Serce oskarżycielem

zbrodnia (prawie doskonała) w wyniku szaleństwa, szaleństwo w wyniku obsesji, obsesja w wyniku zdeformowanego fenomenu... oka z bielmem jako "sępiego", złego...

klasyk z 1843 roku...

zbrodnia (prawie doskonała) w wyniku szaleństwa, szaleństwo w wyniku obsesji, obsesja w wyniku zdeformowanego fenomenu... oka z bielmem jako "sępiego", złego...

klasyk z 1843 roku...

Poe pokazuje tu, jak cienka granica dzieli rozsądek od szaleństwa.

Poe pokazuje tu, jak cienka granica dzieli rozsądek od szaleństwa.

,,Zbrodnia i kara" Dostojewskiego, gdyby była krótkim opowiadaniem:

,,Zbrodnia i kara" Dostojewskiego, gdyby była krótkim opowiadaniem:

Sumienie to coś w rodzaju piątego koła u wozu.

Sumienie to coś w rodzaju piątego koła u wozu.

Audiobook.
Genialna wersja audio! Przejmująca muzyka w tle, idealnie wpasowuje się w symfonię bólu i przerażenia którą zafundował tu Poe.
To było niesamowite doświadczenie, aż miałem ciarki. Polecam 👍

Audiobook.
Genialna wersja audio! Przejmująca muzyka w tle, idealnie wpasowuje się w symfonię bólu i przerażenia którą zafundował tu Poe.
To było niesamowite doświadczenie, aż miałem ciarki. Polecam 👍

Nikt tak pięknie w tak małym tekście nie potrafił stworzyć tak wyrazistej atmosfery jak Poe.
Człowiek i obsesja, dwie uzupełniające się siły.
Tekst mnie nie zaskoczył, ale słownictwo jakim operuje Poe jest dla mnie niemal perfekcyjnie, no co tu dużo mówić, polubiłem się z głosem serca.

Nikt tak pięknie w tak małym tekście nie potrafił stworzyć tak wyrazistej atmosfery jak Poe.
Człowiek i obsesja, dwie uzupełniające się siły.
Tekst mnie nie zaskoczył, ale słownictwo jakim operuje Poe jest dla mnie niemal perfekcyjnie, no co tu dużo mówić, polubiłem się z głosem serca.

Jak ktoś słusznie napisał - "Zbrodnia i kara" na kilku stronach. Serio ktoś odbębnienie takiego tematu w kilkunastu akapitach uznaje za dzieło warte oceny powyżej 5/10??? Bo ja tu widzę lenistwo i brak szacunku dla czytelnika. Ot, wpadłem na pewien pomysł, ale jestem zbyt leniwy, żeby zamienić ten pomysł w dzieło literackie.

Ja naprawdę doceniam, że Poe przedstawia nam tutaj monolog mordercy, pozwalający wniknąć w jego sposób rozumowania, oraz efekt targających nim wyrzutów sumienia. Było to pewnie niesamowicie nowatorskie w I połowie XIX w. Ale w I połowie wieku XXI nie ma już w tym nic odkrywczego i pozostaje delektowanie się warstwą literacką. A tutaj delektować się nie ma czym – styl i warsztat Autora balansują niestety na granicy grafomanii.

A skoro mowa o grafomanii, przejdźmy do nieszczęsnego tłumaczenia Leśmiana. Który wielkim poetą był. A jedną z najbardziej charakterystycznych cech jego poezji są neologizmy i kreatywne słowotwórstwo. I działowpływa to cudnicznie w jego własnorymach. Ale – na bożolitość – nie w przekładożeniach. I wtoprzydatku prozy. Oryginalny tekst Poego został usiłodziwniony leśmianizmami, co sprawiło, że stał się potwornie pretensjonalny. Co więcej – zarzuty co do archaiczności języka polskiego tłumaczenia są w pełni uzasadnione, gdyż Leśmian na siłę stylizuje język na staropolski tam, gdzie Poe używa słów, które nawet dziś nie są przestarzałe. Jeden drobniutki przykład z jednego z opowiadań:
„After that, the sound of the inquisitorial voices seemed merged in one dreamy indeterminate hum.”
„Po czym wydało mi się, iż brzmienia głosów inkwizytorskich grążą się w bezbrzeżnej gędźbie majaczeń”.
Grążą się w bezbrzeżnej gędźbie majaczeń. Niech ktoś zabierze temu panu maszynę do pisania zanim czytelnikom stanie się krzywda.

Nie wiem, czy te opowiadania przetłumaczył ktoś poza Leśmianem, ale jeśli tak, to zdecydowanie radziłbym wybrać alternatywę. Gorzej nie będzie. A jeśli ktoś zna bardzo dobrze angielski, to polecam czytać/słuchać w oryginale. I nie musicie do tego wiedzieć jak jest po angielsku "gędźba".

Jak ktoś słusznie napisał - "Zbrodnia i kara" na kilku stronach. Serio ktoś odbębnienie takiego tematu w kilkunastu akapitach uznaje za dzieło warte oceny powyżej 5/10??? Bo ja tu widzę lenistwo i brak szacunku dla czytelnika. Ot, wpadłem na pewien pomysł, ale jestem zbyt leniwy, żeby zamienić ten pomysł w dzieło literackie.

Ja naprawdę doceniam, że Poe przedstawia nam...

Podobne do "Czarnego kota". Bohater postanawia zabić sąsiada, bo nie podobało mu się jego oko. Całkiem fajny opis obsesji i świetne zakończenie.

Podobne do "Czarnego kota". Bohater postanawia zabić sąsiada, bo nie podobało mu się jego oko. Całkiem fajny opis obsesji i świetne zakończenie.

Historia trwa zaledwie parę minut więc ciężko się nad nią rozpisać, natomiast motyw bardzo fajny no i styl pisania Edgara tutaj to poezja.

Historia trwa zaledwie parę minut więc ciężko się nad nią rozpisać, natomiast motyw bardzo fajny no i styl pisania Edgara tutaj to poezja.

Niezła "Zbrodnia i kara" hahhahaha

Niezła "Zbrodnia i kara" hahhahaha