Reksio. Wesołe podwórko

W mieście Humorki gościmy po raz trzeci, tym razem u państwa Dąsaczy. Jak samo nazwisko wskazuje, atmosfera może być "naburmuszona" :) I rzeczywiście. Wezwano nawet doktora. Przyznam, że dawno tak nie rozśmieszyła mnie scena, kiedy panna Dąsacz strzela fochami. Już dla tej tylko ilustracji i epizodu, warto sięgnać po tę książkę. Znajdziecie też przepis na pokonanie "nadąsania", z którego można skorzystać, kiedy tylko poczujecie, że się zbliża. Wiem już czego brakuje, podczas czytania... dalszego ciągu. Opowiadanie wydaje się za krótkie, bo chciałoby się jeszcze poczytać więcej :)Polecam. malewielkieksiazki.blogspot.com/

W miasteczku Humorki, przy ulicy Krótkiej Drzemki 11 mieszka rodzina Leniwczaków. Jak zapewne się już domyślacie ulubionych zajęciem wszystkich jej członków jest relaksowanie się i nicnierobienie. Mama, prowadząca salon fryzjerski wprowadziła specjalny, tygodniowy system strzyżenia tak- aby zminimalizować nakłady pracy. Stanowisko pracy taty, również idealnie odpowiada jego potrzebom. Jako nocny recepcjonista hotelu "Nocny Marek" ma bowiem możliwość ucinania sobie drzemki podczas sprawowania obowiązków. Rodzieństwo Leniwczaków to natomiast małe bystrzaki, które co rusz wymyślają nowe sposoby i narzędzia ułatwiające im codzienność. --- To właśnie dzieci pewnego dnia namawiają rodziców na przygarnięcie zwierzątka. Właściwie marzą o psie, który wytresowany przynosiłby i odnosiłby za nich różne przedmioty. Jednak po wizycie w leśnym schronisku wracają do domu z...a to już doczytajcie sami 😉 --- Książeczka w bardzo humorystyczny sposób prezentuje przywarę rodziny. Jednak to co najbardziej przekonuje mnie do niej, jak i do całej serii, to ukazanie dzieciom, że nawet w pierwszej chwili postrzegana jako negatywną cecha, może okazać się potrzebna i przynieść korzyści nie tylko tytułowej rodzinie, ale i innym mieszkańcom miasteczka.

Tuliś to łagodny olbrzymi niedźwiadek, który podejmuje się opieki nad jajeczkami Ptaszka Czubaszka. A pomagają mu w tym Króliki Śmieszki i Rodzina Owiec. Ale jak to w życiu bywa, przydarza się coś niespodziewanego. „Miś Tuliś kocha małe ptaszki” to niezwykle pogodna, pełna humoru książeczka z fantastycznym przesłaniem: przytulenie jest doskonałe na każdy dzień. Idealny tytuł dla maluchów.

Jakoś nas nie zachwyciła. Może trochę dzieciom się spodobała, ale im akurat kolorowe książki podobają się bardzo, mnie niekoniecznie. Przeczytałem i leży odłożona na półeczce w kategorii: do oddania do biblioteki. Sama historia jest typowa, przesłodki Miś o przydomku Tuliś przeżywa swój pierwszy dzień w przedszkolu. A ponieważ to tylko książka Tuliś jest i podekscytowany i zadowolony (dla większości 3 latków pierwszy dzień w placówce edukacyjnej to jednak spora trauma). Ale nasz Miś dzielnie spaceruje tam się wybiera. Wita go Pani Łosia (niezbyt fortunne imię dla nauczycielki),która najserdeczniej jak tylko może zaprasza wszystkich przedszkolaków do tego by poczuły się jak u siebie w domu. Króluje oczywiście przytulanie, z każdym i na każdy możliwy sposób (to akurat bardzo potrzebne). Przedszkolaki mają swoje przedszkole zabawy i aktywności (oczywiście wszyscy się dobrze bawią),a na końcu powrót do domu, oczywiście pod hasłem „ale fajnie jest w przedszkolu”.

Kupiłam już z dobre dwa/trzy lata temu pod wpływem dobrych opinii. Rzeczywiście to była dobra decyzja. Od tego czasu przeczytana wielokrotnie podczas wieczornych rytuałów. Początkowo czytając to naszemu dziecku jako 4-latkowi średnio się podobała i bardziej służyła jako kolejna książka do opowiadania co widać było na obrazku, jednak z czasem, gdy nasze dziecko rośnie, coraz częściej do niej wracamy i waz z naszym 6-latkiem prowadzimy dyskusje na temat śmiecenia i dbania o środowisko. Przy okazji bardzo ładnie zilustrowana, więc tym bardziej miło się czyta i ogląda. Nie wiem czy wszystkie wydania są takie same, nasze jest większe niż format A4 i to trochę czasami przeszkadza w czytaniu jak po całym dniu jest się mocno zmęczonym.

Ta książka całkowicie skradła nasze serca, więc jestem nieobiektywna i daje dychę! "Mały pirat" to pełna emocji historia dla najmłodszych, niosąca ze sobą mądre i wartościowe przesłanie. Książka ma duży format, opatrzona jest cudownymi ilustracjami, tekst jest rymowany. To bardzo ciekawa opowieść, akcja jest wartka, pełna dynamizmu. Czyta się płynnie i szybko. Przysłowiową wisieńką na torcie jest wyjątkowe przesłanie. A mianowicie - wartość człowieka nie zależy od jego rozmiaru czy wyglądu. Ważne jest, aby akceptować siebie, znajdować w sobie dobre cechy i je doceniać. "Niedoskonałości" zamieniać na atuty, bo coś co może się nam wydawać utrapieniem w rzeczywiści czyni nas wyjątkowymi. Polecam!

