna i prowadzi prywatne śledztwo - a w trzecim tom skupia się na procesie sądowym. Nie podobało mi się zakończenie - to chyba zakończenie, bo autorka zamyka klamrą wszystkie zdarzenia. Do tego sposób, w jaki rozwiązała zagadkę w tomie trzecim zupełnie mi się nie podoba... Jednak i tak warto przeczytać cała trylogię! Polecam!
Katarzyna - awatar Katarzyna
oceniła na91 miesiąc temu
Parafrenia Magdalena Kornak
Parafrenia
Magdalena Kornak
Audiobook (9h07m) lektor 11/10 (Filip Kosior) Ciekawe zakończenie serii. Co można zrobić dla ukochanej kobiety? Co tkwi w umyśle psychopaty? Czy Szymon zdaży uratować Amelię? Jednak show kradną Wierzba z babcią Genowefą. Czy można prosić autorkę o kryminał z tą parą. Te teksty... Warto
Marcin - awatar Marcin
ocenił na827 dni temu
Hipersomnia Magdalena Kornak
Hipersomnia
Magdalena Kornak
Po lekturze Hipersomni jestem pewien dwóch rzeczy – że zawieszona we współczesnym świecie zasada – oko za oko, ząb za ząb – w stosunku do niektórych została zawieszona za wcześnie, oraz tego, że praca rodziców zabija (omal nomen-omen) dzieci, znaczy relacje z nimi. Wszystko toczy się źle – ucieczka z Wrocławia w góry nic w zasadzie nie dała, bo przeznaczenie/karma/zły los/kaprys autorki – (jak zwał tak zwał) kroczą za bohaterami jak cień w słoneczny dzień. Tylko czemu w to jeszcze dzieci mieszać? Raz wartko, raz powolnie, akcja toczy się ku (nie)spodziewanemu finałowi, który… Który finałem nie jest, tylko preludium części kolejnej. Bo Hipersomnia to „tebecet”  (to be continue). Czyli trzeba czytać dalej. Niej jest to specjalnie duża przykrość, ale… Ale jednak wolę, by rzeczy zamykały się jednotomowo. Z przyczyn praktycznych – kto wie, ile jeszcze pożyje? Solidne 6. Czytać, czytać.
Stefan Bolcman - awatar Stefan Bolcman
ocenił na616 dni temu
Hipoksja. Na krawędzi tchu Klaudiusz Szymańczak
Hipoksja. Na krawędzi tchu
Klaudiusz Szymańczak
Latanie dla mnie jest bardzo niekomfortowe, jak jestem w samolocie nie potrafię się w 100% wyluzować. W głowie układam różne scenariusze, oczywiście te czarne. Po Hipoksji mam odblokowany kolejny lęk. Czułam, że byłam tam razem z bohaterami, dla mnie sztos. Miałam chwile, gdy złapałam się na łapaniu oddechu. Bardzo kibicowałam bohaterom, by wszystko się udało. Byłam też zdziwiona, że w przypadku takiej awarii, może dojść do zestrzelenia samolotu, teraz będę przeszukiwać przeglądarkę, żeby sprawdzić jak to wygląda w realu.
mulberry - awatar mulberry
ocenił na94 miesiące temu
I co dalej? Agnieszka Peszek
I co dalej?
Agnieszka Peszek
Jestem fanką książek Agnieszki Peszek, zwłaszcza serii z Dorotą Czerwińską, która co prawda w tej występuje epizodycznie, ale i tak miło było się z nią spotkać. Historia krótka, choć fabuła rozgrywa się na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Jest tu wiele wątków, bo książka powstała na podstawie opowiadań współtworzonych przez czytelników, ale czyta się ją fajnie i szybko.
Kamila - awatar Kamila
oceniła na62 lata temu
Zasypane Popiołem Kamila Denis
Zasypane Popiołem
Kamila Denis
To taka książka o której szybko się zapomina. Dobre czytadło dla miłego spędzenia czasu. Po czasie jednak ulatuje z pamięci. Piszę tę recenzję dwa miesiące po wysłuchaniu. Mniej więcej pamiętam o czym była. Żona wpływowego polityka zgłasza się z prośbą o pomoc do detektyw, która nie cieszy się ani sławą ani renomą. Kobieta ta wkrótce po tym zaginie... Nie pamiętam jednak jak się skończyła ta książka;) Pamiętam za to, że wciągnęła mnie i miło spędziłam czas, bo czytał oczywiście najlepszy lektor świata - Filip Kosior :)
mbutterfly - awatar mbutterfly
ocenił na71 rok temu
Powrotny z Wrocławia Artur Żurek
Powrotny z Wrocławia
Artur Żurek
Dobra , ciekawa książka. Autor nie zostanie przeze mnie zapomniany , na pewno jeszcze sięgnę po jego książki . Wrocław - prawdziwy, magiczny, wzbudzający u mnie wspaniałe wspomnienia po wrześniowej wizycie , całkowicie skradł moje serce !!! Akcja wartka, momentami bardzo zagmatwana i lekko dziwna utrudnia czytelnikowi dojście do prawdy , ukazuje po raz kolejny chciwość, zemstę i kler wyzuty z sumienia. Bardzo wyraziste i różnorodne postaci. Dobre zakończenie budzące nadzieję i reakcja głównej bohaterki stwierdzającej, że to musi pociągnąć za sobą powrót do Wrocławia ( ja też tam wracam w przyszłym roku ! ) gdyż tam gdzie są korzenie są nasze uczucia i nie da się od nich uciec . Książka dobra, pełna zawiłości ale za razem wciągająca, godna polecenia!
Helena ZIMERSKA - awatar Helena ZIMERSKA
oceniła na63 miesiące temu
Chirurg Magdalena Wilk
Chirurg
Magdalena Wilk
Hm. Co by tu napisać? Nie zachwyciło mnie to jakoś specjalnie, ale bardzo złe nie było. Rozwiązania zagadki można się było z powodzeniem domyślić, do tego klimaty nadprzyrodzone, mieszanka kontrowersyjna i na pewno nie dla każdego. Niemniej przebrnąłem bez większych problemów.
Paweł - awatar Paweł
ocenił na62 lata temu
Cios za cios Agnieszka Peszek
Cios za cios
Agnieszka Peszek
„Cios za ciosem” książka wciągnęła mnie od pierwszych stron i trzymała w napięciu aż do samego końca. Historia opowiedziana jest z trzech perspektyw — Dagmary, silnej i zdeterminowanej młodej kobiety, komisarza Grzegorza Wiśniewskiego oraz z pamiętnika psychopaty, którego myśli potrafią przyprawić o dreszcze. To opowieść o mroku ludzkiej natury, tajemnicach i konsekwencjach podejmowanych decyzji. Mocna, emocjonująca lektura, po której z niecierpliwością czekam na kolejną część.
Małgorzata Matras - awatar Małgorzata Matras
ocenił na95 miesięcy temu
Gotowy na wszystko Paul Cleave
Gotowy na wszystko
Paul Cleave
Noah, dawny zastępca szeryfa, wraca po latach do Acacia Pines. Został poproszony o odnalezienie dziewczynki, którą dwanaście lat temu już raz uratował. Kryminał troszkę "przegadany", dużo dialogów, które posuwają fabułę do przodu. Główny bohater niezniszczalny, z bagażem doświadczenia, jak prawie szeryf w dawnym westernowym stylu.
FranS - awatar FranS
ocenił na65 miesięcy temu

Cytaty z książki Foczki

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Foczki