Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie?

Okładka książki Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie? autora Jesper Juul, 9788362445431
Okładka książki Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie?
Jesper Juul Wydawnictwo: MiND Dariusz Syska poradniki dla rodziców
208 str. 3 godz. 28 min.
Kategoria:
poradniki dla rodziców
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Pubertat - wenn erziehen nich mehr geht. Gelassen durch sturmische zeiten
Data wydania:
2014-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2014-01-01
Liczba stron:
208
Czas czytania
3 godz. 28 min.
Język:
polski
ISBN:
9788362445431
Tłumacz:
Dariusz Syska
Średnia ocen

7,1 7,1 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie? w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie?



książek na półce przeczytane 700 napisanych opinii 147

Oceny książki Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie?

Średnia ocen
7,1 / 10
220 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie?

avatar
287
199

Na półkach:

Krótka książeczka do przeczytania w jeden wieczór. Forma nie bardzo mi odpowiadała- trochę rozmów, trochę listów. Raczej nastawiłam się stricte na treść poradnikową. Jednak wyłapałam kilka ciekawych spostrzeżeń, więc na plus. Nastolatki potrzebują i granic i wolności. W zależności od dziecka - jedno chce decydować o sobie więcej, inne mniej. Rodzicielstwo, szkoła średnia, matura to nie projekty rodziców 😉 Jako rodzic, chcemy zakończyć nasz projekt jak najlepiej, a czasem zapominamy, że to nie my tak naprawdę go realizujemy, a nasze dziecko- a ono może, i ma prawo, mieć inne zdanie na ten temat. Mimo, iż książka wydana już ponad 10 lat temu to miejscami może być trudna i kontrowersyjna w naszej polskiej kulturze. Warto jednak poznać inny punkt widzenia.

Krótka książeczka do przeczytania w jeden wieczór. Forma nie bardzo mi odpowiadała- trochę rozmów, trochę listów. Raczej nastawiłam się stricte na treść poradnikową. Jednak wyłapałam kilka ciekawych spostrzeżeń, więc na plus. Nastolatki potrzebują i granic i wolności. W zależności od dziecka - jedno chce decydować o sobie więcej, inne mniej. Rodzicielstwo, szkoła średnia,...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
252
252

Na półkach:

Lubię i doceniam Juula. Zgadzam się z większością jego opinii i spostrzeżeń. Mam wielki szacunek do jego osoby. Ale akurat ta pozycja, po raz pierwszy wydana już dość dawno temu, nie porwała mnie. W mojej ocenie to masło maślane i sporo banałów. Nie dowiedziałam się chyba niczego nowego. Bardziej polecam najnowsze pozycje autora.

Lubię i doceniam Juula. Zgadzam się z większością jego opinii i spostrzeżeń. Mam wielki szacunek do jego osoby. Ale akurat ta pozycja, po raz pierwszy wydana już dość dawno temu, nie porwała mnie. W mojej ocenie to masło maślane i sporo banałów. Nie dowiedziałam się chyba niczego nowego. Bardziej polecam najnowsze pozycje autora.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
552
549

Na półkach:

Cenne:
- uwagi o potrzebie akceptacji u nastolatka, bycia dostrzeżonym i zrozumianym (przecież każdy z nas chce być ważny, wartościowy, doceniony!);
- o konieczności równowagi między granicami a wolnością (podobna myśl u Stefanie Stahl)...
- o potrzebie refleksji, czemu służy nasze dorosłe zachowanie, co osiągniemy, tak reagując...
- budująca myśl, że my rodzice mamy wszystko to, czego potrzebują nasze dzieci
- refleksja na temat naszych super mocy i zasad udzielania inf., zwrotnej
- i wiara, że tak wiele rzeczy można wypracować! Niech moc refleksyjnego rodzica będzie z nami!