"Staś Pętelka. Ferie w lesie" to urocza książeczka dla dzieci, która opowiada o zimowych przygodach Stasia i jego rodziny w Puszczy Białowieskiej. Autorka, Barbara Supeł, w przystępny i ciepły sposób opisuje radość z ferii spędzonych na łonie natury. Książka jest bogato ilustrowana, co przyciąga uwagę młodych czytelników i pomaga im wyobrazić sobie opisywane sceny. Staś Pętelka to postać, z którą dzieci łatwo się identyfikują, ponieważ przeżywa podobne emocje i sytuacje.

Książka przeczytana dosłownie na zajęciach z dziećmi, wcześniej tylko przekartkowana. Okazała się strzałem w dziesiątkę. Bałem się uproszczeń i pewnych zabiegów literackich, które później – w czasie zajęć – musiałbym odkręcać. Na szczęście nic takiego nie miało miejsca. Przy przyjemnej oprawie graficznej i prostej, ale nie potraktowanej pobłażliwie historyjce, udało się przemycić autorce podstawy udzielania pierwszej pomocy i resuscytacji. Nie mam się do czego przyczepić i jestem pełen podziwu.

Seria książeczek o samochodziku Franku, jak sama nazwa wskazuje, opowiada o przygodach dzielnego terenowego samochodziku. Franek ma czerwony kolor i często uśmiecha się i mruga przyjaźnie do innych. W tym tomie wraz z przyjacielem Luckiem wyruszają na poszukiwanie pirackiego skarbu. Nie jest to takie proste - najpierw samochodziki muszą prawidłowo odszyfrować mapę a następnie podążać za wskazówkami z listów. Czy przyjaciołom uda się odnaleźć prawdziwy skarb? Książeczka ma bardzo ładne, duże, kolorowe ilustracje. Od razu przyciągają wzrok czytelnika. Mała ilość tekstu na poszczególnych stronach sprawia, że tego typu książki z pewnością nie znudzą się małym czytelnikom. Na końcu książki znajdują się łamigłówki dotyczące przeczytanej opowieści.

Ta pełna ciepła i uroku opowieść przenosi młodych czytelników w malowniczy świat polskiej wsi. Każdy zakątek kryje tu niespodzianki, a natura zachwyca swoim pięknem. Główna bohaterka, Tola, wraz z rodzicami odwiedza wieś, gdzie jej mama spędzała wakacje w dzieciństwie. Początkowa nieśmiałość dziewczynki szybko ustępuje miejsca fascynacji wiejskim życiem. Autorka z wrażliwością i humorem opisuje perypetie Toli, pozwalając nam wczuć się w jej emocje. Razem z bohaterką przeżywamy radość z zabaw, ekscytację z odkrywania nowych rzeczy i ciepło rodzinnych więzi. Prosty, zrozumiały język oraz barwne ilustracje Oli Krzanowskiej, oddające klimat wsi, sprawiają, że lektura jest przyjemnością. „Tola na wsi” ukazuje wieś jako miejsce pełne uroku, gdzie można odpocząć, bawić się i zdobyć cenne doświadczenia. To opowieść o wartości spędzania czasu z rodziną, bliskości natury i radości z odkrywania świata. Jeśli szukacie ciepłej, sielskiej opowieści, to będzie dobry wybór. Recenzja: https://kotkawaiksiazki.pl/tola-na-wsi-anna-wlodarkiewicz-recenzja/

Kolejna z serii o ZOO zabawna książka zachęcająca dzieci do mycia zębów. Lekka, w sam raz na wieczorne czytanie przed snem. Sympatyczni bohaterowie, ciekawa historyjka, atrakcyjna grafika. Zwierzęta w Zoo dzięki pomysłowości dyrektora, z pomocą jeża Ignacego zostały skutecznie zachęcone do szczotkowania uzębienia.

Tupcio przygotowuje się do świąt. Ubrał choinkę i przystroił Teddy'ego w czerwoną czapeczkę. Teraz tylko czekać na Świętego Mikołaja i prezenty. :) W międzyczasie można się jeszcze pobawić – czas będzie szybciej płynął. Jest jednak troszkę za zimno, a Tupcio nie lubi marznąć. Przed wejściem do ciepłego domku dzieje się coś, co zasiewa w sercu myszki niepokój. Czy Święty Mikołaj widzi złe uczynki? Czy Święty Mikołaj przychodzi do złych myszek, które odmawiają pomocy innym? Czy można jeszcze naprawić popełniony błąd? Książka, mimo że pisana w klimacie Świąt Bożego Narodzenia, została bardzo ciepło przyjęta przez Juniora. :) Chrupcio znowu się czegoś nauczył, a wraz z nim - mam nadzieję – i my. Miło jest pomagać innym, przepięknie jest umieć się dzielić. A najtrudniejszą sztuką jest przyznać się do błędu. Po zakończonej lekturze, warto porozmawiać z dzieckiem o tym, że być dobrym można przez cały rok. Nie tylko od święta.

Bardzo ładna pozycja o pokonywaniu własnych strachów, moja 2,5 latka katowała tę książkę przez miesiąc codziennie. Nie można się przyczepić do przesłania czy ilustracji, główny bohater jest słodki. Jedno co razi to przedstawienie ojca jako tego co wyśmiewa, nie powinno się przedstawiac rodzica w takiej roli w książkach, a ukazać tego typu argumentację ("boisz się wody? To śmieszne, co z tobą") w ustach np. innych pingwinów a nie ojca.