Profil użytkownika: raquela

Wszystko zaczęło się od Australii. Australia to moje marzenie. Usłyszałam o ekipie - przyjeżdżali do Krakowa podzielić się wrażeniami z wyprawy. Przymusiłam lekko męża i wybraliśmy się na prezentację. Podbiła mnie zupełnie - zwłaszcza opowieści o Coober Pedy - fascynującym miasteczku znanym mi tylko z książek. Podczas spotkania można było kupić książki z serii "Busem przez świat". Trochę wcześniej przeczytałam kilka opinii na ich temat. Były różne - łącznie z negatywnymi. Ostatecznie ... nie kupiłam żadnej książki! To był błąd. Mogłam mieć z autografem:) Parę dni później pierwszą część pożyczył mi kolega. Pochłonęła mnie zupełnie!

Przez wszystkie kartki przeżywałam przygodę razem z chłopakami. To, że im się uda zakupić busa, było jasne od początku. Ale czy rzeczywiście znajdą coś za tak małą cenę? Czy uda im się go pięknie przygotować do drogi (ach te palmy i surferki;) )? "Rozkraczenie" w Czechach, niespodziewana pomoc w Szwajcarii, niemiła niespodzianka w Barcelonie... A na koniec powrót do Polski. Przyznam się, że zazdroszczę tych przygód strasznie. Z drugiej strony mam świadomość, że każda kolejna przeszkoda powodowałaby u mnie strumienie łez co drugi dzień i rezygnację z wyprawy! Ale chociaż momentami już brakowało im sił, to wciąż pchali wszystko (i busa) do przodu! Dali radę. Zazdroszczę i podziwiam ich za odwagę. Bo czy wielu z nas by się odważyło? Nie sądzę! A niedługo pora na drugą część, a następnie w końcu i poczytam o mojej Australii:) Także polecam!

P.S. Czy tylko mnie rozpaliła ciekawość dotycząca zawartości koperty od pastora?

Wszystko zaczęło się od Australii. Australia to moje marzenie. Usłyszałam o ekipie - przyjeżdżali do Krakowa podzielić się wrażeniami z wyprawy. Przymusiłam lekko męża i wybraliśmy się na prezentację. Podbiła mnie zupełnie - zwłaszcza opowieści o Coober Pedy - fascynującym miasteczku znanym mi tylko z książek. Podczas spotkania można było kupić książki z serii "Busem...

Początek czytałam w napięciu. Czy Ludzie Lodu rzeczywiście są już bezpieczni? A może tylko zostali wykorzystani? Co dalej?

No, a dalej wszystko poleciało na łeb na szyję. Rozumiem, może zabrakło pomysłu na zakończenie. Ale w taki sposób zepsuć ostatni tom sagi? Z jednej strony, takie rozmycie pomiędzy rzeczywistością, a fantazją całkiem niezłe. Z drugiej strony wykonanie fatalne.
Czy wyobrażam sobie idealne zakończenie? Chyba nie. Związałam się z Ludźmi Lodu i ciężko było się z nimi rozstać. Ale p. Margit powinna, albo zakończyć na poprzednim tomie (dodając dodatkowy rozdział, czy nawet dwa), albo wymyślić coś innego... Chociaż pewnie i jej było ciężko rozstać się z bohaterami.

Początek czytałam w napięciu. Czy Ludzie Lodu rzeczywiście są już bezpieczni? A może tylko zostali wykorzystani? Co dalej?

No, a dalej wszystko poleciało na łeb na szyję. Rozumiem, może zabrakło pomysłu na zakończenie. Ale w taki sposób zepsuć ostatni tom sagi? Z jednej strony, takie rozmycie pomiędzy rzeczywistością, a fantazją całkiem niezłe. Z drugiej strony wykonanie...

Wszyscy zbierają się na Górze Demonów, aby omówić strategię walki. Gdzie jest ta Góra i kto tam mieszka? Zachęcam do przeczytania!

Tom jest raczej spokojny, wiele rzeczy się po prostu wyjaśnia. Mimo to, lektura wciąga. Najbardziej utkwiła mi scena, gdy w tym samym czasie po Ludzi Lodu przychodzą ich opiekunowie. Niby nic, tylko początek, ale wydawało mi się to wręcz wspaniałe!
I dowiadujemy się kto został opiekunem Jonattana!

Wszyscy zbierają się na Górze Demonów, aby omówić strategię walki. Gdzie jest ta Góra i kto tam mieszka? Zachęcam do przeczytania!

Tom jest raczej spokojny, wiele rzeczy się po prostu wyjaśnia. Mimo to, lektura wciąga. Najbardziej utkwiła mi scena, gdy w tym samym czasie po Ludzi Lodu przychodzą ich opiekunowie. Niby nic, tylko początek, ale wydawało mi się to wręcz...