Opowiadania z morałem

Książka bardzo mi się podobała. Było w niej wiele przygód, tych radosnych i tych smutnych. Jest to historia o dziewczynce, która miała na imię Kornelia. Miała 7 lat. Pewnego dnia w święta, poznała małego elfa i wtedy zaczęła się ich wielka przygoda. Jak czytałam tę książkę czułam, że zbliżają się święta. Wyobrażałam sobie, że to ja jestem Kornelią i przeżywam to samo co ona. Zachęcam bardzo do przeczytania tej książki.

Tym razem nasi sprytni detektywi są poproszeni o rozwikłanie tajemnicy posolonych deserów, a konkretnie ciasta tiramisu w jednej z restauracji. Intryga jest ciekawa nawet dla dorosłego czytelnika, a uważny miłośnik kryminałów będzie w stanie rozwiązać tajemnicę. Powiastkę czyta się z przyjemnością, tym bardziej, że postacie znane są z poprzednich książek i dziecko zdążyło się już do nich przyzwyczaić, a nawet polubić. Lektura godna polecenia. 

Historia opowiada o Mirku, pięcioletnim chłopcu. Historia rozpoczyna się w grudniu i opowiada o świętym Mikołaju. Jednak głównym wątkiem historii jest nieśmiałość chłopca oraz przywiązanie do dziadków i rodziców a tym samym niechęć i strach przed pójściem do przedszkola. Rodzice chcą by chłopiec bardziej się otworzył dlatego prezentują mu pieska. Pamiętajmy,, że pies to nie zabawka. Jednak chłopiec szybko zaprzyjaźnia się z psiakiem. Pierwszy dzień w przedszkolu jest bardzo emocjonujący. Jednak chłopiec dostrzega, że strach ma wielkie oczy. Wszystkie sytuacje, które mu się przydarzają okazują się całkiem inne po chwili gdy opadną emocje a dzieci są miłe i wyrozumiałe, chociaż pierwsze wrażenie było mylne. Dlatego każdemu warto dać szansę by go lepiej poznać. Dzięki posiadaniu psa chłopiec szybko zyskuje nowego przyjaciela. Historia dla fanów zwierzaków i rozwiania strachu przed nowym środowiskiem. https://czytamdlaprzyjemnosci.pl/2021/04/55-21-seria-zaopiekuj-sie-mna-w-kolorze-marzena-kwietniewska-talarczyk/

Super ! Mimo , że mam 11 lat zawsze przy Bolku i Lolku się uśmieje. To już moja druga książka o Bolku i Lolku. Najbardziej podobało mnie się określenie: ,, Bolek został nazwany Ronaldo , a Lolek Messi '' . Jak powiedziałam o tym mamie to też się uśmiała . Polecam ;)

