rozwiń zwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Powrót niedoskonały

Okładka książki Powrót niedoskonały autora Marcin Bruczkowski, 9788324024544
Okładka książki Powrót niedoskonały
Marcin Bruczkowski
6,4 / 10
Wydawnictwo: Znak Literanova literatura piękna
432 str. 7 godz. 12 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Data wydania:
2013-10-07
Data 1. wyd. pol.:
2013-10-07
Liczba stron:
432
Czas czytania
7 godz. 12 min.
Język:
polski
ISBN:
9788324024544
Średnia ocen
6,4 6,4 / 10
40 opinii 350 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Powrót niedoskonały w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Powrót niedoskonały

Nobliszka
Nobliszka
książek na półce przeczytane 838 napisanych opinii 295

Oceny książki Powrót niedoskonały

Średnia ocen
6,4 / 10
350 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
11 ocen
9
7 ocen
8
34 ocen
7
93 ocen
6
139 ocen
5
42 ocen
4
12 ocen
3
11 ocen
2
1 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
913
189
Pani_Wu
24.05.2014
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Autor tym razem postanowił opisać rozterki człowieka, który po kilkunastu latach mieszkania za granicą, ba! w innym kręgu kulturowym, wraca na ojczyzny łono. I jak się okazuje, wcale nie jest mu łatwo zaadaptować się, zwłaszcza, że i ojczyzna przez owe kilkanaście lat przeszła przemiany.

Aby nie utknąć w formie pamiętnikarskiej, Marcin Bruczkowski powołał do życia Roberta Brakata, którego obdarzył swoimi przeżyciami, ale także zgoła odmiennym życiorysem i wręcz fantastycznymi przygodami, które główny bohater przeżył po powrocie.
Na początku miałam wrażenie, że Autor bawi się z czytelnikiem w "co by było gdyby". Bo czyż można sobie wyobrazić japońskiego biznesmena mieszkającego pod warszawskim mostem w namiocie i noszącego nienagannie wyprasowany garnitur oraz zawsze świeżą koszulę? Mało tego, to ów Japończyk właśnie, pomaga Robertowi odnaleźć się w zmienionym kraju, wśród ludzi, od których mentalności odwykł.

Pomieszanie elementów autobiograficznych z fikcją oraz stale obecną nutą japońską dało efekt mniej spektakularny, jak książka "Bezsenność w Tokio". Fikcja wydała mi się ostatecznie nadmiernie naciągnięta, a wiele rozważań bohatera przydługich. Im dalej zagłębiałam się w książkę, tym mniej było Japonii, a w zamian dostawałam niezbyt strawną, wydumaną opowieść.

W książce sporą rolę odgrywają sny głównego bohatera, których sens wprowadzenia do książki, Autor wyjaśnia na końcu. Nie będę polemizowała z podanymi wyjaśnieniami, dla mnie nie były one tak jasno czytelne, jak oczekiwał tego Autor, niespecjalnie miały wpływ na akcję lub zrozumienie treści, a momentami po prostu mi przeszkadzały.

Nie zrażam się jednak i liczę na miłą lekturę pozostałych książek Marcina Bruczkowskiego.

Autor tym razem postanowił opisać rozterki człowieka, który po kilkunastu latach mieszkania za granicą, ba! w innym kręgu kulturowym, wraca na ojczyzny łono. I jak się okazuje, wcale nie jest mu łatwo zaadaptować się, zwłaszcza, że i ojczyzna przez owe kilkanaście lat przeszła przemiany.