Cenne:
- uwagi o potrzebie akceptacji u nastolatka, bycia dostrzeżonym i zrozumianym (przecież każdy z nas chce być ważny, wartościowy, doceniony!);
- o konieczności równowagi między granicami a wolnością (podobna myśl u Stefanie Stahl)...
- o potrzebie refleksji, czemu służy nasze dorosłe zachowanie, co osiągniemy, tak reagując...
- budująca myśl, że my rodzice mamy...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

544 użytkowników ma tytuł Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie? na półkach głównych
  • 271
  • 251
  • 22
62 użytkowników ma tytuł Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie? na półkach dodatkowych
  • 34
  • 8
  • 6
  • 4
  • 4
  • 3
  • 3

Tagi i tematy do książki Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie?

Inne książki autora

Jesper Juul
Jesper Juul
Duński terapeuta rodzinny i pedagog, europejski autorytet w dziedzinie wychowania dzieci. Kieruje siecią poradni wychowawczych Family-Lab International w ponad piętnastu krajach świata. Prowadzi wykłady, seminaria i warsztaty dla rodziców. Studiował historię, filozofię i historię idei na Uniwersytecie w Aarhus. Już w czasie studiów pracował w opiece społecznej. Na jednym z kursów dokształcających poznał amerykańskiego psychiatrę Waltera Keplera, z którym nawiązał bliską współpracę. W 1979 roku założyli Skandynawski Instytut Kemplera, którym kształcili przyszłych pedagogów. Po kilku latach Juul przejął kierowanie Instytutem i sprawował tę funkcję aż do 2004 roku. W 2007 roku Jesper Juul założył Family-Lab International, które ma swoje placówki nie tylko w Europie, ale także w Ameryce Południowej. Jego celem jest niesienie pomocy rodzicom i dzieciom poprzez popularyzowanie idei wychowania opartej na wzajemnym szacunku wszystkich członków rodziny. Bogate doświadczenie terapeutyczne umożliwiło Juulowi sformułowanie nowego paradygmatu w dziedzinie wychowania, który został wyłożony w książce "Twoje kompetentne dziecko". Stoi on w opozycji zarówno do wychowania autorytarnego, jak i tzw. wychowania bezstresowego. Daje szansę na zrozumienie zachowania dzieci we współczesnym świecie i stanowi wskazówkę dla rodziców szukających zdrowych relacji z dziećmi.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Wychowanie bez nagród i kar. Rodzicielstwo bezwarunkowe Alfie Kohn
Wychowanie bez nagród i kar. Rodzicielstwo bezwarunkowe
Alfie Kohn
Alfie Kohn w swojej książce pokazuje, że wychowanie dzieci w oparciu o nagrody i kary może przynieść szybkie efekty, ale nie rozwija prawdziwej motywacji, empatii ani poczucia odpowiedzialności. Autor zachęca rodziców do refleksji nad własnym stylem wychowawczym i pokazuje, że podejście oparte na szacunku, współpracy i zrozumieniu potrzeb dziecka pozwala budować trwałe relacje i pozytywne wzorce zachowań🌱 Kohn w praktyczny i przystępny sposób tłumaczy, dlaczego tradycyjne systemy kar i nagród często prowadzą do strachu, rywalizacji i poczucia winy. W książce znajdziemy liczne przykłady z życia codziennego – od sprzątania pokoju po odrabianie lekcji czy konflikty w grupie rówieśniczej – w których rodzic może wspierać dziecko w rozwiązywaniu problemów i podejmowaniu decyzji, zamiast narzucać mu gotowe rozwiązania. Autor pokazuje też, jak wzmacniać wewnętrzną motywację dziecka, rozwijać empatię oraz uczyć współpracy poprzez rozmowę, wyjaśnianie konsekwencji i wspólne ustalanie zasad🖋️. Dzięki tej książce łatwiej zrozumieć, że wychowanie bezwarunkowe nie oznacza braku granic, lecz tworzenie środowiska opartego na szacunku, zaufaniu i empatii. Alfie Kohn daje rodzicom narzędzia, które pozwalają świadomie kształtować charakter dziecka i budować z nim głęboką, partnerską relację – gorąco polecam każdemu rodzicowi, który chce wychowywać w sposób świadomy i pełen miłości ❤️🪶