Na pewno każdy doskonale zna Scooby-Doo i jego Tajemniczą Spółkę. A jeżeli nie zna to najwyższy czas aby to zmienić! Ja z przyjemnością Wam w tym pomogę. Po częstotliwości czytania tej książki sądzę, że zdążyłam zapoznać się z nią na tyle, aby móc Wam ją opowiedzieć całą z najmniejszymi szczegółami, jednak daruję Wam tego ;) W nasze ręce trafiła wspaniała książka o przygodach pięciu przyjaciół. Scooby-Doo, Kudłaty, Velma, Daphne i Fred są członkami Tajemniczej Spółki, która zajmuje się ściganiem potworów i rozwiązywaniem dziwnych i często strasznych zagadek. W tej książce znajdziemy aż sześć niesamowicie ciekawych i porywających opowieści o czwórce nastolatków i ich gadającym psie ;) Tym razem detektywi będą musieli zmierzyć się z ogromnym i strasznym indykiem. Będą musieli zanurzyć się pod wodę, aby odkryć tajemnice potwora z Loch Ness. Znajdą się na Alasce na balu kostiumowym na którym pojawi się również lodowy potwór. Znajda się w aquaparku w którym straszą jakieś dziwne wodne potwory. Postanawiają również wybrać się w nocy na plażę, aby zorganizować sobie piknik jednak zabawę przerywa im przerażający i świecący w ciemności nurek. Trafiają również na wystawę antyków jednak i tam pojawia się niebezpieczeństwo, a mianowicie straszny duch admirała Blighteya... Jak widzicie przyjaciele cały czas mają pełne ręce roboty. Zawsze znajdzie się jakiś potwór czy też duch do zdemaskowania i jakaś dziwna i przerażająca tajemnica do rozwiązania. Grupka detektywów jest niesamowicie zdolna i odważna, no może z wyjątkiem Scoobiego i Kudłatego ;) Książka ta jest naprawdę wspaniałym zbiorem sześciu ciekawych opowiadań o przygodach Tajemniczej Spółki, która jest zapewne uwielbiana przez większość dzieciaków i dorosłych. Opowiadania te nie są zbyt długie, dzięki czemu na pewno żadne dziecko nie znudzi się historyjką przed jej zakończeniem. Zresztą jak mogłoby się znudzić skoro przygody tych detektywów są tak ciekawe i wciągające ;) Ilustracje tutaj zawarte są naprawdę bardzo kolorowe, jakby wyjęte wprost z bajki z TV. Zajmują one praktycznie całe strony, a tekst umieszczony jest w ramkach na każdej ze stron. Książkę tę czyta się wprost ekspresowo i naprawdę żałuję jedynie tego, że nie ma tutaj jeszcze więcej opowieści :) Nikodem już od dłuższego czasu jest ogromnym fanem Scooby-Doo i jego przyjaciół. Mamy całą kolekcję płyt z bajkowym serialem i kilka pełnometrażowych bajek o Brygadzie Detektywów. Wydawać by się mogło, że skoro bajki te są o potworach to dzieci nie powinny ich oglądać... Jednak sądzę, że te potwory nie są na tyle straszne, żeby mogły kogoś naprawdę przerazić. Na dodatek nigdy nikomu nie dzieje się tutaj krzywda, a każdy ze strachów zawsze okazuje się przebranym człowiekiem. Dzięki tej bajce dziecko może jedynie zrozumieć, że potwory nie istnieją i tak naprawdę nie ma się czego bać :) Niki wprost uwielbia Scoobiego więc wiedziałam, że ta książkowa pozycja będzie u nas strzałem w dziesiątkę. I tak też oczywiście było. Nawet nie wyobrażacie sobie jaką radość może przynieść dziecku jedna jedyna książka. Ile śmiechu, ile podziękowań i ile czytania! Mam wrażenie, że jeszcze moment i nauczę się tych opowieści na pamięć :) My oboje bardzo lubimy tę piątkę niezwykłych przyjaciół dlatego jak najbardziej możemy polecić "Księgę smakowitych przygód"!

Świetna lektura dla każdej nieokiełznanej młodej panny. Ahoj, szczury lądowe! Pięknie i zabawnie przedstawiano nam główne bohaterki, ich przyjaciół, statek, całą okolicę, która jest doskonale pokazana na mapie. Genialne podpisy, komentarze bohaterów i ich zwierząt na ilustracjach są wręcz rozbrajające. Nie zabraknie oczywiście zajmujących przygód. Nasze piratki zrobią wszystko, aby wyratować małą syrenkę Mo i resztę jej przyjaciół ze strasznych rąk wrogów. Czy im się to uda? Przekonajcie się sami. http://basiapelc.blogspot.com/2015/10/idealny-duet-literacki-georgie-adams-i.html

