W roku 1981, belgijski rysownik i scenarzysta Bernard Dumont, wydał pierwszy tom komiksu Hugo. Jak się okazało, przygody tytułowego bohatera będącego trubadurem i jego dwóch kompanów – niedźwiedzia Biskoto oraz skrzydlatego stworka Narcyza – podbiły serca tysięcy dzieci oraz dorosłych. Co stało za tym sukcesem? Z pewnością niebagatelny humor, wspaniały świat starych baśni, pełny zarówno pięknych jak i niebezpiecznych stworzeń oraz gadatliwy, upierdliwy, a zarazem wierny i zawsze oddany naszemu trubadurowi Narcyz, który jest jego Przeznaczeniem. Teraz po latach, wydawnictwo Egmont postanowiło na nowo tchnąć życie w dzielną drużynę, wydając w albumie zbiorczym wszystkie pięć przygód. Dziś przybliżę wam tą od której wszystko się zaczęło
W pierwszym tomie, poznajemy Hugo oraz Biskota, gdy przybywają do zamku króla Rigolta. Jak się szybko okazuje, królewski syn ma bardzo irytującą zabawę, a mianowicie strzelaniem z procy ziarnkami fasoli, do każdego kto mu się nawinie pod celownik. Na swoje nieszczęście, królewicz Robert podczas swoich strzeleckich popisów naciska na odcisk pewnej staruszce, która okazuje się być w istocie wiedźmą Kadabrą. Stara jędza nie ma zamiaru puścić paniczowi jego wybryku płazem i za karę zamienia go w ziarnko fasoli. Kiedy król dowiaduje się o tym i znajduje swego pierworodnego, okazuje się, że jedynie czarodziej Orlingo może odczynić czar. Hugo, postanawia pomóc władcy i w ten oto sposób wyrusza do legendarnej krainy Audelagonii, gdzie Orlingo ma swoją siedzibę. Tak oto zaczyna się fantastyczna, pełna niebezpieczeństw a zarazem humoru przygoda naszego dzielnego, rudego trubadura.
Jak już pisałem wcześniej, postacią wnoszącą najwięcej humorystyki w serii jest Narcyz. Ciężko sprecyzować do jakiej rasy przynależy, jednak faktem jest rzecz, że właśnie on stał się Przeznaczeniem naszego głównego bohatera, co wielokrotnie doprowadza do popadnięcia trubadura w niemałe tarapaty. Narcyz ma to do siebie, że bardzo kocha się w wróżce Śliweczce, którą nasi bohaterowie spotykają w pierwszym tomie, a później ów dziewczyna będzie im towarzyszyć w każdej następnej przygodzie. Drugim, stałym komicznym akcentem jest poniekąd Biskoto – wielki, oswojony niedźwiedź, ubrany w zieloną kamizelkę i chodzący jak zwykły człowiek. Jego utarczki z Narcyzem potrafią doprowadzić do łez, tak samo przypadkowe zdarzenia wynikające z danej akcji sytuacyjnej. Innymi słowy duet Przeznaczenia z niedźwiedziem nigdy się nie nudzi.
Zupełnie inaczej przedstawiono postać Hugo. Jest on rozważnym, szlachetnym czynem oraz roztropnie postępującym młodzieńcem. Otwarcie przeciwstawia się niegodziwości i zawsze jest gotów pomóc innym, niezależnie od ich statusu urodzenia. Dzięki temu zyskuje najprzeróżniejszych wrogów oraz przyjaciół, a jego życie trubadura rzuca go od jednej krainy do drugiej. Z wszelkich opresji wychodzi niemal zawsze obronną ręką, jednak nigdy w pojedynkę. Jest to idealny obraz człowieka, który zna i przede wszystkim rozumie znaczenia takich słów jak przyjaźń, oddanie, waleczność oraz honor. Wielokrotnie można by go potraktować jak rycerza z bajki, jednak fakt że mamy do czynienia z trubadurem, czyli wędrownym grajkiem, sprawia że czytelnik czuje do tej postaci o wiele większą sympatię. Poza tym zabieg ten sprawił, że autor odszedł wielokrotnie od sztampowego schematu rycerza w lśniącej zbroi, który walczy w obronie uciśnionych w imię ideałów, nie zaś z poczucia zwykłej moralności.
