Profil użytkownika: lulusiowa

Opowieść o samotnym rodzicielstwie, stracie, tęsknocie i miłości, ale bez patosu, za to z poczuciem humoru.

Danny zostaje samotnym ojcem po śmierci żony w wypadku samochodowym, a jego syn zamknął się w sobie i przestał odzywać do kogokolwiek. Danny musi jakoś wiązać koniec z końcem, w czym nie pomagają długi i utrata pracy. Spacerując po parku wpada na pomysł, żeby zostać ulicznym artystą i tak zarabiać. Kupuje strój pandy (zdecydowanie po przejściach) i pozbawiony poczucia rytmu zaczyna tańczyć. Czy to ma prawo się udać?

Opowieść o samotnym rodzicielstwie, stracie, tęsknocie i miłości, ale bez patosu, za to z poczuciem humoru.

Danny zostaje samotnym ojcem po śmierci żony w wypadku samochodowym, a jego syn zamknął się w sobie i przestał odzywać do kogokolwiek. Danny musi jakoś wiązać koniec z końcem, w czym nie pomagają długi i utrata pracy. Spacerując po parku wpada na pomysł, żeby zostać...

Mam ogromne zaległości, jeśli chodzi o literaturę młodzieżową i YA głównie dlatego, że już od dawna młodzieżą nie jestem, ale zachwycona Heartstopperem postanowiłam pójść tą drogą, czytać kolejne książki i sięgnęłam po The Gravity of Us. Miałam duże oczekiwania, niestety skończyło się małym rozczarowaniem. Nie jestem w stanie stwierdzić na ile to wina samej książki, a ile tłumaczenia. A może jestem na tyle daleka od młodzieży, że nie wiem, że teraz dzieciaki "sarkają" zamiast odburknąć oraz mówią o bawieniu "gawiedzi". Znam te słowa, ale nie wydawało mi się, że są w codziennym i powszechnym użyciu. Dialogi wydały mi się nienaturalne, a wręcz chwilami przypominały to, co sama pisałam do szuflady, kiedy byłam młodzieżą i co nigdy nie ujrzało światła dziennego. Tak samo niektóre opisy ubioru czy kolorów wydały się zbyt szczegółowe i odróżniające się od reszty książki. Cały czas zastanawiam się skąd główny bohater wiedział, że obiekt jego uczuć też jest gejem. (Nie)stety da się wyczuć, że książka jest debiutem.

Nie chcę być zupełnie krytyczna wobec tej książki, ale im więcej czytam, tym bardziej krytycznie patrzę na książki i mam większe porównanie. Mimo wszystko każda książka, w której pojawiają się postacie ze społeczności LGBTQ+ to kolejny krok do edukacji i tworzenia bardziej świadomego społeczeństwa, a mówię to jako osoba, która wychowywała się w czasach, kiedy dzieciaki wyzywały się od Downów i pedałów, żeby sobie dopiec i z perspektywy czasu widzę jak krzywdzące i głupie to było, a wynikało z braku edukacji w tych tematach.

Mam ogromne zaległości, jeśli chodzi o literaturę młodzieżową i YA głównie dlatego, że już od dawna młodzieżą nie jestem, ale zachwycona Heartstopperem postanowiłam pójść tą drogą, czytać kolejne książki i sięgnęłam po The Gravity of Us. Miałam duże oczekiwania, niestety skończyło się małym rozczarowaniem. Nie jestem w stanie stwierdzić na ile to wina samej książki, a ile...

Przeczytałam chyba wszystko co dotychczas pojawiło się na polskim rynku wydawniczym - biografię autorstwa Margarety Strömstedt, Dzienniki z lat wojny, listy i wydawało mi się, że już dużo wiem o Astrid i trudno będzie mnie zaskoczyć. Bardzo się cieszę, że się tak bardzo pomyliłam! Trudno powiedzieć, czy to kwestia tego, że książka powstała lata po śmierci autorki i ta już nie miała wpływu na jej kształt, a może dlatego, że napisała ją osoba, która nie była z nią w żaden sposób związana, a może to wszystko razem doprowadziło do tego, że książka przybliża nam historie, które wcześniej nie zostały opowiedziane, ale było można znaleźć je między wierszami innych książek, rozwija wątki, które zostały zarysowane.
Ponadto w książce są wspomnienia m.in. córki Astrid - Karin Nyman, Margarety Strömstedt, która opowiada o kulisach powstania pierwszej biografii i ingerencji Astrid w jej kształt. Do tego fotografie, której wcześniej nie były opublikowane (a przynajmniej tak mi się wydaje).
Jeśli ktoś chce bliżej poznać życie Astrid Lindgren to jest to lektura obowiązkowa.

Przeczytałam chyba wszystko co dotychczas pojawiło się na polskim rynku wydawniczym - biografię autorstwa Margarety Strömstedt, Dzienniki z lat wojny, listy i wydawało mi się, że już dużo wiem o Astrid i trudno będzie mnie zaskoczyć. Bardzo się cieszę, że się tak bardzo pomyliłam! Trudno powiedzieć, czy to kwestia tego, że książka powstała lata po śmierci autorki i ta już...