Serię "Zaopiekuj się mną" prezentowałyśmy Wam już kilkakrotnie. I pewnie jeszcze nie raz o nich napiszemy, bo książki te wyjątkowo przypadły do gustu mojej Alicji. W końcu bohaterami każdej z nich jest dziecko i jakiś uroczy zwierzaczek. Czego chcieć więcej? Dziś historia małej kotki Lusi i Łukaszka. Chłopca, który bardzo nie lubił tego kociaka. Lusia należała do jego babci i kiedyś podczas zabawy troszkę go podrapała. Nie specjalnie. Raczej w obronie własnej, bo Łukasz pociągnął ją za ogon. Twierdził, że chciał tylko sprawdzić jak na takie zachowanie zareaguje zwierze, ale nie spodziewał się czegoś takiego. Tymczasem wszyscy domownicy stwierdzili, że to jego wina co jeszcze bardziej rozgniewało chłopca. Od tamtej pory Łukasz unikał towarzystwa babcinego kotka. Więc bardzo się zezłościł, gdy okazało się, że Lusia jakiś czas pomieszka razem z nimi. Babcia Łukasza musiała wyjechać. Jej przyjaciółka miała operację i ta postanowiła trochę się nią zaopiekować. Nie mogła zabrać ze sobą kotka i stąd te zmiany. Chłopiec długo się dąsał i okazywał swój gniew na lewo i prawo. Aż z tego niezadowolenia zrobił pewne głupstwo, co doprowadziło do tego, że skręcił nogę. Nie obyło się bez wizyty lekarza i gipsu. I oczywiście według chłopca temu także winien był ten kotek. Oj, kiepski początek znajomości prawda? Ale jaki będzie koniec? Czy Łukasz polubi Lusię? Myślicie, że się zaprzyjaźnią? Opowiadanie, którego początek troszkę Wam tu streściłam jest bardzo ciekawe. Co prawda nie przypomina w niczym historii opowiedzianych przez Holly Webb, bo nie dowiemy się co na ten temat myśli nasz futrzany bohater, ale mimo to książeczkę tą czyta się naprawdę szybko i chętnie. Wydarzenia te są ciekawie opisane i powiedziałabym - bardzo konkretnie. A więc mimo iż w tym opowiadaniu dzieje się całkiem sporo, nie są one przesadnie długie i z pewnością nie zniechęcą ani małego słuchacza, ani małego czytelnika. N właśnie, bo trzeba przyznać, że lektury te świetnie nadają się jako książeczki do czytania dla maluchów, które tą umiejętność dopiero szlifują. Czcionka w niej jest duża i czytelna, zawsze na białym tle - zatem dziecko bez kłopotu sobie z tym tekstem poradzi. A sama lektura na tyle wciąga, że maluch nawet się nie obejrzy jak dobrnie do końca książeczki. Moja córeczka już się pomału za nią zabiera i idzie jej całkiem nie źle. A przecież to dopiero początek. Poza tym choć jest to ta sama seria, o której wspominałyśmy dawniej, to zauważyliście pewnie, że ma ona zupełnie inne, nowe wydanie. Tamte książeczki wyglądały bardziej jak lektury dla nieco starszych dzieci. Wydania były mniejszego formatu, kartki szare i klejone, a ilustracje wyglądały jakby były tylko naszkicowane ołówkiem. Ta wersja jest bardziej "dopieszczona" przez wydawnictwo. Tutaj okładka jest gruba, format książki większy, strony wewnątrz śliskie, a ilustracje bardzo kolorowe. Wszystko wygląda zupełnie inaczej i gdyby nie znaczek serii w rogu na okładce - nawet nie wpadłabym na to, że ta pozycja do niej należy. Takie wydanie znacznie bardziej przyciąga wzrok małego czytelnika. Nam akurat takiej zachęty nie było potrzeba, bo moja córeczka wie czego się spodziewać po lekturach z cyklu "Zaopiekuj się mną" i z wielkim zapałem wysłuchałaby nawet historii spisanej na makulaturze. Ale trzeba przyznać, że te książeczki przyciągają wzrok i maluchy z pewnością chętniej po nie sięgną.

„Za szafą” Anna Onichimowska. Symboliczna „szafa” to linia graniczna w pokoju, w którym mieszka Jarek ze swoja starszą siostrą Kryską. Pewnego dnia, doznaje on niesamowitego wewnętrznego odkrycia jakim jest myśli napisania własnej autobiografii. „Powieść będzie nosić tytuł Za szafą”. Mimo, iż Jarek chodzi dopiero do trzeciej klasy!!, to przecież w jego życiu tyle się dzieje, że koniecznie wszystko musi przelać na papier. . Jego niesamowicie arcyciekawe życie, proekologiczne, pełne empatii, wzrusza i łapie za serce, a pomiędzy tym wszystkim zmusza czytelnika do głośnego śmiechu - takiego z samej przepony, aż do łez. Dziecko w taki sposób komentuje rzeczywistość i znajdujące nie w niej wydarzenia, że czytelnik ma wrażenie, że to naprawdę się dzieje. To jest szczere. To jest autentyczne. I to dlatego jest takie dobre. . Anna Onichimowska jest mistrzynią w swoim rodzaju, wie jak pisać, aby nie „czuć” moralizatorstwa. Wie jak przyciągnąć uwagę, bo jakże celnie potrafi ważne aspekty życia dziecka i świata dorosłych, wplatać w ciekawą fabułę. Takie książki bardzo dobrze się czyta nie tylko dzieciom ale również i dorosłym, ponieważ naprawdę mogą się wiele od nich nauczyć. To są takie słowa, które uczą i bawią. Dają możliwość dyskusji i planowania dalszych wydarzeń dla dzielnego i rezolutnego chłopca. Uczą kreatywności i „odpowiedniego” spojrzenia na otaczającą nas rzeczywistość.