aRek - awatar aRek
ocenił na86 miesięcy temu
Nie ma złej pogody na spacer. Tajemnica szwedzkiego wychowania dzieci Linda Åkeson McGurk
Nie ma złej pogody na spacer. Tajemnica szwedzkiego wychowania dzieci
Linda Åkeson McGurk
Naszą dewizą jest hasło „Dzień bez spaceru to dzień zmarnowany”. Należę do grona tych matek, które wietrzą dziecko, ile tylko się da. Od urodzenia wychodziłam z córką na bardzo długie spacery. Pobliski las zachęca do przebywania i mogę śmiało stwierdzić, że to tam wychowuje się moje dziecko i dzięki kontaktowi z naturą bardzo wiele osiągnęliśmy, ponieważ bardzo długo tylko tam córka była aktywna, chciała chodzić, biegać. W mieście wyłączała się, odpływała w wózku z powodu nadmiaru bodźców. Późniejsze wyjście z domu zawsze kończyło się krzykami. To było jeszcze przed zdiagnozowaniem padaczki i dobraniem lekarstw. Spacery dotleniały, relaksowały i sprawiały, że ataków było mniej, były łagodniejsze, dlatego zawsze będę wielką orędowniczką zabierania dziecka na spacery do lasów. Często jednak spotykałam się z murem niechęci i przekonywania mnie, że wówczas można się przeziębić. O dziwo u nas infekcji było mało. A jeśli się pojawiły w czasie uczęszczania do placówek oświatowych to w czasie spacerów w sosnowym lesie szybko znikały. Trudno było mi wyjaśnić innym jak takie dziecko ubrać. Dla mnie było to intuicyjne i wiedziałam, że muszę mieć ubrania na zmianę, ciepłe i jednocześnie wygodne rzeczy oraz bardzo ciepły kokon w wózku zimą, aby umęczone marszem dziecko przywieź do domu. Kiedy zobaczyłam publikację „Nie ma złej pogody na spacer. Tajemnica szwedzkiego wychowania dzieci” Lindy Åkeson McGurk wiedziałam, że to strzał w dziesiątkę, bo zawiera bliskie mi podejście. Do tego na pewno znajdziemy tam niezbędną instrukcję, co i jak robić. I się nie zawiodłam. Autorka jest mieszkającą od dwudziestu lat w Stanach Zjednoczonych Szwedką. To właśnie wychowanie dzieci oraz obserwacja ich reakcji na kontakt z naturą zainspirowały ją do napisania poradnika dla rodziców oraz nauczycieli. Linda Åkeson McGurkwprowadza nas do książki, kiedy Maya ma siedem lat, a Nora cztery. Zaskakuje ją bunt córek, które nie chcą wyjść na spacer, bo jest zimno, a później są zachwycone kontaktem ze śniegiem i dostrzegają, że w parku nie ma innych dzieci. Gdzie one są? Siedzą przed telewizorami. Później cofniemy się w czasie, zobaczymy jak bardzo odmienne od Norweskiego jest podejście Amerykanów do zabaw na świeżym powietrzu. Ku zaskoczeniu autorki dzieci zwykle nawet nie mają ciepłych ubrań, ponieważ przewożone są w ciepłych środkach transportu do ciepłych pomieszczeń. Zobaczymy świat, w którym wszystko (nawet wizytę w banku) da się załatwić z samochodu. To sprawia, że coraz mniej osób spaceruje po parkach, lasach i rezerwatach. Do tego przepisy często nie sprzyjają takiej aktywności, wymagane jest trzymanie się szlaków, zakazuje kąpieli w potokach i wiele innych rzeczy w imię pozornej dbałości o środowisko. Sytuacja rodzinna sprawiła, że Linda musiała wrócić w rodzinne strony w rodzinne strony na pół roku, gdzie może przypomnieć sobie to wszystko, co było bliskie jej dzieciństwu. Zmiana otoczenia obwarowana jest też wieloma wyzwaniami. Zwłaszcza tymi dotyczącymi edukacji. Odmienne podejście Amerykanów do nauki sprawia, że dzieci muszą wiele materiału przepracować. Opuszczenie w wieku siedmiu lat