Mam przyjaciółkę weterynarza

malewielkieksiazki.blogspot.com Na lotnisku było już prawdopodobnie co drugie dziecko w Polsce. Od kilku lat, podróże samolotem stały się nie tylko popularne, ale przede wszystkim znacznie bardziej dostępne dla przeciętnego mieszkańca naszego kraju. Wystarczy spojrzeć na mapy online, gdzie można podglądać loty samolotów pasażerskich. Prawdziwe zagęszczenie na niebie. Dobrze, że jeszcze nie tworzą się długie powietrzne korki :) Tak czy inaczej, wizyta na lotnisku, samolot, załoga i sam lot nie jest już tak niesamowitą tajemnicą, jak na przykład dwadzieścia lat temu. W tej książeczce poznamy jednak nie tylko wszystkie praktyczne aspekty podróży samolotem, które znamy z własnego doświadczenia, ale i to, czego prawdopodobnie nigdy nie będziemy mieli okazji poznać osobiście. Bowiem oprócz hali odpraw, taśm, z których odbieramy walizki, zajrzymy na przykład do sortowni bagażu. Dowiemy się, jak nazywa się paliwo lotnicze, w jaki sposób przygotowuje się i przechowuje posiłki dla pasażerów. Co dzieje się w samolocie, kiedy tylko opuszczą go pasażerowie po wylądowaniu na lotnisku. Oczywiście nie zabraknie wizyty w kokpicie i niespodzianka - odwiedzimy również wieżę kontrolną. Dużo informacji, fachowego słownictwa. A kapitan Stefan, oprowadza i opowiada w interesujący sposób. Książeczka na pewno dla starszych przedszkolaków, bo młodsze nie pojmą całego zakresu wiedzy i słownictwa, ale dla nich znajdziemy kilka innych, łatwiejszych "lotniczych książeczek".

Fajna seria o pojazdach które dzieciaki uwielbiają. Ta książeczka o autobusach. Na części o kokpicie to nawet mama się zainteresowała. W samej ksiazeczce mamy o autobusach, różnych ich rodzajach. O zajezdni, myjni dla autobusów, zawodzie kierowcy. Bardzo ciekawa i pouczająca ksiazeczka a dzieciaki naprawdę z uwagą słuchają. Ciekawe ilustracje dodatkowo na plus

Ładne i szczegółowe obrazki, ciekawa opowieść przedstawiająca pracę śmieciarza pod wieloma jej aspektami :) Książeczka o tyle genialna, że jest to zawód dość źle (nie wiem czemu) postrzegany pośród ludzi. Dzięki tej książeczce dziecko zyska szacunek dla pracowników którzy nadają czystości naszemu życiu ;) Sama chętnie dla siebie ją przeczytałam :D Serdecznie polecam, bardzo dobra pozycja dla dziecka poznającego świat, w tym różne zawody :)

Poznajemy dwa rodzeństwa : Jadwiga i Franek żyli przed 100laty, Tomek i Ania żyją w dzisiejszych czasach. Książeczka pokazuje porównanie życia dawniej i dziś. Mały czytelnik poznaje wygląd dawnego świata, poprzez sytuacje przedstawione na szczegółowych ilustracjach. Na niemalże każdej stronie znajduje się skrzydełko wewnątrz którego mamy ciekawostki, takie jak wyglądało uszycie stroju, środki komunikacji, robienie prania, wizyta u lekarza, spędzanie czasu wolnego. Oczywiście analogicznie na stronie drugiego skrzydełka mamy omówione jak wyglada to dziś. Myślę, że jest to ciekawa pozycja dla starszych już dzieci. Będzie świetnym treningiem spostrzegawczości, gdyż oba rodzeństwa żyły w tej samej kamienicy, zmieniają się detale. Nie wiem tylko czy zainteresuje już 3 latków dla których jest dedykowana 🤔 Starsze dzieci z pewnością nie będą miały z nią problemu, pomoże rodzicom pokazać najmłodszym, jak kiedyś wyglądał świat.