Zaklęcie w fasolę Jest pierwszym z pięciu zeszytów o Hugo, jakie zostały wydane. Cieszę się, że będąc dzieckiem zebrałem je wszystkie i teraz mogę porównać wydanie Orbity do obecnego wydania Egmontu. Czy coś się zmieniło? W sumie to sporo, od czcionki począwszy po niektóre wyrażenia, które obecnie są mniej dobitne. Czasami nawet zbyt ugrzecznione czy dziecinne. Stare wydanie nie głaskało czytelnika po główce i często używało dosadnych sformułowań, ale sens wypowiedzi pozostał, więc nadal czyta się to rewelacyjnie. Uwielbiam wracać do tego baśniowego świata fantasy i po raz milionowy przeżywać wspaniałe przygody dzielnego trubadura. Serię polecam absolutnie każdemu, a zwłaszcza osobom lubującym się w wszelkiej maści baśniach europejskich. Z pewnością poczują od razu magię przygody, jaka tkwi w każdym z zeszytów. Bo z mądrych bajek nigdy się nie wyrasta.
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Antresolka profesorka Nerwosolka
Wspomnień czar. Wspaniałe historie.
Wspomnień czar. Wspaniałe historie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKristo - krótko.
Najdowcipniejszy polski komiks, który jest ze mną od najmłodszych lat i na pewno wpłynął na moje poczucie humoru, zabawy słowami i nawet umiejętności rysowania.
I dziecko i dorosły się zachwyci, jeśli tylko zechce poznać bliżej twórczość Tadeusza Baranowskiego.
Kristo - krótko.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNajdowcipniejszy polski komiks, który jest ze mną od najmłodszych lat i na pewno wpłynął na moje poczucie humoru, zabawy słowami i nawet umiejętności rysowania.
I dziecko i dorosły się zachwyci, jeśli tylko zechce poznać bliżej twórczość Tadeusza Baranowskiego.
W dzieciństwie, 40 lat temu miałam "Antresolkę .." jako drugi komiks w jednym wydaniu z kultowym "Skąd się bierze woda sodowa". Oba znałam na pamięć. Świetne.
W dzieciństwie, 40 lat temu miałam "Antresolkę .." jako drugi komiks w jednym wydaniu z kultowym "Skąd się bierze woda sodowa". Oba znałam na pamięć. Świetne.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie podoba mi się. Może jeszcze minimalnie "zanizam" oceny, bo siedze w tych opowiesciach i komiksach z lat 80 od kilku dni, i już powoli uczę się jakiejstam cierpliwości. Oderwanie wyobraxni od "jakiejkolwiek formy rozsądkowego myślenia", tanie efekciarstwo, durne historie, tylko kolorystyka mi sie spodobala. Zaczynam sie serdecznie brzydzic literatura tamtych czasow. xD, na rozluxnienie.
Nie podoba mi się. Może jeszcze minimalnie "zanizam" oceny, bo siedze w tych opowiesciach i komiksach z lat 80 od kilku dni, i już powoli uczę się jakiejstam cierpliwości. Oderwanie wyobraxni od "jakiejkolwiek formy rozsądkowego myślenia", tanie efekciarstwo, durne historie, tylko kolorystyka mi sie spodobala. Zaczynam sie serdecznie brzydzic literatura tamtych czasow. xD,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJeden z najzabawniejszych komiksów Tadeusza Baranowskiego, w którym konwencja, jak to zwykle bywa u tego autora, jest łamana bez przerwy. Ilekroć wracam do tego albumu, zawsze bawi mnie do łez. Wymiany zdań między bohaterami to niekończąca się gra słowna. Każdy kadr ma zabarwienie humorystyczne - żarty sypią się tu jak z rękawa. Logika zdarzeń jest tak zabawnie pokrętna, że nigdy nie wiadomo czego się spodziewać. Kolejne gagi i przygody przygody Nerwosolka i Entomologii pokazują, że wyobraźnia autora jest po prostu nieokiełznana. Pozycja dobra dla każdego!
Jeden z najzabawniejszych komiksów Tadeusza Baranowskiego, w którym konwencja, jak to zwykle bywa u tego autora, jest łamana bez przerwy. Ilekroć wracam do tego albumu, zawsze bawi mnie do łez. Wymiany zdań między bohaterami to niekończąca się gra słowna. Każdy kadr ma zabarwienie humorystyczne - żarty sypią się tu jak z rękawa. Logika zdarzeń jest tak zabawnie pokrętna, że...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKultowy już komiks o dwójce niecodziennych podróżników: profesorze Nerwosolku i jego rezolutnej gosposi, Entomologii Motylkowskiej.
W zbiorze znajdują się dwie przygody: pierwsza w przestrzeni kosmicznej, gdzie bohaterom zagraża zły czarnoksiężnik Hokus-Pokus oraz żarłoczny mól książkowy, druga - w której akcja przenosi się na morza i oceany. Obie zabawne, pełne słownego i sytuacyjnego humoru, no i przede wszystkim - mnóstwa przygód.
Świetna jest tu też zabawa samą konwencją komiksu - to, że bohaterowie z jednej strony funkcjonują w jakiejś konkretnej przestrzeni, a równocześnie mają świadomość, że znajdują się w komiksie. Co zresztą skrzętnie wykorzystują, gdy zajdzie taka potrzeba.
Jeden z tych komiksów, który się nie starzeje, mimo że liczy sobie już ponad 40 lat...
Kultowy już komiks o dwójce niecodziennych podróżników: profesorze Nerwosolku i jego rezolutnej gosposi, Entomologii Motylkowskiej.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW zbiorze znajdują się dwie przygody: pierwsza w przestrzeni kosmicznej, gdzie bohaterom zagraża zły czarnoksiężnik Hokus-Pokus oraz żarłoczny mól książkowy, druga - w której akcja przenosi się na morza i oceany. Obie zabawne, pełne słownego i...
Ponieważ w kinach pojawiła się wreszcie wyczekiwana ekranizacja Smoka Diplodoka, uznałam, że niezbędnym elementem edukacji kulturalnej mojego siedmioletniego syna będzie zapoznanie go z twórczością Tadeusza Baranowskiego, jednego z klasyków polskiego komiksu, którego dzieła były niezapomnianym elementem mojego własnego dzieciństwa. Tak więc zanim poszliśmy do kina, wypożyczyliśmy i wspólnie przeczytaliśmy kilka tomów, zwłaszcza oczywiście ten o Smoku Diplodoku, ale również i Antresolkę.
Wciąż zachwycają charakterystyczną, fantazyjną kreską, którą zawsze uwielbiałam - światy stworzone przez Autora są po prostu urzekające wizualnie. Humor wciąż śmieszy, a niektóre żarty dopiero teraz zrozumiałam :) Świetna podróż sentymentalna i cieszę się, że Młodemu też podoba się ten styl.
Ponieważ w kinach pojawiła się wreszcie wyczekiwana ekranizacja Smoka Diplodoka, uznałam, że niezbędnym elementem edukacji kulturalnej mojego siedmioletniego syna będzie zapoznanie go z twórczością Tadeusza Baranowskiego, jednego z klasyków polskiego komiksu, którego dzieła były niezapomnianym elementem mojego własnego dzieciństwa. Tak więc zanim poszliśmy do kina,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrzydzieści lat później, ciągle bawi :)
Trzydzieści lat później, ciągle bawi :)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMój ukochany komiks!!!!!! Zapach i smak dzieciństwa!!!!!!
Mój ukochany komiks!!!!!! Zapach i smak dzieciństwa!!!!!!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCiąg eksplozji burzących czwartą ścianę w rytm psychodelii i suchego humoru (w pozytywnym znaczeniu). Szkoda, że w zasadzie bez fabuły
Ciąg eksplozji burzących czwartą ścianę w rytm psychodelii i suchego humoru (w pozytywnym znaczeniu). Szkoda, że w zasadzie bez fabuły
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to