Aby nie utknąć w formie pamiętnikarskiej, Marcin Bruczkowski powołał do życia Roberta...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

779 użytkowników ma tytuł Powrót niedoskonały na półkach głównych
  • 453
  • 307
  • 19
223 użytkowników ma tytuł Powrót niedoskonały na półkach dodatkowych
  • 180
  • 17
  • 7
  • 5
  • 5
  • 5
  • 4

Tagi i tematy do książki Powrót niedoskonały

literatura polska

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Radio Yokohama Monika Borek, Marcin Bruczkowski
Ocena 5,9
Radio Yokohama Monika Borek, Marcin Bruczkowski
więcej
Marcin Bruczkowski
Marcin Bruczkowski
Autor bestsellerów "Bezsenność w Tokio" i "Singapur czwarta nad ranem". W latach 1983-1986 studiował anglistykę na Uniwersytecie Warszawskim, po czym wyjechał na studia kulturoznawcze do Tokio. Miał wrócić po roku, a spędził w Japonii dziesięć lat.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Za Chiny ludowe Katarzyna Pawlak
Za Chiny ludowe
Katarzyna Pawlak
"Za Chiny ludowe" to reportaż Katarzyny Pawlak ukazujący przekrój zagadnień socjologiczno-kulturowych związanych z życiem w Państwie Środka. Nie ma w książce odniesień do polityki, bo autorka sama przyznaje, że się na tym nie zna. Mamy za to całą masę spraw przyziemnych, z którymi mieszkańcy Chin mierzą się, na co dzień. Autorka studiowała w Chinach, dlatego poznała Chińczyków ,,od kuchni”, nie z perspektywy turystki, lecz przede wszystkim mieszkanki. Świetnie opisała z czym w Państwie Środka musi mierzyć się „laowai” (,,człowiek z zewnątrz”). Pokazała różnice kulturowe bez uprzedzeń w zabawny, prosty sposób na własnych doświadczeniach. Jej obserwacje świetnie ukazują czytelnikowi przemiany zachodzące w Chinach, zanikanie wielowiekowych tradycji i próbę połączenia ich z chińską nowoczesnością.
alfi78 - awatar alfi78
ocenił na 7 3 miesiące temu
Japoński wachlarz. Powroty Joanna Bator
Japoński wachlarz. Powroty
Joanna Bator
#rodzinnewyzwanie2024 "Japoński wachlarz. Powroty" Joanna Bator Bardzo ciekawe spojrzenie autorki na Japonię, w której spędziła w ramach otrzymanych grantów kilka lat. Bator ukazuje nam kulturę, zwyczaje Japonii tak trochę od strony kulturoznawczej, a trochę od kuchni. Ale fascynację tym krajem czuć w niemalże każdym zdaniu. Tym ciekawiej było mi czytać "Japoński wachlarz. Powroty", że czytałam bodajże w ubiegłym roku, albo dwa lata temu "Kwiaty w pudełku. Japonia oczami kobiet" p. Bednarz. Każda z tych książek pokazuje ten sam kraj, a jednak od zupełnie innej strony.
Edi_Edi - awatar Edi_Edi
ocenił na 7 1 rok temu
Życie jak w Tochigi. Na japońskiej prowincji Anna Ikeda
Życie jak w Tochigi. Na japońskiej prowincji
Anna Ikeda
Anna Ikeda – Życie jak w Tochigi. Na japońskiej prowincji Japonia to kraj, który jest pierwszy na liście tych, które bardzo chciałabym odwiedzić. Dlatego też z ogromną przyjemnością sięgam po reportaże o kraju kwitnącej wiśni. Tym razem jednak trafiłam na książkę, zupełnie inną od dotychczas przeze mnie czytanych. „Życie jak w Tochigi. Na japońskiej prowincji” to tak naprawdę zbiór różnych wydarzeń z życia autorki oraz jej przemyśleń dotyczących kulturowej odmienności, codziennego życia, wierzeń Japończyków itp. Przybliża ona czytelnikom swoją codzienność i bez owijania w bawełnę mówi o tym, co jej się nie podoba w kraju, w którym przyszło jej żyć. Aspekty, które