Profil użytkownika: Justa

Bardzo fajny, lekki dramat z okresu Młodej Polski. Uwagę na siebie zwracają rozbudowane didaskalia (na wstępie wprowadzają w utwór, później opisują) charakterystyczne dla ówczesnego, transformującego się modernistycznego dramatu. Momentami didaskalia zajmują więcej miejsca, niż tekst główny. Treść dramatu głównie skupia się na życiu mieszczaństwa z przełomu XIX i XX wieku. Także mamy młodą (trochę neurotyczną), niezrozumianą przez resztę rodziny malarkę, pragnącą zerwać z ówczesnymi konwenansami. Mamy młodego poetę odrzucającego z obrzydzeniem wszelkie przejawy życia mieszczańskiego. Mamy (modny wtedy) nurt tatrzański. Mamy filistrów. Mamy Podkowińskiego (z jego Szałem). I wiele, wiele innych. Dobra egzemplifikacja młodopolskiego dramatu. Zrealizowany w ramach Teatru Telewizji (jakoś w latach siedemdziesiątych). Niestety nie oglądałam, nie mogę nigdzie znaleźć. Jeśli ktoś, coś, to będę wdzięczna.

Bardzo fajny, lekki dramat z okresu Młodej Polski. Uwagę na siebie zwracają rozbudowane didaskalia (na wstępie wprowadzają w utwór, później opisują) charakterystyczne dla ówczesnego, transformującego się modernistycznego dramatu. Momentami didaskalia zajmują więcej miejsca, niż tekst główny. Treść dramatu głównie skupia się na życiu mieszczaństwa z przełomu XIX i XX wieku....

Książka moim zdaniem dobra, wciągająca (niczym kokaina, o której w niej mowa). Zaliczam ją do grona książek, które jak zacznę czytać, to nie mogę przestać. Fajnie i ciekawie zbudowane postacie, wręcz takie namacalne. Ale myślę sobie, że pan Żulczyk wiedział o czym pisze, i miał swoje inspiracje.Fabuła ciekawa, trzyma w napięciu, ma cel. Dialogi, moim zdaniem, są dość ubogie. Gdyby wyjąc z nich cały "naddatek" opisów, okazałoby się, że ograniczają się (przeważnie) do wymiany kilku prostych zwrotów. No właśnie - opisy, albo raczej wywody głównego bohatera (narracja jest pierwszoosobowa). No ja to nie do końca czuję. Ja tak nie myślę. Moje myśli nigdy nie układają się w ten sposób. Ale to bardzo subiektywne, bo nie wiem jak wyglądają myśli innych ludzi i w jaki układają się sposób. Ogólnie książka odcięła mnie od świata na dwa dni, więc myślę sobie, że to jest najlepsze jej podsumowanie.

Książka moim zdaniem dobra, wciągająca (niczym kokaina, o której w niej mowa). Zaliczam ją do grona książek, które jak zacznę czytać, to nie mogę przestać. Fajnie i ciekawie zbudowane postacie, wręcz takie namacalne. Ale myślę sobie, że pan Żulczyk wiedział o czym pisze, i miał swoje inspiracje.Fabuła ciekawa, trzyma w napięciu, ma cel. Dialogi, moim zdaniem, są dość...

To moje top of the top. Szczyt of the szczyt. Jak ją przeczytałam to ogarnął mnie smutek, że już nigdy nic tak dobrego nie wpadnie mi w ręce (niesłusznie). I gdzieś mam te opinie o wątpliwym pochodzeniu książki (autorstwie właściwie) i całym smrodku wokół Kosińskiego. To jest nieważne.

Język książki jest ważny. Jest niesamowity. Opisy są ważne. Emocje są ważne. Metamorfoza bohatera itd.

Książka dość brutalna i może momentami przerysowana, ale absolutnie zapada w pamięć. Mocna rzecz.

To moje top of the top. Szczyt of the szczyt. Jak ją przeczytałam to ogarnął mnie smutek, że już nigdy nic tak dobrego nie wpadnie mi w ręce (niesłusznie). I gdzieś mam te opinie o wątpliwym pochodzeniu książki (autorstwie właściwie) i całym smrodku wokół Kosińskiego. To jest nieważne.

Język książki jest ważny. Jest niesamowity. Opisy są ważne. Emocje są ważne....