MaleWielkieKsiazki.blogspot.com Morze, nasze morze. Szkoda, że nie wszyscy mieszkamy tak blisko niego, by choć raz w miesiącu zobaczyć falującą wodę, statki, port.... Marynarze - zawód bardzo wymagający. Odporność na stres, idealne zdrowie, siła i to zarówno fizyczna, jak i psychiczna. Do tego chyba dobre płuca, bo marynarze co rusz przedstawiani nam są z fajką. Nasz przyjaciel z książki Mądrej Myszy również. Karol, bo tak ma na imię, jest marynarzem, ale pracuje w porcie. Nie wypływa daleko. Jego codziennymi obowiązkami jest obsługa holownika i to o tym statku dowiemy się najwięcej. Szczerze mówiąc, nigdy nie zastanawiałam się, jak ważna jest funkcja holowników, a w tej książeczce Karol opowiedział nam wszystko ze szczegółami. Pokazał jednak nie tylko zajęcia na holowniku, ale zobaczyliśmy wielkie masowce, przewożące towary sypkie. Poznaliśmy sposób, w jaki naprawia się ogromne statki, zwłaszcza w części zwykle zanurzonej pod wodą. Bardzo ciekawy temat i klarownie wytłumaczony. Stocznia jest miejscem, gdzie praca wre całą dobę, pływający dok, frachtowce, port przyjmujący ogromne kontenerowce. Dowiemy się również co przewożą "rorowce". Znajdziemy się też oczywiście wewnątrz statku. Mostek kapitański, ster, echosonda, radar, radiostacja oraz maszynownia ma się rozumieć - obowiązkowe miejsce zwiedzania dla chłopców. Popłyniemy również do dawnej dzielnicy portowej ze starymi magazynami, sięgającymi czasem i siedmiu pięter. Tam można przechowywać towary przywiezione z egzotycznych krajów; kakao, herbatę, orzechy, jedwab, przyprawy. Tam nawet pachnie cynamonowo... Pięknie ilustrowana, edukacyjna książeczka, którą warto mieć w domu. Zaręczam, że temat będzie fascynujący nie tylko dla miłośników morza i statków. Polecam!

Cała opinia na: MaleWielkieKsiazki.blogspot.com Niektórzy mają Boba Budowniczego, a inni budowniczego Ryśka. I dzisiaj będzie o Ryśku i jego budowie :-) Plac budowy zawsze powinien być ogrodzony, zatem obcy nie mają tam wstępu. Dlatego wchodzimy na plac tylko na czas czytania tej książeczki. Obserwujemy budowę od samego początku. Wykopy, lanie betonu z wielkiej "gruszki". Murowanie ścian. Wszystko to pod nadzorem i bystrym okiem majstra, który sprawdza, czy każdy z wykonywanych etapów zgadza się z projektem. Dowiemy się, w jaki sposób doprowadza się do budynków sieci: kanalizacyjną, wodociągową oraz energetyczną. Co więcej możemy przez chwilę uczestniczyć w tradycyjnej uroczystości zakończenia jednego z etapów budowy - założenia więźby dachowej. Tak zwana "wiecha" jest powodem do świętowania. Na zakończenie opowiadania, nasz przyjaciel Rysiek ma niespodziankę, która sprawi, że mały chłopiec odwiedzający plac budowy, zapragnie zostać....budowniczym!

Zuzia jak każde zdrowe dziecko w każdej przestrzeni jest w stanie zorganizować sobie dobrą zabawę; najlepiej gdy będzie to coś nowego i niepowtarzalnego, no i ruchowego. Kończy to się zwykle kontuzjami, a w przypadku Zuzi nawet przyjazdem karetki pogotowia (tę stronę moje dzieci lubią szczególnie). W dalszej części dzięki wypadkowi Zuzi możemy zobaczyć, oczami dziecka, jak wyglądają procedury szpitalne. Jest zastrzyk, jest prześwietlenie, a nawet operacja – nie sądziłem, że kontuzja jest tak poważna, ale rozumiem, że z powodów edukacyjnych konieczne było rozszerzenie opowieści o zabieg chirurgiczny. Kolejne strony poświęcone są rekonwalescencji po operacji – obchodowi lekarskiemu, odwiedzinom rodzinnym, nowym przyjaźniom z innymi pacjentami, a nawet ćwiczeniom fizjoterapeutycznym. Wszystko to z pełnym uśmiechem na buzi Zuzi; jestem wdzięczny ilustratorom za niego, by dzieciaczki czytające książkę nie nabrały awersji do szpitali. Polecam bo oswaja.