opisuje jak np. brak ogrzewania, trudności ze znalezieniem pracy, kąpiel oszczędzająca wodę, japońskie przedszkola oraz praca w nich i wiele innych, są przybliżone czytelnikowi w sposób łatwy, lekki i wartki, przez co książkę tę czyta się szybko i przyjemnie. Liczne anegdoty z życia autorki przeplata ona z ciekawostkami z historii i kultury Japonii. Całość natomiast pięknie uzupełniają własnoręcznie zrobione fotografie. Książkę czytało mi się bardzo dobrze i spodobało mi się to, że autorka jest szczera z odbiorcami i opisuje otaczającą ją rzeczywistość bez upiększania. Ukazuje prawdziwą Japonię i Japończyków, którzy mogą szokować Europejczyków swoim podejściem do życia oraz poglądami np. na temat przyjezdnych. „Życie jak w Tochigi” to wyjątkowa książka, która daleka jest od stereotypów i mitów. Styl autorki może być odebrany jednak dwojako. Była to książka, którą omawiałam na prowadzonym przeze mnie Dyskusyjnym Klubie Książki i zdecydowanie podzieliła ona uczestników spotkania. Styl, przeze mnie odbierany jako lekki i przyjemny, dla niektórych był infantylny, czepialski i pozbawiony konkretów. Uważam, że jest to świetna historia dla osób, które szukają innego podejścia do reportażu, coś na zasadzie bloga opisującego codzienne życie w danym kraju. Jednocześnie jest to książka wartościowa pod względem merytorycznym, gdyż mimo licznych anegdot poznać można Japonię od zupełnie innej strony.
biblioteczny_mol - awatar biblioteczny_mol
ocenił na 9 5 miesięcy temu
Radio Yokohama Marcin Bruczkowski
Radio Yokohama
Marcin Bruczkowski Monika Borek
Za pierwszym razem słabo do mnie trafiła ta książka. Akcja dzieje się tylko w jednym miejscu, tworzącym jakąś taką karykaturę społeczeństwa. Grupka dziwnych bohaterów i zdawałoby się szczątkowa fabuła. Ale jest w tym jakaś głębia, którą odkryłem dopiero czytając książkę drugi raz. Jak już wczuje się w jej specyficzny klimat, to staje się naprawdę wciągająca. Chyba najambitniejsze dzieło Bruczkowskiego.
Dwight Schrute - awatar Dwight Schrute
ocenił na 9 11 lat temu
Bezsenność w Tokio Marcin Bruczkowski
Bezsenność w Tokio
Marcin Bruczkowski
Książka podobała mi się. Taka forma pamiętnika dodatkowo z analogowych lat. Zawsze marzyłem o podróży do kraju kwitnącej wiśni i nadal jest to na mojej liście. Dzięki tej książce bardziej poczułem ten kraj. Pewne fakty są zdumiewające. Zachęcam do lektury.
Łukasz Bederski - awatar Łukasz Bederski
ocenił na 7 2 dni temu
Korea Północna. Ostatni wielki brat Piotr Głuchowski
Korea Północna. Ostatni wielki brat
Piotr Głuchowski Marcin Kowalski
Zbiór reportaży o Korei Płn - ciekawa pozycja dla osoby nie mającej zbyt wielkiej wiedzy na ten temat, napisane przystępnym językiem, a informacje tam zawarte porażają. Życie elity rządzącej oraz ich powiązania z Polską. Aż strach pomyśleć, że w dzisiejszych czasach dzieją się takie rzeczy. Polecam ;-)
KoRnelkA - awatar KoRnelkA
oceniła na 7 11 lat temu
Made in Japan Rafał Tomański
Made in Japan
Rafał Tomański
Nieduża objętościowo książka, w dodatku podzielona na niewielkie rozdziały z licznymi ilustracjami, jest lekturą tak naprawdę na jedno posiedzenie, pomimo że rozstrzał tematyczny poruszanych zagadnień jest tak duży, iż każdy z jej fragmentów mógłby funkcjonować jako niezależny artykuł. To, co łączy wszystkie omawiane zagadnienia, to stan w jakim znalazło się Cesarstwo Japońskie po katastrofie w Fukushimie w 2011 r. Nie ma tu wiele o kulturowym dziedzictwie gejsz i samurajów, za to wiele jest krytycznego namysłu nad kondycją japońskiego społeczeństwa i japońskiej gospodarki. Z lektury książki możemy dowiedzieć się wiele o specyfice japońskich portali społecznościowych, trudnościach w tworzeniu start-upów, czy postawie przeciętnego Japończyka wobec przesiedleńców z okolic Fukushimy. Autor celnie punktuje japońskie skostnienie i brak innowacyjności oraz archaiczność pewnych struktur myślenia, które hamują wszelkie przemiany społeczne. Jednocześnie szok wywołany nieudolnością działań organów państwowych po katastrofie w 2011 r. wywołał w społeczeństwie chęć radykalnych zmian. Dziś z perspektywy czasu możemy powiedzieć, że opinia publiczna nie zdołała wymóc najbardziej trudnych reform, takich jak odejście od energii atomowej, czy zwiększenie konkurencyjności gospodarki. Horyzont spraw omawianych przez Rafała Tomańskiego jest bardzo szeroki, choć jednocześnie odnosi się wrażenie, że żadna z nich nie została mocniej przeanalizowania. Można odnieść wrażenie, że mamy do czynienia z pobieżnym przeglądem największych japońskich bolączek, które ujawniły się z zdwojoną mocą po feralnych wydarzeniach sprzed dziewięciu laty. Tomański opowiada o tych sprawach interesująco, ale raczej w formie zajawki. I jeśli pod takim względem potraktujemy tę książkę, może ona pomimo swoich mankamentów przynieść wiele frajdy. Na minus należy ocenić stronę techniczną wydania - pomimo atrakcyjnego wyglądu i dobrej jakości papieru, książka jest niezbyt solidna i zaledwie po kilku latach stania na półce i może dwukrotnej lektury, ewidentnie zaczyna się rozklejać. Nie wiem, czy miałem w ręku felerny egzemplarza, czy też ta edycja jest tak nieschludnie wydana.
Qbajot - awatar Qbajot
ocenił na 6 5 lat temu
Zagubieni w Tokio Marcin Bruczkowski
Zagubieni w Tokio
Marcin Bruczkowski
Po luzackiej i pełnej humoru "Bezsenności w Tokio" spodziewałam się kontynuacji tej formy wspomnieniowej i dokładnie w takiej atmosferze w drugiej dla mnie powieści, a trzeciej po "Singapur czwarta rano", dla autora. O tym, że nie będzie dokładnie tak samo, zrozumiałam, gdy poznałam głównego bohatera, a zarazem narratora nowej historii – jak utrzymuje autor w rozdziale "Poksiążkowe", opartej na prawdziwych wydarzeniach – Michała. Artystę grafika zatrudnionego w tokijskim biurze, w którym przed wyjazdem do Singapuru pracował sam autor. I to właśnie tylko jego osoba wraz z kilkoma przyjaciółmi wiązała obie powieści. Wszystko inne było nie z poprzedniej bajki, łącznie z moimi odczuciami. Przede wszystkim gatunek literacki, z którego wyborem autor miał problem. Zaczął od dobrej powieści przygodowej dla młodzieży, z tą różnicą, że bohaterowie byli dorośli i może dlatego tak bardzo podobała się mojej zaprzyjaźnionej młodzieży. Mnie przypominała trochę swoimi elementami serię dla młodego czytelnika "39 Wskazówek". Było bojowe zadanie-zagadka do rozwiązania – nagłe zniknięcie Jamesa, przyjaciela z biura. Metody poszukiwania głównie oparte na odkrywaniu wskazówek-podpowiedzi do napotykanych rebusów, rozwiązywanych na drodze dedukcji wraz z „drużyną” znajomych. Brawurowe podążanie za nimi i prowokowanie sytuacji niebezpiecznych, a co najgorsze, mało prawdopodobnych, w które brnęliby tylko nastolatkowie kierowani nieodpartą ciekawością. Przypominało mi to trochę harcerskie podchody. W tle pojawiała się powieść społeczno-obyczajowa ukazująca codzienne życie Japończyków, by na koniec (i ta końcówka była najlepsza, szkoda, że nie właśnie taka od początku!) zamienić się niepostrzeżenie w thriller niosący ostatecznie przesłanie filozoficzne na temat samotności człowieka w ogóle, a zwłaszcza wyobcowania cudzoziemca. To jeszcze nie wszystko tego miszmaszu. W fabułę autor wplótł, prezentowany na szarym tle, pamiętnik Jamesa, odczytywany z ogromną ciekawością przez bohaterów, ale z mniejszą już przeze mnie. Gdyby tak skonstruowaną opowieść odrzeć z japońskości, miałabym ogromny problem z jej doczytaniem do końca, z powodu jej infantylności. Na szczęście posłuchałam mojej zaprzyjaźnionej młodzieży i przeczytałam najpierw debiut. Dzięki temu potraktowałam tę nieporadnie skonstruowaną hybrydę jak kontynuację doświadczeń życia w Japonii. Tych realiów było mnóstwo. Zarówno w nawiązaniach do poprzedniej powieści, jak i zupełnie nowych. Jednak nie powiem, że mnie ta książka rozczarowała. Raczej zaskoczyła swoją odmiennością i odwagą popełnienia powieści beletrystycznej, bezlitośnie ukazującą braki warsztatowe autora. Mam wrażenie, że bycie pisarzem beletrystycznym trochę przerosło możliwości podróżnika-pisarza. naostrzuksiazki.pl
Maria Akida - awatar Maria Akida
oceniła na 6 5 lat temu
W Chinach jedzą księżyc Miriam Collee
W Chinach jedzą księżyc
Miriam Collee
Miriam Collée wraz z mężem i małą córeczką zamienia uporządkowane i spokojne życie w Niemczech na chaos chińskiej metropolii. Zderzenie dwóch bardzo odmiennych kultur prowadzi do wielu nieporozumień i komicznych sytuacji, które autorka opisała w książce ,,W Chinach jedzą księżyc”. Nawiasem mówiąc tytuł nawiązuje do księżycowych ciasteczek jedzonych tradycyjnie podczas Święta Środka Jesieni. Czytając historię Miriam miałam wrażenie, że pisały ją dwie osoby. Pierwszych parę miesięcy (książka podzielona jest na 12 miesięcy) to ciągłe narzekanie, próba asymilacji, nerwy i jeszcze więcej narzekania. Ale przychodzi moment, kiedy autorka na wakacjach w Hamburgu zdaje sobie sprawę, że tęskni na Szanghajem. Od tej chwili zarzuca męczące narzekanie i zaczyna dostrzegać plusy Chińczyków, a czytelnikowi daje szansę poznania Państwa Środka bez europejskich uprzedzeń i oczekiwań. Książka w prosty i zabawny sposób pokazuje trudy życia i proces przystosowywania się do zupełnie odmiennych warunków. Miriam tak dalece oswoiła się z chińską kulturą, że nawet informację o przedłużeniu kontraktu męża przyjęła z konfucjańskim spokojem.
alfi78 - awatar alfi78
ocenił na 7 3 miesiące temu
Płetwa rekina i syczuański pieprz. Słodko-kwaśny pamiętnik kulinarny z Chin Fuchsia Dunlop
Płetwa rekina i syczuański pieprz. Słodko-kwaśny pamiętnik kulinarny z Chin
Fuchsia Dunlop
Książka znakomita. Autorka sporo czasu spędził w Chinach poznając przede wszystkim kuchnię, ale także kulturę i historię tego kraju. Jestem pełna podziwu dla pasji z jaką to robiła. Książka zawiera niewiele przepisów, za to mnóstwo przemyśleń na temat wpływu uwarunkowań historycznych, geograficznych i społecznych na kuchnię w poszczególnych regionach Państwa Środka. Polecam wszystkim, którzy chcą poznać najludniejszy kraj nie tylko od strony kulinarnej. Wszystko to na dokładkę opisane jest barwnym, wartkim językiem
Bożena - awatar Bożena
oceniła na 8 8 lat temu
Idiota za granicą Karl Pilkington
Idiota za granicą
Karl Pilkington Ricky Gervais Stephen Merchant
Z dużym poczuciem humoru typowego "Angola", opisane przygody w podróży wokół nowych cudów świata i poznawanie obcych kultur a także doświadczenie na własnej skórze nauki jazdy rikszą, plażowanie na pierwszej plaży nudystów w Rio de Janerio, lot helikopterem nad monumentem Chrystusa Zbawiciela 6 metrów nad powierzchnią wody. 300 stron czyta się mając uśmiech na twarzy. Lekka, przyjemna i zabawna. Zabawne jest także to kupiłam ją 13 lat temu a czytam teraz.
Alia - awatar Alia
oceniła na 8 3 miesiące temu
W drodze na Hokkaido. Autostopem przez kraj Kwitnącej Wiśni Will Ferguson
W drodze na Hokkaido. Autostopem przez kraj Kwitnącej Wiśni
Will Ferguson
Książka bardzo przyjemna w odbiorze. Napisana z humorem i pewnym luzem. Z perspektywy normalnego człowieka, jego doświadczeń i nalotu kulturowego. Bardzo spodobało mi się, ze autor pisał o tym wszystkim tak jak On to widział, bez upiększania, ukrywania myśli i bez cenzurowania ich na zasadzie - tak nie powinienem myśleć, co ludzie powiedzą. Książka szczera i z dystansem <3
konrad89 - awatar konrad89
ocenił na 8 1 rok temu
Tatami kontra krzesła. O Japończykach i Japonii Rafał Tomański
Tatami kontra krzesła. O Japończykach i Japonii
Rafał Tomański
Książka bardzo podobała mi się przez swoją lekkość i choć nie porusza wszystkich aspektów, które teoretycznie by mogła o codziennych nawykach to jednak to co robi przedstawia w dobry, skondensowany sposób, łatwy do zapamiętania. Podczas czytania czuję się jakby to była rozmowa z przyjacielem o jego pasji. Jestem po przeczytaniu bardzo zadowolony i pomogła mi ona utrwalić kolejne japońskie zwroty i zjawiska, które jak to w Japonii mają swoje własne osobliwe nazwy.
Diesel18 - awatar Diesel18
ocenił na 9 2 miesiące temu
Japonia w sześciu smakach Anna Świątek
Japonia w sześciu smakach
Anna Świątek
Książka jest bardzo fajna (bez obrazy!) jak na lekturę w pociągu lub poczekalni, dla kogoś, kto chce poznać Kraj Kwitnącej Wiśni przystępnie, szczerze i kolorowo, bez pseudonaukowych analiz, ton bibliografii, "zarysowywania kontekstu historycznego" i dzielenia włosa na czworo. Główną z jej wad jest to, że... została zbyt dobrze wydana. Przez to jest jedna z najcięższych pozycji, jakie zabierałem w podróż (konkuruje z wagą aparatu fotograficznego z krótkim obiektywem). Twarde, solidne wydanie i dobra, uczciwa jakość papieru powodują też powstawanie na kartach odblasków przy czytaniu w mieszanym lub sztucznym oświetleniu. To, czemu służyć miała ta forma - czyli wysmakowany poziom zdjęć - pozostaje, niestety, jakby troszeczkę w tyle (żart autorki o tym, jak znakomitym jest fotografem odbieram jako ciepłą autoironię). Pojawiło się tutaj dużo (krzywdzących, moim zdaniem) opinii, że autorka ma rozbuchane ego. Czy piszą to jednak osoby, które doświadczyły tej głębokiej samotności i bycia zdanym wyłącznie na siebie w obcym kraju... lub mieście? Kiedy tylko to ego i dialog wewnętrzny chronią nas przed szaleństwem (tudzież zamarznięciem). Poza tym, odrobina kręgosłupa jest niezbędna do pisania w tak reportażowym stylu (patrz np. Mark Twain). Zaś reportażysta nie zawsze musi "obiektywnie" i po akademicku "mieć rację". Patrząc z innej strony, autorka, będąc atrakcyjną blondynką (173 cm wzrostu, 110/70/90), pokazuje się nam z twarzą zasłonięta włosami, albo okularami, albo na miniaturze wielkości znaczka pocztowego. Wiele osób uległoby tu tendencji do auto lansu... Czuje ból współpasażerów, gdy jej stopy cuchną tuńczykiem. Staje się żywą atrakcją turystyczną przyparta do muru przez jelonki. Tak chyba nie wygląda "przerośnięte ego"? Z trzeciej strony jednak, nawet tak miłej i uroczej dziewczynie pewnie nie oświadczyłbym się, gdyż w widać w jej postawie jak w lustrze nasze główne wady narodowe - tę subtelną nutkę chrześcijańskiego poczucia najlepszości, skłonność do cwaniactwa (gdy trzeba znaleźć miejsce w autobusie, w którym miejsc nie ma) i targowania się, w końcu nieobliczalność (wbicie się na imprezę pełną obcych mężczyzn?!;-)). Choć jestem w połowie lektury i nie wiem, czym autorka mnie jeszcze zaskoczy, zdecydowanie jednak wolę w tę podróż udać się z panią Anią, niż z jakimkolwiek ględzącym anglosasem lub (uchowaj Boże!) profesorem.
Jacek Z. - awatar Jacek Z.
ocenił na 9 7 dni temu
Seks, betel i czary. Życie seksualne dzikich sto lat później Aleksandra Gumowska
Seks, betel i czary. Życie seksualne dzikich sto lat później
Aleksandra Gumowska
Betel to używka - orzechy betelowe zawinięte w liść, które się żuje i pluje. Barwią ślinę na czerwono, a zęby na czarno. Historia podróży ciekawa, ale moim zdaniem za bardzo jest to kopia tej poprzedniej podróży Malinowskiego, myślę, że lepiej byłoby przeczytać oryginał.
bar_barossa - awatar bar_barossa
oceniła na 6 2 lata temu
Prawda Michael Palin
Prawda
Michael Palin
Gdy brałem książkę autorstwa Michaela Palina do rąk nie widziałem, czego się spodziewać. Moje doświadczenia z tym Pythonem sugerowały narkotyczny wręcz odjazd, z szaleństwem w oczach, które popchnie nas w każdą otchłań. Tymczasem Prawda jest zupełnie inna. Nie ma szalonych wariacji na każdy temat, purnonsensownych dowcipów czy gier słownych, nie nabijamy się ze wszystkiego i wszystkich, raczej z przymrużeniem oka patrzymy na własną wiarę w idealizmy i pewne podstawowe zasady życia, którym chcemy być wierni. Keith Mabbut jest pisarzem, za którym idzie przeszłość dziennikarza śledczego i jednej wielkiej sprawy. Właśnie napisał na zlecenie pewnej firmy z branży paliwowej historię tego przedsiębiorstwa. I tutaj na scenę wkracza pewne wydawnictwo, które sugeruje mu napisanie książki o działaczu społecznym, człowieku legendzie, niedostępnym i nieustępliwym. Hamish Neville unika wywiadów, stara się, by jego działania mówiły za niego. Staje po stronie słabych i nie mogących się bronić przeciw firmom, których celem jest np. wyrwanie złóż mineralnych ziemi zamieszkanych przez różne biedne plemiona. Mabbut dociera do Neville'a, nawiązują coś, co można nazwać współpracą, i nasz bohater ma materiał na wielką książkę. I tu zaczynają się schody, ponieważ wydawnictwo chciałoby dodać conieco do książki. Zaczyna się walka ideałów i wartości, dziennikarz śledczy wraca do starych nawyków, odkrywa nowe tropy, a tu jeszcze całkiem sporo dzieje się w jego życiu prywatnym. Książka nie należy do rewelacji, jest raczej świetnym umilaczem czasu podróży. Pokazuje nam kilka różnych punktów widzenia, prowadząc do finału, który nie każdemu może przypaść do gustu, nie każdy lubi, jak się mu zwraca uwagę, że patrzy zbyt idealistycznie na pewne aspekty życia. Palin jednak ma tyle taktu, że nie wali batem po plecach dla otrzeźwienia, raczej stosuje kumplowskie klepnięcie.
Machno - awatar Machno
ocenił na 6 8 lat temu
Niebo w kolorze indygo. Chiny z dala od wielkiego miasta Anna Jaklewicz
Niebo w kolorze indygo. Chiny z dala od wielkiego miasta
Anna Jaklewicz
Książka ciekawa, poszerzyła moje postrzeganie Chin, które do momentu przeczytania książki, kojarzyły mi się tylko z wielkimi miastami. Okazuje się, że jak to zwykle bywa rzeczywistość jest o wiele barwniejsza i ciekawsza. Książka pozwala spojrzeć na Państwo środka z innej perspektywy. Polecam.
Pawel - awatar Pawel
ocenił na 7 3 lata temu
Zagubiony w Chinach. Prawdziwa historia człowieka, który próbował zrozumieć Państwo Środka, czyli jak zjeść żywego kalmara J. Maarten Troost
Zagubiony w Chinach. Prawdziwa historia człowieka, który próbował zrozumieć Państwo Środka, czyli jak zjeść żywego kalmara
J. Maarten Troost
Zabawna i wnikliwa podróż po Chinach, które dla Europejczyka mogą wydawać się obcą planetą. Autor spędza kilka miesięcy przemierzając Państwo Środka, aby ,,rozeznać" się w kraju zanim sprowadzi żonę i dzieci. Zwiedza Pekin, Szanghaj i Hongkong, ogląda Wielki Mur, poznaje pustynię Gobi i Tybet. To co przeżywa czasami jest zabawne, czasami niezrozumiałe, a czasami mało zachęcające do odwiedzenia tego olbrzymiego kraju. Warto przeczytać, żeby samemu wyrobić sobie opinię.
alfi78 - awatar alfi78
ocenił na 7 1 rok temu
W Japonii, czyli w domu Rebecca Otowa
W Japonii, czyli w domu
Rebecca Otowa
Książkę czyta się bardzo przyjemnie. Doceniam przedstawienie swojej japońskiej rodziny przez autorkę. Minusem dla mnie było rozrzucenie tematów, momentami wszystko nie łączyło mi się w całość. Dużo informacji mnie zaciekawiło, ponieważ nie sięgałam nigdy po pozycje dot. życia w Japonii, jednak jak wspominali inni czytelnicy - autorka mogłaby bardziej rozwijać najistotniejsze wątki.
battle-ground - awatar battle-ground
ocenił na 6 1 rok temu
Rekin z parku Yoyogi Joanna Bator
Rekin z parku Yoyogi
Joanna Bator
Pozycja napisana w bardzo ciekawej mieszance rzeczowego oniryzmu (jakkolwiek sprzecznie by to nie brzmiało). Trochę jak w Miasteczku Twin Peaks- na pierwszy rzut oka główna oś narracji jest rzeczowa i zmierza do poznania faktów, ale całość ma ciężką podszewkę uszytą z cienia. Cień drugiej wojny światowej jest formą, która stworzyła Japonię jaką znamy dziś. Powierzchownie widzimy panów w garniturach niewychodzących z pracy przed szefem i owoc ich ciężkiej pracy- rozwiniętą technologię z może zbyt frywolnym życiem rozrywkowym. Wystarczy podejść tylko parę kroków bliżej by dostrzec społeczeństwo wrzucone w machinę odbudowy. Z obolałą potylicą po nokaucie godzilli. Wstali tak szybko zajmując się swoimi sprawami, że dopiero zauważają, że wciąż kręci im się w głowie. Kawaii wabi-sabi. Społeczeństwo, któremu nie dało się dorosnąć. Potłuczone. Chwyciło się do znanego sobie etosu pracy w słodkiej naiwności, że wystarczy pieczołowicie posprzątać i zasypać leje po wielopokoleniowych traumach radioaktywnym gruzem. Nie patrząc w dół.
Magdalena Górna - awatar Magdalena Górna
oceniła na 8 1 rok temu

Cytaty z książki Powrót niedoskonały

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Powrót niedoskonały