Żona dyplomaty

Pierwszy tom powieści Pam Jenoff połknęłam dosłownie w mgnieniu oka. Automatycznie po zamknięciu „Dziewczyny komendanta”, natychmiast sięgnęłam po „Żonę dyplomaty” i mało tego że się nie zawiodłam to stwierdzam stanowczo, że tom drugi znacznie przewyższa część pierwszą.
„Żona dyplomaty” to historia życia i wielkiej miłości młodej żydówki Marty Nedeman, którą poznajemy już w pierwszym tomie powieści Pam Jenoff. Marta cudem odnaleziona przez amerykańskiego żołnierza w nazistowskim obozie, zmaltretowana do granic wytrzymałości powoli wraca do zdrowia. Do życia przywraca ją nie tylko opieka w szpitalu ale i miłości do Paula, żołnierza który odnalazł ją. Wielka miłość młodych nie tylko snuje plany na przyszłość ale i pozostawia po sobie brzemienne skutki. Niestety szczęście obojga nie trwa długo, bowiem przerywa je tragiczny wypadek samoloty amerykańskich żołnierzy w którym leciał też cały oddział Paula. Marta ponownie musi dźwignąć zdruzgotane życie i pomaga jej w tym poznany przez przypadek brytyjski dyplomata Simon. Z czasem dziewczyna leczy swoje rany i razem z Simonem układa sobie życie budując wspaniały ciepły dom. Niestety, gdy ponownie uśmiecha się do niej szczęście to za rogiem czai się już kolejne niebezpieczeństwo. Okazuje się, że jej polskie korzenie mogą pomóc brytyjskiemu wywiadowi w zdemaskowaniu komunistycznego szpiega, ale dla Marty oznacza to powrót do znienawidzonej przeszłości.
Książkę czyta się błyskawicznie i bardzo przyjemnie a szybkie zwroty akcji, narastające napięcie i dreszczyk emocji sprawia, że czerpiemy z niej wiele przyjemności z dużą dozą emocji. Muszę jeszcze dodać, że spotkałam się z różnymi opiniami o tej powieści, dlatego też zaznaczam, sięgając po wydawnictwo Harlequin nie spodziewajcie się niczego innego jak rasowego romansu. Z tym że w tym przypadku romans jest podszyty nutką dreszczyku i emocji oraz szpiegowską sensacją w tle. Proponuję inaczej nie podchodzić do tej pozycji ponieważ niepotrzebnie będziecie oczekiwać niemożliwego, jak inni i przede wszystkim stracicie ogromną przyjemność z czytania tej powieści.
Największym, jednak atutem tej książki jest jej zakończenie. Już dawno nie czytałam powieści, która skończyła by się w tak idealny sposób. Dosłownie łza kręci się w oku a serce przepełnia radość. Dlatego polecam gorąco tę książkę i chociażby dlatego żeby dobrnąć właśnie do jej idealnego zakończenia.
Polecam !!

Książka bierze udział w wyzwaniach czytelniczych „Pod hasłem” i „Z półki”

Pierwszy tom powieści Pam Jenoff połknęłam dosłownie w mgnieniu oka. Automatycznie po zamknięciu „Dziewczyny komendanta”, natychmiast sięgnęłam po „Żonę dyplomaty” i mało tego że się nie zawiodłam to stwierdzam stanowczo, że tom drugi znacznie przewyższa część pierwszą.
„Żona dyplomaty” to historia życia i wielkiej miłości młodej żydówki Marty Nedeman, którą poznajemy już w...