Całkiem przyjemne opowiadania. Co prawda dziecko nie czytało ich samodzielnie, więc nie umiem stwierdzić, czy ośmiolatek się nimi zachwyci. Natomiast bez wątpienia mogę napisać, że przedszkolak słuchał z uwagą, przejęty losami bohaterów, którym z wypiekami na policzkach kibicował, gdy łapali przestępców. Książka uczy nowych słówek, a te trudniejsze są po każdej historii wyjaśniane w słowniczku. Polecam.

To ciekawa książka dla dzieci, która ukazała się nakładem Wydawnictwa GWP. Autorka Elżbieta Zubrzycka przedstawia w niej przygody zajączka Filipa, którego czytelnicy mają okazję lepiej poznać. Zajączek urodził się mały i był wolniejszy od innych, dlatego się z niego wyśmiewali. W dodatku często się czegoś bał. Gdy jego bracia i siostra bawili się wspólnie, on siedział w samotności i obserwował otaczający go świat. Z czasem zaprzyjaźnił się z małym łabędziem, z którym wspólnie ćwiczył, co sprawiło, że oboje stali się silni. Pewnego dnia musiał pomóc swojej przyjaciółce Pusi narażając swoje własne życie. Więcej na blogu www.ksiazkizabawy.blogspot.com

Historia opowiadań Bolka i Lolka. Bracia lubią się dobrze bawić,ale ciągle wpadają w tarapaty. Na szczęście mają mnóstwo pomysłów i (prawie) niczego się nie boją. Hrabia Dracula, duchy w pobliskim domu,gra komputerowa zamienia się w pułapkę. Niesamowite przygody, ciągłe przekomarzanie się i nieskończona fantazja rozbawia dużych i małych. Polecam!!!

Bardzo przyjazna książka. Wciągająca, napisana językiem odpowiednim dla dzieci. Zawiera sporo ciekawostek o życiu chomików, więc dzieci również mogą się uczyć jak opiekować się małym stworzonkiem. Chomik Hubercik jest pupilkiem klasowym ale jego życie nie ogranicza się do klasy! Ma wiele przygód, odwiedza uczniów w ich domach i stara się pomagać swoim przyjaciołom. Książkę czytaliśmy z mężem dziecku ale mam nadzieję, że kiedyś syn sam będzie chciał czytać i wróci do tych czytanych mu na głos. Mój mąż stwierdził, że bardzo chętnie przeczytałby druga cześć :) więc jak widać dorosłym też może się podobać.

Wychowaj sobie małego psychopatę. Jednocześnie małym i aktywnym chłopcom trudno jest czasem nie pakować się w tarapaty. I dobrze jest, żeby wiedzieli, że z tarapatów i upokarzających sytuacji można jakoś wyjść. Nie zawsze z klasą, czasem z kupą (ostatni rozdział),ale jednak.

Zaintrygowana tytułem postanowiłam przeczytać książeczkę, która przeznaczona jest dla najmłodszych czytelników. Duże litery, prosty język i barwne ilustracje przypadną do gustu zarówno chłopcom jak i dziewczynkom. „Zuza czeka na Tygrysa” Katarzyny Zychli to idealna propozycja do poczytania na letnie dni i zimowe wieczory kiedy marzymy o tym, żeby wreszcie przyszły wakacje i zrobiło się ciepło. Tytułowa Zuza wraz z rodzicami przeprowadza się z miasta na wieś. Wszystko jest dla niej nowe, poczynając od rechotu żab, przez sąsiedzkie bliskie relacje, po zwierzęta żyjące w pobliskich gospodarstwach. Każdy dzień niesie kolejne odkrycia i całą masę pytań zadawanych wytrwałym rodzicom. Zuzia, jak każde dziecko, ma wielkie pragnienie posiadania swojego zwierzątka. Nowy przyjaciel i kompan zabaw opowiada jej historię kota, który mieszkał w jej domu, zanim się do niego wprowadziła. Krążąca po wsi plotka mówi, że uciekł do lasu. Zuza postanawia sprowadzić go do domu i mieć w nim towarzysza zabaw. Pełna recenzja książki na stronie: http://moznaprzeczytac.pl/zuza-czeka-na-tygrysa-katarzyna-zychla/

MaleWielkieKsiazki.blogspot.com Zacznę od sedna sprawy: Jeżynka jest wspaniała! Jej poczucie humoru rozbroi każdego czytelnika i małego i dużego. Jest to nasze pierwsze spotkanie z tą już prawie sześciolatką i po skończeniu czytania, od razu mamy plan szukania następnych przygód na bibliotecznej półce. Jeżynka i jej spojrzenie na świat, pomysły, przemyślenia i błyskotliwe komentarze są nietuzinkowe. W tej książeczce mieliśmy przygody zarówno w domu, jak i przedszkolu, a szkolnej wycieczce, czy podczas rodzinnego wyjazdu. Czy możecie sobie wyobrazić, że wasze dziecko wraca z przedszkola z płaczem i prosi "wybij mi zęby"? No właśnie! Oto cała Jeżynka! Prosi rodziców o pomoc w pozbyciu się chociaż jednego mleczaka, bo wszyscy w grupie przedszkolnej są już szczerbaci, a ona nie! Wszystkie mamy, po przeczytaniu rozdziału o szkolnej wycieczce, pewnie przemyślą niektóre plany pożyczania córkom swoich rzeczy;) Świetne dialogi, doskonale trafione opisy. Pani sąsiadka, która mieszka sama i zwyczajnie się nudzi jest jakże bliska wielu nam. Czy mieszkamy w bloku, czy na osiedlu domków, zawsze znajdziemy kogoś, kto odpowiada obrazowi pani Markowskiej. A ta pani jest na Jeżynkę "cięta", dlaczego? Nie zdradzę, ale przygoda z nią jest dość dziwna. A co kiedy przedszkolak twierdzi, że laurka to przeżytek i chce upiec dla mamy ciasto? Jajka w skorupkach to klasyka, a że placek miał być z bananami, to chyba domyślacie się, że wyszło dość oryginalnie. Jeżynka potrafi nam nawet w niesamowity sposób opowiedzieć o cyrku, zoo, czy posiadaniu kota, który ma na imię Serwacy. Pięknie, prawda? Niezapomniana historia o zbieraniu grzybów i przeżywaniu ich bólu (bo Jeżynka jest przekonana, że grzyby chcą żyć, podobnie, jak zwierzęta i ludzie). Uwaga na wizytę u lekarza. Tej obawia się nawet sam pan doktor, bo już raz dostał zastrzyk od naszej bohaterki! A jeszcze ważna rzecz. Żaden rodzic pewnie nie zapomni rozdziału o ulicznym korku! Jeżynka wyszła na chwilę z kotem, bo korek był długi i bardzo wolny, wróciła i ...wszystko w samochodzie było inne, włącznie z rodzicami! Zgadzał się tylko kolor auta. Jak się skończyło? Koniecznie zapoznajcie się z tymi przygodami. Dobry humor i wesołe wieczory gwarantowane! Dodatkowym atutem książeczki jest jej szata graficzna. Barwne strony z dużymi ilustracjami oraz wyróżniona miejscami kolorem i stylem czcionka, która każe nam zwrócić uwagę na ważne zdania, a poza tym oddaje szalony charakter naszej cudownej bohaterki.

Moje dzieci ją uwielbiały. Czytałam ją im pewnie z 8 razy. Za każdym razem słuchali zaciekawieni jakby przygody słyszeli po raz pierwszy i śmiali się z tych samych zabawnych sytuacji 🤣 Dobrze napisana, ciepła książka dla dzieci w wieku przedszkolnym (5-7 lat)