Książeczka dla młodszych dzieci z serii ,, Mądra mysz’’. Format średni kwadratowy. Okładka miękka. Dobry , błyszczący papier. Wyraźny czarny druk. Zilustrowała bardzo ładnie Eva Wenzel – Bürger. Historia o małej dziewczynce Zuzi , która bardzo pragnęła mieć w domu kotka. Pewnego dnia , zupełnie przypadkowo jej marzenie spełnia się, ale początkowo nie do końca. Skąd pochodził kotek, który zawędrował do domu Zuzi? Czy u niej zostanie? Tego dowiecie się z lektury. Zuzia podejmuje się odpowiedzialności za kotka i obowiązków wobec niego. Zabawa ze zwierzątkiem jest tylko przyjemnym dodatkiem. Książka zapoznaje dzieci jak wygląda codzienna opieka nad futrzakiem, jakie akcesoria dla zwierzątka są niezbędne i trzeba je nabyć w sklepie zoologicznym. Nakłania do wizyt profilaktycznych u lekarza weterynarii. Daje wskazówki , że pewne akcesoria jak na przykład do drapania dla kotka można wykonać w domu samemu, przy pomocy najbliższych dorosłych. Polecam, pouczająca lektura dla maluszków!

"Zuzia w górach" to lekka i przyjemna historia dla młodszych dzieci. Książka jest bardzo cienka i opowiada o uroczej kilkuletniej Zuzi, która wraz ze swoją rodziną wyrusza na wczasy w góry. W górach - jak to w górach - śpi w domku letniskowym, zdobywa pieczątki do książeczki górskiego turysty, chodzi po szlakach, podziwia widoki oraz zwierzęta, które spotyka na swojej drodze. Ta opowieść jest łatwa w odbiorze a do tego zawiera dużo ładnych, kolorowych ilustracji przez co powinna spodobać się naszym pociechom. Czy niesie ze sobą jakieś wartości? Na szczęście tak! Autorka uczy najmłodszych, w jaki sposób zachowywać się w górach, co można robić a czego nie należy. Pokazuje dzieciom piękne widoki i zaszczepia w nich uczucie do gór. Idealna pozycja przed rodzinnym urlopem!

"Zuzia nocuje u Julii" to książka, która pomoże Wam przygotować dziecko do pierwszego nocowania poza domem. Dla wielu rodziców jest to nie lada wyzwanie, które może przerodzić się nawet w sytuację stresową. Najmłodsi często źle znoszą przebywanie w nocy poza domem bez rodziców. Są przyzwyczajeni do rodzinnych, wieczornych rytuałów czy porannej rutyny. Czasem lądując w obcym domu płaczą, krzyczą i nie mogą zasnąć. Jak sobie z tym poradzić? Zuzia i jej koleżanka Julia podpowiedzą Wam co można zrobić w takiej sytuacji! Prosta, przyjemna w odbiorze historia dla młodszych dzieci.

„Czarownica i pierniki” oraz „Czarownica i zimowe szaleństwa” to doskonałe książki na święta. Pełno w nich obrazów srogiej, ponurej i chłodnej zimy, która przy odpowiednim nastawieniu sprawia, że nasze życie zostaje wzbogacone o kolejne zabawy, którymi nie możemy cieszyć się w ciepłe dni. Przyjazna czarownica przypomina troszkę moją babcię, z którą w dzieciństwie w jesienne dni piekłam pierniki. Ich zapach unosił się w całym domu, a kolejne ciasteczka były następnym materiałem na niepowtarzalne dzieło sztuki, które należało stworzyć z dostępnych materiałów. Ceremoniał mieszania składników, obserwowania jak ciasto lekko rośnie pod przykryciem przez całą noc, a później całodniowe pieczenie i obserwowanie jak różnorodne kształty zmieniają się w apetyczne ciasteczka, które po wystygnięciu należy ozdobić towarzyszył wszystkim świętom dopóki babcia miała jeszcze energię na takie wyczyny. „Czarownica i pierniki” to właśnie opowieść o kobiecie, która w bajkach kojarzy się ze złą mocą. W chłodne dni jej dom poddawany jest próbom wytrzymałości. Bohaterka ze swoimi kotami chowa się pod ciepłą pierzynę, ale jak długo można tam leżeć? Całej zimy się nie da tak spędzić. To właśnie motywuje wiedźmę do wstania i zabrania się do przygotowywania wspaniałych pierników, które mają ozdobić jej chatkę, przez co ma stać się bajeczna. Czarownicę z tej bajki od tej z „Jasia i Małgosi” różni to, że wcale się nie gniewa na zwierzęta podjadające słodkie elementy dekoracji. Może i chatka tylko przez chwilę wygląda wspaniale, ale za to sprawiła wiele radości innym. W „Czarownicy i zimowych szaleństwach” mamy do czynienia z kolejnym niepoprawnym i niedorosłym podejściem do życia: zamiast siedzieć w domu i narzekać na śnieg, który zasypał chatkę bohaterka z przyjaciółmi zjeżdża na różnorodnych dziwnych przedmiotach i lepi tłumy bałwanów, które może obserwować z ciepłej chatki podczas delektowania się ciepłym kakao. Pięknie ilustrowane książki z dużą czcionką i pozytywną bohaterką polecam wszystkim maluchom. Jest to doskonała bajka, w której temat przemocy, walki dobra ze złem zostaje zastąpiony opowieścią z codzienności pełnej radosnej zabawy. Przez ten uśmiech każda chwila staje się piękniejsza. Duża czcionka zachęci małych czytelników do samodzielnego czytania, a żywa historia oraz pełne ekspresji ilustracje sprawią, że nasze pociechy chętnie będą poznawały czarownicę i jej świat. Książki szczególnie polecam przedszkolakom, ale powinny też (ze względu na czcionkę) zachęcić i troszkę starsze dzieci do sięgania po książki. Nam marzy się cała seria książek z Czarownicą i wiele , wiele więcej opowieści z nią. Czekamy na kolejne książki Mai Strzebońskiej.

Jaka szkoda, że tak cenne tytuły są tak nieznane... gdyby KAŻDY rodzic w Polsce, choć raz, usiadł z tym tytułem ze swoim dzieckiem chodzącym do przedszkola, i przeczytałby ją od początku do końca (wczuwając się w role, manipulując głosem) to mielibyśmy szczęśliwsze dzieci... myślące i rezolutne... Książka Beaty Ostrowickiej jest po prostu MĄDRA. To najtrafniejszy opis, jaki tylko mogę znaleźć. W tej książce świadomy i MĄDRY rodzic znajdzie wszystko, bo stworzyć dziecku przy czytaniu poczucie bezpieczeństwa, wytworzy tę dziecięcą radość ze wspólnego czytania. To właśnie takie książki, humorystyczne - ale traktujące o podstawowych dziecięcych sprawach - my pamiętamy z lat dziecięcych. Takie tytuły wspomina się potem najcieplej. Niech was nie zmyli nieznana dotąd nazwa "lulaki". Są to bardzo fajni i przyjaźni kolesie, choć z nietypowym wyglądem. Dzieci je polubią, bo i lulaki są miłe dla dzieci. Towarzyszą im rankiem i wieczorem, w najbardziej drażliwych częściach dnia. Bobek też jest super - to taki towarzysz to zabaw i psot. Każde dziecko ma swojego "bobka" w domu i warto poznać oba "bobki" ze sobą. Powyższa książka znajduje się na Złotej Liście fundacji "ABCXXI - Cała Polska Czyta Dzieciom", gdyż wpływa ona korzystnie na rozwój wyobraźni, kształtuje dobre wzorce i stanowi doskonałe wsparcie dla rodziców, którzy poprzez książki edukują swoje dzieci. Cena jest adekwatna do zawartości, nie pożałujecie, zaręczam.