niektórych materiałów może zaprzepaścić przyszłość i zamknąć drzwi na Harwardzie. Autorka wyjeżdża w swoje rodzinne strony z takimi lękami. Zastanawia się, czy szwedzkie leśne szkoły i przedszkola, w których dziecko kilka godzin dziennie przebywa na placu zabaw, są w stanie czegoś nauczyć i przygotować do planowanych studiów. Śledząc życie Lindy widzimy, że Szwedzi od pierwszych dni życia są przyzwyczajani do przebywania na świeżym powietrzu, chociaż temperatury nie wydają się zachęcające. Spacerujące z wózkami matki to widok powszechny i nie budzi tu takiej sensacji jak w Stanach Zjednoczonych, gdzie uważano, że Linda przemieszcza się na piechotę, bo nie stać jej na samochód. Do tego innym powszechnym widokiem są wózki stojące przy oknie restauracji, kiedy rodzice spotykają się ze znajomymi w środku. Pisarka zabiera nas do świata, który jest mi bardzo bliski: spacery z dzieckiem w czasie deszczu. Pokazuje innym, że nie ma złej pogody. Wystarczy dobrze dobrane ubranie: na deszcze wodoodporne, ma mróz ciepłe, a w letnie dni lżejsze. W osobistą opowieść o doświadczaniu macierzyństwa wpleciono cenne rady, w jaki sposób ubierać dziecko, dlaczego drzemki na świeżym powietrzu są tak ważne, dla najmłodszych, dlaczego warto pozwolić dzieciom na brudzenie się i doświadczenie otoczenia, jak zorganizować piesze wycieczki, dlaczego ważne jest nastawienie oraz brak pośpiechu, a także pozwolenie dzieciom na swobodę oraz wskazywanie dokąd chcą podążać. Wyjaśni jak zainteresować pociechy otoczeniem, dobrać dla nich szlaki, zachęcić do wędrówki dzięki obecności pupili oraz dlaczego warto zabierać na spacery przekąski i picie. Wszystko wyjaśnione w bardzo prosty, przejrzysty sposób. „Nie ma złej pogody na spacer. Tajemnica szwedzkiego wychowania dzieci” to publikacja podzielona na osiem części. Wszystkie pozwalają nam na przyjrzenie się kontaktowi z przyrodą, osobistym doświadczeniom autorki z różnych stron. Dowiemy się jak obcowanie z naturą w tym wieku wpływa na postawy ekologiczne, dlaczego osoby dużo przebywające na świeżym powietrzu w otoczeniu roślin i zwierząt lepiej dbają o to otoczenie w wieku dorosłym. Podkreśla też terapeutyczne znaczenie takiej aktywności, zauważa jak ruch sprzyja zdrowym nawykom żywieniowym oraz pomaga regulować emocje. Znajdziemy w tej książce zderzenie dwóch światów, innego podejścia do wychowania i wskazania jak to przekłada się na zmiany w zakresie zdrowia. Widzimy też odmienne priorytety w dwóch kulturach. Autorka nie idealizuje życia w Szwecji. Pisze o wyzwaniach, jakim musi stawić czoło. Po długim pobycie w USA musi przywyknąć do tego, że ciepła woda jest limitowana (starcza na kilka minut),w pomieszczeniach jest zimno i zimne są też podłogi, trzeba ciągle ciepło się ubierać. Do tego sam dom, w którym musi zamieszkać jest jak na amerykańskie standardy bardzo mały, a wszystko przez to, że życie toczy się głównie poza nim, że ludzie nastawieni są do spędzania większości czasu na świeżym powietrzu. Wyzwaniem okaże się też niewypełnianie dzieciom czasu po szkole zajęciami pozalekcyjnymi, które tu są przeznaczone na odpoczynek i zabawę. „Nie ma złej pogody na spacer” nie jest poradnikiem tylko czymś w rodzaju osobistej opowieści z radami oraz odwołaniami do publikacji naukowych i popularnonaukowych. Czyta się tę książkę jak powieść o wychowywaniu dzieci w określonych warunkach i nastawieniu.
AnnaSikorska - awatar AnnaSikorska
oceniła na103 lata temu

Cytaty z książki Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie?

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie?