Uśmiechnij się! Siadamy do stołu

Temat żywienia dzieci to jeden z najbardziej elektryzujących rodziców tematów! Nie zliczę ile razy słyszałam historie o dzieciach co „nic nie jedzą”, „nie lubią warzyw” albo „jadłyby tylko słodycze”. Zwykle jednak skupiamy się na aspekcie prawidłowego odżywienia dziecka. W książce „Uśmiechnij się! Siadamy do stołu” (@wydawnictwomind ) duński pedagog Jesper Juul prezentuje to zagadnienie z nieco innej perspektywy. Nie znajdziemy tu porad dotyczących tego jak powinien wyglądać dobrze skomponowany posiłek lecz jak relacje panujące w rodzinie mogą rzutować na kwestię jedzenia. Znajdziemy tu całkiem sporo wskazówek z czego mogą wynikać „problemy” przy stole (takie jak wybiórcze jedzenie, grymaszenie, ale również kłótnie między rodzeństwem) i jakie mogą być strategie radzenia sobie z nimi. A wszystko to z zachowaniem należnego dzieciom szacunku. Mi książka bardzo się podobała. Krótka, na temat, bardzo wartościowa. Wynotowałam sobie całe mnóstwo cytatów! Zachęciła mnie ona także żeby sięgnąć ponownie po „Twoje kompetentne dziecko”. Czytałam tę książkę kilka lat temu i czuję, że warto ją sobie przypomnieć.

Temat żywienia dzieci to jeden z najbardziej elektryzujących rodziców tematów! Nie zliczę ile razy słyszałam historie o dzieciach co „nic nie jedzą”, „nie lubią warzyw” albo „jadłyby tylko słodycze”. Zwykle jednak skupiamy się na aspekcie prawidłowego odżywienia dziecka. W książce „Uśmiechnij się! Siadamy do stołu” (@wydawnictwomind ) duński pedagog Jesper Juul prezentuje...

Polecam każdemu rodzicowi, choć nie ze wszystkich się zgadzam :)

Polecam każdemu rodzicowi, choć nie ze wszystkich się zgadzam :)

Mam wrażenie, że wszystko spod znaku eko i wege dobrze się teraz sprzedaje. Pozycja książkowa jakby trochę napisana na siłę. Nie wnosi nic odkrywczego, ale truizmy w niej podane mają jakąś wartość. Dlatego też tylko dobra.

Mam wrażenie, że wszystko spod znaku eko i wege dobrze się teraz sprzedaje. Pozycja książkowa jakby trochę napisana na siłę. Nie wnosi nic odkrywczego, ale truizmy w niej podane mają jakąś wartość. Dlatego też tylko dobra.

Wokół nawyków żywieniowych dziecka można łatwo narobić zamieszania, co autor książki odradza. W zamian zachęca do budowania dobrej atmosfery podczas posiłków spożywanych z dzieckiem. Niby proste, ale w rzeczywistości takie proste nie jest. Wymaga świadomości, rodzicielskiej dojrzałości i dobrego zmysłu obserwacji.

Wokół nawyków żywieniowych dziecka można łatwo narobić zamieszania, co autor książki odradza. W zamian zachęca do budowania dobrej atmosfery podczas posiłków spożywanych z dzieckiem. Niby proste, ale w rzeczywistości takie proste nie jest. Wymaga świadomości, rodzicielskiej dojrzałości i dobrego zmysłu obserwacji.

Jedzenie to ważny element wychowywania dzieci i zgadzam się z autorem , że wspólne przygotowywanie posiłków i wspólne jedzenie przy stole to ważny aspekt tworzenia więzi z naszymi dziećmi. Uczenie dzieci gotowania to też duża frajda dla rodziców :) Książka z wieloma przydatnymi radami i informacjami dla rodziców, którzy borykają się z problemem z jedzeniem u dzieci.

Jedzenie to ważny element wychowywania dzieci i zgadzam się z autorem , że wspólne przygotowywanie posiłków i wspólne jedzenie przy stole to ważny aspekt tworzenia więzi z naszymi dziećmi. Uczenie dzieci gotowania to też duża frajda dla rodziców :) Książka z wieloma przydatnymi radami i informacjami dla rodziców, którzy borykają się z problemem z jedzeniem u dzieci.

Polecam wszystkim rodzicom, szczególnie rodzicom maluchów

Polecam wszystkim rodzicom, szczególnie rodzicom maluchów

Ogólnie książeczka jest spoko, każdy mądry rodzic powinien wiedzieć, że wspólne posiłki z dziećmi naprawdę są ważne dla każdego z członków rodziny. Tak naprawę raziła mnie tutaj taka pierdoła, jak to autor opowiada, że gotować trzeba z miłością i radością itp itd... jak oderwany od rzeczywistości kosmita. Owszem, jak ktoś lubi gotować (przecież takich ludzi nie brakuje) to będzie to robił z miłością, ale błagam - dla ogromnej części gotujących w domach kobiet i mężczyzn, jest to zwykle przykry obowiązek, mus i żadna siła, nawet jadania posiłków razem tego nie zmienia. U mnie w domu np tak wszystko fajnie wygląda, że od wielu lat jadamy razem nawet dwa posiłki: obiad i kolację...dzień w dzień.... a jednak nie pokochałam gotowania i szczerze nienawidzę momentu przygotowywania potraw, choć wspólne posiłki uwielbiam celebrować. Nie zgadzam się z autorem, że wspólne posiłki są ważniejsze od innych wspólnych zajęć - bo niestety teoria , teorią, ale podczas posiłków właśnie najczęściej omawia się różne problemy i potem w przyszłości pojawiają się zaburzenia odżywiania właśnie, bo kojarzymy je dobrze, albo źle.... a gdy kojarzymy zbyt dobrze, to kompulsywne objadanie powoduje poprawienie nastroju, albo głodzeniem się demonstrujemy złe samopoczucie, błędne koło. Ja tutaj wybieram równowagę, wspólne posiłki są ważne, ale jedzenie nie powinno dominować w naszym życiu.

Ogólnie książeczka jest spoko, każdy mądry rodzic powinien wiedzieć, że wspólne posiłki z dziećmi naprawdę są ważne dla każdego z członków rodziny. Tak naprawę raziła mnie tutaj taka pierdoła, jak to autor opowiada, że gotować trzeba z miłością i radością itp itd... jak oderwany od rzeczywistości kosmita. Owszem, jak ktoś lubi gotować (przecież takich ludzi nie brakuje) to...

Zdarza nam się zapomnieć, że to co i ile dziecko zje naprawdę nie jest ważniejsze niż atmosfera w jakiej to zje i nasza relacja z dzieckiem. Niestety wmuszanie jedzenia jest w naszej kulturze tak normalizowane, że wszędzie to widzimy - w życiu, w serialach, w filmach, w książkach. Jestem bardzo na to wyczulona, a i tak czasem się łapie na tym, że odruchowo to robię. Dzieje się tak gdy jadę na takim społecznie zaprogramowanym autopilocie, kiedy np jestem zmęczona czy niewyspana i bezrefleksyjnie powtarzam to, co zaadaptowałam z kultury, języka, od innych ludzi. Takie książki pomagają się przestroić, wyłączyć tę automatyczną sekretarkę. Bardzo polecam.

Zdarza nam się zapomnieć, że to co i ile dziecko zje naprawdę nie jest ważniejsze niż atmosfera w jakiej to zje i nasza relacja z dzieckiem. Niestety wmuszanie jedzenia jest w naszej kulturze tak normalizowane, że wszędzie to widzimy - w życiu, w serialach, w filmach, w książkach. Jestem bardzo na to wyczulona, a i tak czasem się łapie na tym, że odruchowo to robię. Dzieje...

Książka nie jest poradnikien dla rodziców niejadków. A tego się po niej spodziewalam. Bardzo ogólnie traktuje ten problem. Nie daje żadnych rozwiązań jednak jest o czymś bardzo ważnym. O sile wspólego rodzinnego spotkania przy stole, wspólnego posiłku jako czasu szczególnego dla rodziny. O wzjamnym szacunku. O wielu sprawach które porusza w tym aspekcie autor poprostu zapominamy. Warto sięgnąć po tą książke i sobie przypomnieć .

Książka nie jest poradnikien dla rodziców niejadków. A tego się po niej spodziewalam. Bardzo ogólnie traktuje ten problem. Nie daje żadnych rozwiązań jednak jest o czymś bardzo ważnym. O sile wspólego rodzinnego spotkania przy stole, wspólnego posiłku jako czasu szczególnego dla rodziny. O wzjamnym szacunku. O wielu sprawach które porusza w tym aspekcie autor poprostu ...

Jedna z moich pierwszych pozycji Juul'a. Nie jest bynajmniej podręcznikiem rodzicielstwa, a raczej osobistą wizją i zbiorem obserwacji autora. Mimo, że jako roślinożerca nie zgadzam się ze wszystkimi tezami autora, jedno jest dla mnie pewne - warto sprobowac wprowadzić do wspólnych posiłków elastyczność i radość z bycia razem.
🌷Pozwól dziecku na zabawę jedzeniem, pamiętaj, że maluch właśnie w taki sposób poznaje świat. Dziecko nie ma tylu doświadczeń związanych z jedzeniem, co jego rodzice. Wyobraźmy sobie sytuację, kiedy na egzotycznych wakacjach mamy okazję spróbować dania nieznanego pochodzenia ze składników, które widzimy pierwszy raz . Czy nie łatwiej zrozumieć reakcję malucha?
🌷Zadbaj o dobrą atmosferę podczas posiłku: nie krytykuj, nie oceniaj, nie przywiązuj zbytniej wagi do tematu jedzenia.
🌷Pozwól dziecku zadecydować, CZY zje i ILE zje. Nakładaj małe porcje lub pozostaw dziecku dowolność wyboru. Sam/a decyduj przy tym, CO znajduje się na stole.
🌷Nie stosuj nagród, np. przekupstwa słodyczami, oraz kar w celu nakłaniania dziecka do jedzenia.
Przede wszystkim: rozluźnij się przy stole!

Jedna z moich pierwszych pozycji Juul'a. Nie jest bynajmniej podręcznikiem rodzicielstwa, a raczej osobistą wizją i zbiorem obserwacji autora. Mimo, że jako roślinożerca nie zgadzam się ze wszystkimi tezami autora, jedno jest dla mnie pewne - warto sprobowac wprowadzić do wspólnych posiłków elastyczność i radość z bycia razem.
🌷Pozwól dziecku na zabawę jedzeniem, pamiętaj,...