Uwielbiam tę książkę. Zarówno za humor, grubą kreskę, jaką pisane są poszczególne charaktery, klimat uzdrowiska, jaki utworzyła Autorka, a także za ilustracje świetnie wpasowujące się w wariacki, niekrzesany i nieujarzmiony świat seniorskich losów sanatoryjnych. Borowina, werandowanie, baseny i wanny, wieczorki zapoznawcze i pożegnalne, tańce, gimnastyki, rowerki, oświadczyny i flirty towarzyskie - oto esencja sanatoryjnego grafika. Panie się stroją, panowie prężą, wszyscy mają czas na rozmowy i poznawanie siebie (a raczej tej wersji siebie, która ma być najkorzystniejsza dla otoczenia). Humor, dowcip, dystans i znakomity zmysł obserwacyjny, który urzeka od pierwszego utworu (czyli "Wtorek i zapoznawczy wieczorek"),aż po ten ostatni, gdy po tygodniowym turnusie żegnamy się z naszymi bohaterami. Żart, zawsze smaczny, choć czasem dotkliwy, cała galeria zróżnicowanych, ale zawsze dobrze widocznych charakterów, a także nastrój sanatoryjnych scenerii dobrze wpływają na czytelnika. Mam jednak jedną wątpliwość: czy młody słuchacz lub czytelnik tego świetnego dzieła zrozumie i złapie choć ułamek dowcipu Autorki dotyczącego humoru sanatoryjnego? Podejrzewam, że najlepszymi u najwdzięczniejszymi odbiorcami tej pysznej historii będą jednak dorośli czytelnicy.

malewielkieksiazki.blogspot.com Franklin oddaje swoje stare rzeczy, bo uważa je za zużyte i niepotrzebne. Nie spodziewa się, że ktoś może je jeszcze wykorzystać w ciekawy sposób. Lis potrafił zamienić stare radio od Franklina w prawdziwe cudo, które robi furorę wśród przyjaciół. Sytuacja staje się kłopotliwa, Franklin żałuje swojej decyzji i spodziewa się zwrotu radia. Po kilku dniach mały żółw, idąc za przykładem swego taty, potrafi jednak znaleźć rozwiązanie problemu. Historia, która z pewnością może pomóc w tłumaczeniu dzieciom, w jaki sposób pożegnać się z lubianym, ale już nieużytecznym przedmiotem. A, że i dorosłym także czasem jest ciężko w takich sytuacjach, więc warto przeczytać tę historię i sobie i dzieciom :)

Ta książka o Tupciu Chrupciu jest niezła. Mała myszka zachowuje się nierozważnie na placu zabaw, w związku z czym trzeba się udać na pogotowie. Książka może pomóc oswoić małym dzieciom strach przed lekarzami. Jednocześnie może pomóc rodzicom wytłumaczyć dzieciom, czym skończyć się może nierozwaga i nieostrożność. Można sięgnąć.

Kto w dzieciństwie oglądał Reksia? Ręka do góry 🖐🏻 Z mojej perspektywy największą siłą tej książki jest jej uniwersalność. Choć została stworzona z myślą o młodszych czytelnikach, to dorosła osoba również odnajdzie w niej wiele humoru i prostych prawd o przyjaźni, odpowiedzialności i ciekawości świata. Każda historia to osobna przygoda, ale razem tworzą spójną opowieść o codziennych radościach i problemach, które dzieci doskonale znają z własnego życia. Podoba mi się, że opowieści są krótkie i dynamiczne, dzięki czemu nawet w zabieganym dniu możemy razem spędzić kilka minut na czytaniu i rozmowie. Ilustracje są pełne życia, dzieci je uwielbiają, a ja doceniam, że pomagają mojemu dziecku lepiej zrozumieć emocje i sytuacje bohaterów. Jako mama cenię sobie także to, że książka stwarza okazję do wspólnego odkrywania świata. Razem śmiejemy się z pomysłów Reksia, zastanawiamy się, jak sami byśmy się zachowali, i dzielimy się własnymi doświadczeniami. To nie jest tylko czytanie, to czas, który naprawdę spędzamy razem. "Reksio. Wielka księga przygód" to dla mnie idealna propozycja dla każdego dziecka i jego rodzica. To książka, która bawi, uczy i pozwala stworzyć piękne wspomnienia przy wspólnej lekturze.